บทที่ 582 เสือไม่แสดงอานุภาพ คิดว่าเธอเป็นแมวป่วยไปแล้วจริงๆ (5)

บทที่ 582 เสือไม่แสดงอานุภาพ คิดว่าเธอเป็นแมวป่วยไปแล้วจริงๆ (5)

“ตอนนี้จะทำยังไง? ตอนนี้ประตูใหญ่ของบ้านตระกูลเวินถูกปิดไว้หมดแล้ว คุณปู่เวินก็ไม่กล้าออกจากประตูแล้ว ในอินเทอร์เน็ตยิ่งด่ายิ่งไม่น่าฟัง ไม่ใช่แค่ฉิงฉิงที่โดนด่า ครั้งนี้แม้แต่อันหนานก็โดนด้วย” ท่านย่าถังยิ่งดูยิ่งร้อนใจ

“นอกจากตอนนี้จะยืนยันได้ว่าบาดแผลของคุณปู่เย่เป็นของปลอม? ไม่งั้น...” ขณะนี้ใบหน้าของท่านปู่ถังหนักแน่นเป็นอย่างยิ่ง อยากจะพูดแต่ก็พูดไม่ได้ ความหมายชัดเจนกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

“นี่เห็นได้ชัดว่าคนแก่ทั้งสองคนของตระกูลเย่ปรึกษากันมาดีแล้ว วางแผนอย่างดี จะพิสูจน์ยังไง? ตาแก่คุณปู่เย่ก็คือคนกลับกลอกคนหนึ่ง ในเมื่อเขาวางแผนมาดีแล้ว ไม่มีทางปล่อยโอกาสให้พวกเราแน่นอน” เพราะท่านย่าถังเข้าใจข้อนี้ดี ดังนั้นจึงร้อนใจยิ่งขึ้น

“แต่ฉันกลับรู้สึกว่า นี้เป็นโอกาสที่ต้องทำงานหนักเพียงครั้งเดียวหลังจากนี้จะสบายไปตลอด” เวินลั่วฉิงแย้มมุมริมฝีปากขึ้น เดิมทีเธอคิดว่าวิดีโอนี้คุณปู่เย่คุณย่าเย่ไม่ใช่คนส่งออกมา จึงไม่คิดจะก้าวร้าวกับพวกเขา แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะโหดเหี้ยมและน่าทึ่งขนาดนี้

ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็โทษเธอไม่ได้แล้ว

เสือไม่แสดงอานุภาพ คิดว่าเธอเป็นแมวป่วยไปแล้วจริงๆ

“ฉิงฉิง คุณมีวิธี?” ท่านย่าถังได้ยินที่เธอพูด ดวงตาคู่นั้นรีบหันมองไปที่เวินลั่วฉิงอย่างรวดเร็ว

“ฉันคิดว่าฉันควรจะไปเจอพวกเขาหน่อย” รอยยิ้มมุมปากน้อยๆ ของเวินลั่วฉิงค่อยๆ หายไป คนอื่นต้อนรับใหญ่โตขนาดนั้น เธอจะหลบไม่ยอมออกไปเจอตลอดไปได้ยังไง!

ในเมื่อจะเล่น งั้นก็เล่นใหญ่หน่อย เล่นให้น่าตื่นเต้นหน่อย

เวินลั่วฉิงไม่เคยรังแกคนอื่นมาโดยตลอด แค่เพราะพวกเขาเป็นปู่ ย่าของเย่ซือเฉิน และอายุก็มากขนาดนั้นแล้ว อะไรที่ทนได้เธอยินดีทนไว้

แต่ตอนนี้เธอพบว่า ความอดทนของเธอแลกความสงบสุขไม่ได้ ทำได้แค่ทำให้คนพวกนั้นได้คืบจะเอาศอก

“คุณจะไปเจอพวกเขา? คุณจะไปเจอพวกเขาตอนนี้เกรงว่าจะไม่เหมาะสมนะ? ถ้าโดนนักข่าวเห็นเข้าล่ะ? หรือว่าโดนคนพวกนั้นดักไว้ล่ะ?” ท่านย่าถังตกใจจนหน้าเปลี่ยนสีแล้ว รีบเดินอย่างรวดเร็วมาดึงเวินลั่วฉิงไว้ : "ไม่ได้ ยายไม่ให้คุณไปเจอพวกเขา ยายรู้ดีว่าตาแก่ตระกูลเย่นั่นเป็นคนยังไง ไม่ว่าเรื่องอะไรเขาก็ทำได้ทั้งนั้น ไม่แน่เขาวางหลุมพรางไว้รอคุณอยู่แล้วล่ะ”

“ยายสบายใจได้ ไม่มีอะไร” เวินลั่วฉิงรู้ว่าคุณยายเป็นห่วงเธอ แน่นอน ความเป็นห่วงของคุณยายเหล่านี้มีโอกาสเป็นไปได้สูงมาก

แต่เธอก็มีวิธีของเธอ

“คุณน่ะ รู้จักเป็นห่วงอย่างเดียว คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าฉิงฉิงทำงานอะไร? ตามความสามารถของฉิงฉิงจะถูกหลอกง่ายๆ ได้ยังไง” ท่านปู่ถังสงบขึ้นมาก เขารู้ชัดเจนในความสามารถของเวินลั่วฉิง คุณปู่ตระกูลเย่ถึงแม้จะกลับกลอก แต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเวินลั่วฉิง

ท่านย่าถังตะลึง แอบถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ยังคงซ่อนความกังวลไว้ไม่ได้ : “งั้นคุณต้องระมัดระวังหน่อย อย่าให้โดนคนแก่พวกนั้นหลอกได้ ตาแก่นั่นกลับกลอกมาก หรือว่าให้ถังหลินไปเป็นเพื่อนคุณไหม?”

“ยาย ฉันไปเจอคุณปู่เย่ในฐานะเวินลั่วฉิง พี่ชายไปเป็นเพื่อนไม่เหมาะ และฉันยังต้องกลับไปตระกูลเวินสักรอบ ไปดูสถานการณ์คุณปู่หน่อย” เวินลั่วฉิงได้ยินคำพูดของท่านย่าถังอดหัวเราะไม่ได้ คุณยายร้อนใจจนสับสนแล้ว