บทที่ 695 ความเผด็จการอันทรงพลังของคุณชายสามเย่ เท่ระเบิดไปเลย (1)

“เวินหรวนหรวนฟื้นแล้ว พวกเขาต่อติดพวกเรามาเอง บอกว่าจะให้ปากคำ คนของพวกเราไปถึง เวินหรวนหรวนก็แจ้งความพี่สะใภ้สาม บอกว่าพี่สะใภ้สามให้โจรจับตัวเธอไป”ตอนที่คุณชายห้าฉิงพูด น้ำเสียงมีความโกรธแค้นอย่างชัดเจน

“ผมเพิ่งเคยเห็นคนที่หน้าไม่อายขนาดนี้ครั้งแรก พี่สะใภ้สามเสียทั้งแรงกายแรงใจเพื่อช่วยเธอออกมา เธอไม่ซาบซึ้งก็ช่างเถอะ แต่ย้อนกลับมากัดอีก อีกอย่าง ตอนแรกหลี่หยุนแจ้งมาจับตัวพี่สะใภ้สาม เพียงแต่พวกโจรจับผิดตัว เอาเวินหรวนหรวนไปแทน หลี่หยุนถึงกลับย้อนกลับมาแจ้งความพี่สะใภ้สามเชียวหรือ？”

ดวงตาเย่ซือเฉินค่อยๆมืดครึ้ม คนที่บ้านตระกูลเวินพวกนั้นยังไม่คิดเลิกราอีก

“พี่สามกับพี่สะใภ้สามมาดูหน่อยไหม？”น้ำเสียงของคุณชายห้าฉิงแสดงถึงความรุนแรงและยุ่งยากมาก

“อืม”เย่ซือเฉินตอบเสียงลึกลุ่มหนึ่งคำ เพราะคุณปู่เวินก็อยู่ ดังนั้นเขาไม่ได้พูดอะไรมาก

เย่ซือเฉินวางสาย จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน พลางโอบเวินลั่วฉิงขึ้นมา“ไปเถอะ”

เวินลั่วฉิงดูสีหน้าเครียดของเย่ซือเฉินตอนคุยโทรศัพท์ออกแล้ว รู้ว่าอาจเกิดเรื่องขึ้นแล้ว ดังนั้นเธอก็ไม่ได้ถามอะไรมาก เธอลุกขึ้นยืนแล้วตามเขาออกไป

“เห้อ พวกนายไม่ได้ไปจดทะเบียนสมรสจริงๆใช่ไหม？”ท่านย่าถังดวงตาเป็นเปล่งประกาย สีหน้าเผยความซับซ้อนหลายส่วน

“อืม ไม่ง่ายเลยที่ท่านจะตกลง ผมจะไม่รักษาโอกาสไว้หรือครับ？”เย่ซือเฉินตอบอย่างจริงจังหนึ่งประโยค จากนั้นก็พาเวินลั่วฉิงจากไป

“ปวดหัวกับไอ้เด็กคนนี้จริงๆ？หรือฉิงฉิงของพวกเราจะถูกเขาพาไปอย่างนี้เลยเหรอ？”

บัดนี้สีหน้าท่านย่าถังเผยความกลัดกลุ้มหลายส่วน ท่านเป็นคนบอก หากเย่ซือเฉินพาฉิงฉิงไปจดทะเบียนจริงๆก็เป็นสิ่งที่ท่านสร้างขึ้นเอง

“น่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้วละ”ท่านปู่ถังมองสีหน้าเย่ซือเฉินตอนรับสายออก“เขาพาฉิงฉิงออกไป คงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฉิงฉิง”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก？หรือสองตาแก่ของตระกูลเย่สร้างความวุ่นวายขึ้นอีก？”ท่านย่าถังได้ยิน พลางขมวดคิ้วแน่นเป็นปม

“น่าจะไม่ใช่ ตอนนี้พวกเขาต้องประชันหน้ากับตระกูลกู่ ไม่น่าโจมตีฉิงฉิงอีก”ท่านปู่ถังก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าเผยความสงสัยหลายส่วน

“วางใจเถอะ มีเย่ซือเฉินอยู่ทั้งคน”ท่านปู่ถังเห็นท่านย่าถังวิตกกังวล พลางพูดปลอบใจเสียงเบาหนึ่งประโยค คำนี้เป็นคำปลอบใจแต่เขาเชื่อว่ามีเย่ซือเฉินอยู่ ฉิงฉิงไม่เป็นอะไรแน่นอน

“เกิดอะไรขึ้น？”หลังออกจากบ้านตระกูลถัง ขึ้นรถเสร็จ เวินลั่วฉิงก็ถามขึ้นมา

“เวินหรวนหรวนแจ้งความพาดพิงว่าคุณให้โจรลักพาตัวเธอ”เย่ซือเฉินรู้ว่าเรื่องนี้ปิดเธอไม่มิด เวินหรวนหรวนแจ้งความ ทางตำรวจก็ต้องรับคดี

เวินลั่วฉิงชะงัก อึ้งไปหลายวินาที จากนั้นใบหน้าก็เผยยิ้มเย็นหลายส่วน เธอคาดไม่ถึงจริงๆ เธอไปช่วยเวินหรวนหรวนออกมาอย่างยกลำบาก แต่เวินหรวนหรวนกลับแจ้งความจับเธอ

พวกเขาทั้งครอบครัวไร้ความเป็นมนุษย์จริงๆ

“ไม่ต้องกังวล ไม่มีอะไรหรอก”เย่ซือเฉินโอบเธอมาจูบเบาๆที่ริมฝีปาก“ผมไม่ให้คุณเกิดเรื่องหรอก เรื่องต่อจากนี้ให้ผมจัดการเอง”

มุมปากเวินลั่วฉิงยกขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ“อืม”

ความคิดเห็น