บทที่ 696 ความเผด็จการอันทรงพลังของคุณชายสามเย่ เท่ระเบิดไปเลย (2)

บทที่ 696 ความเผด็จการอันทรงพลังของคุณชายสามเย่ เท่ระเบิดไปเลย (2)

อันที่จริง ตอนนี้เวินหรวนหรวนแค่พูดก็ลำบากแล้ว เธอเจ็บบริเวณปากมาก เพราะมีหลายจุดฉีกขาดและเสียดสีจนหนังถลอก ลำคอของเธอก็เจ็บมาก น่าจะเกิดการการกระทำที่รุนแรง จนทำให้ลำคอได้รับบาดเจ็บ แต่ถึงแม้จะเป็นสภาพนี้ เวินหรวนหรวนก็ยังคงพูดได้ชัดเจนมาก

เวินหรวนหรวนแต่งเรื่องไว้ล่วงหน้า หรือน่าจะพูดว่าหลี่หยุนสอนเธอก่อนหน้านี้

เวลานี้ ห้องคนไข้เงียบสงบมาก นักข่าวหลายคนไม่ส่งเสียง เพราะสภาพเวินหรวนหรวนน่าอนาถมาก อีกทั้งพวกเขายังเคยดูวิดีโอก่อนหน้านี้แล้ว ซึ่งการทารุณเช่นนั้น มันโหดร้ายกับผู้หญิงมาก

เวินหรวนหรวนหยุดพูดชั่ววูบ ใบหน้าเผยความเจ็บปวดหลายส่วน ริมฝีปากก็สั่นระริกเล็กน้อย “ตอนนั้น ฉันรู้สึกสงสัยนิดหน่อยแต่ฉันคิดไม่ถึง ฉันคิดไม่ถึงจริงๆว่าเวินลั่วฉิงจะทำร้ายฉัน ฉันเป็นน้องสาวฝ่ายพ่อของเธอ แต่เธอกลับทำร้ายฉันอย่างโหดร้าย？”

บัดนี้น้ำเสียงของเวินหรวนหรวนเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เวลานี้ความเจ็บปวดของเธอไม่ได้เสแสร้ง เพราะเธอเจ็บปวดจริงๆ ดังนั้นคนมองยิ่งสงสารเธอมากขึ้น

วินาทีนี้ นักข่าวทั้งหลายต่างเงียบงันอย่างหาดูได้ยาก ยังคงไม่พูดอะไร ฟังเวินหรวนหรวนระบายอย่างเงียบๆ

“ตอนออกจากประตูใหญ่บ้านตระกูลเวิน ฉันตามเธออยู่ด้านหลัง ฉันคุยกับเธอ แต่เธอเมินใส่ฉัน ปกติเธออยู่บ้านก็ไม่ค่อยแยแสพวกเรา ดังนั้น ตอนนั้นฉันก็ไม่ทันสังเกตและไม่ได้คิดอะไรมาก เดินตามเธอออกไปเรื่อยๆ……”

“แค่ก……”เวินหรวนหรวนหยุดพูดอีกครั้ง จากนั้นก็ไอกะทันหัน

เธอไออย่างนี้คงสะเทือนไปถึงบาดแผล ทำให้เจ็บไปทั้งตัวจนต้องหดตัว เดิมทีเธอก็เป็นคนผอมแห้งอยู่แล้ว ตอนนี้มีบาดแผลเต็มตัว

ซึ่งมองแล้วยิ่งสะเทือนขวัญ รู้สึกสงสารยิ่งขึ้น

“คุณเวินพูดช้าๆก็ได้ค่ะ ไม่ต้องรีบ”ปกตินักข่าวจะเร่งให้รีบตอบคำถาม แต่เดี๋ยวนี้กลับบอกให้เธอพูดช้าหน่อย

แววตาหลี่หยุนแอบซ่อนยิ้มจางๆไว้หลายส่วน เห็นทีหรวนหรวนแสดงละครได้สมจริงมาก นักข่าวที่พบเห็นเรื่องราวมานัดต่อนัดยังหลอกได้เลย พวกเขาเริ่มสงสารหรวนหรวนแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงประชาชนเลย

ตอนนี้หลี่หยุนอยากใช้เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของประชาชนทำลายเวินลั่วฉิงให้ราบคาบ

“พวกเราออกจากประตูใหญ่ของบ้าน แล้วเลี้ยวทาง เวินลั่วฉิงก็ผลักฉันไปด้านหน้า จากนั้นก็ตะโกนเรียกโจรที่ซ่อนอยู่ให้มาจับฉันตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆก็มีผู้ชายพุ่งเข้ามามัดตัวฉัน จากนั้นก็ยัดของใส่ปากฉัน สุดท้ายก็พาฉันขึ้นรถ”เวินหรวนหรวนเล่าถึงเรื่องพวกนี้ ร่างกายก็สั่นเทาไม่หยุด มีบางส่วนที่แสดง แต่มีบางส่วนนั้นกลัวจริง ๆ ตอนนี้ย้อนนึกถึงภาพเหล่านั้น เธอก็อดกลัวไม่ได้

“คุณเวินค่ะ ตอนที่คุณถูกลักพาตัว เวินลั่วฉิงทำอะไรอยู่คะ？”มีนักข่าวคนหนึ่งอดถามหนึ่งประโยคไม่ได้

“เธอยืนมองอยู่ด้านข้าง โจรพวกนั้นไม่ได้ระวังตัวจากเธอเลย เธอยังบอกกับโจรพวกนั้นว่า เมื่อทำงานสำเร็จ เธอจะโอนเงินส่วนที่เหลือให้พวกเขา”เวลานี้เวินหรวนหรวนยิ่งมีสีหน้าเจ็บปวดกับหวาดกลัว

คำพูด ณ ตอนนี้ของเวินหรวนหรวนได้สวนทางกับความจริงอย่างสิ้นเชิง

แต่ว่าตอนนี้เวินหรวนหรวนกลายเป็นผู้เสียหาย และเวลานี้ยังหาหลักฐานมัดตัวหลี่หยุนติดต่อกับโจรไม่ได้

ฉะนั้นคำพูดในขณะนี้ของเวินหรวนหรวนทำให้ทุกคนเชื่อง่ายมาก