บทที่ 724 การตรวจดีเอ็นเอที่ทำให้เธอขวัญหนีดีฝ่อ (14)

บทที่ 724 การตรวจดีเอ็นเอที่ทำให้เธอขวัญหนีดีฝ่อ (14)

เย่ซือเฉินเป็นคนโทรมา！！

เย่ซือเฉินโทรมาตอนนี้ทำให้เธอไม่กล้ารับสาย

แน่นอน เธอรู้ว่าก่อนผลตรวจDNAจะออกมา เย่โป๋เหวินไม่บอกเย่ซือเฉินเด็ดขาด ดังนั้นเธอไม่กังวลว่าตอนนี้เย่ซือเฉินจะรู้อะไร เธอกังวลว่าตัวเองจะระงับอารมณ์ไม่อยู่ แล้วถูกเย่ซือเฉินสังเกตเห็นความผิดปกติ

นิ้วมือของเธอสั่นระริก กำลังลังเล อยากกดรับแต่กลับไม่ได้กด

เวินลั่วฉิงลังเลอยู่อย่างนี้ เสียงเรียกเข้าก็ดับลง เวินลั่วฉิงชะงัก จากนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ

เพียงแต่เสียงหยุดไม่ถึงสองวินาทีก็ดังขึ้นอีกครั้ง ซึ่งยังคงเป็นเบอร์ของเย่ซือเฉิน

ลุงหลี่มองเธอกำมือถือไว้ จ้องมองแต่มือถือ แต่ไม่รับสาย เขาก็อดแปลกใจไม่ได้

เวินลั่วฉิงมองเบอร์ที่แสดงบนหน้าจอ พลางอดเม้มปากไม่ได้

เธอรู้จักเย่ซือเฉินดี หากเธอไม่รับสาย เขาต้องโทรติดต่อกัน โทรมาตลอด หากโทรไม่ติด เขาคงไปหาเธอที่บ้านตระกูลถังโดยตรงเลย

เวินลั่วฉิงแอบถอนหายใจหนึ่งเฮือก สุดท้ายก็กดรับสาย และพยายามให้อารมณ์ของตัวสงบมากที่สุด มั่นใจว่าคงไม่เผยพิรุธแล้ว จึงเตรียมปริปากพูด “……”

“คุณอยู่ไหน？”เพียงแต่เธอยังไม่ทันพูดออกมา เสียงเย่ซือเฉินก็ส่งมา น้ำเสียงนั้นมีความร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด

“ทำไม？”เวินลั่วฉิงตกใจเล็กน้อย เขาโทรหาเธอกะทันหันเช่นนี้ ยังใช้น้ำเสียงอย่างนี้ คือเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ？

เขาไม่ใช่รู้อะไรแล้วใช่ไหม？

หรือเย่โป๋เหวินบอกเขาแล้ว？

แต่ผลตรวจคงไม่เร็วขนาดนี้หรอก ก่อนที่ผลตรวจจะออกมา เย่โป๋เหวินไม่น่าจะบอกให้คนอื่นรู้

ยิ่งไม่น่าจะบอกเย่ซือเฉิน！！

“คุณอยู่ไหน？”เพียงแต่เย่ซือเฉินไม่ได้ตอบคำถามเธอ แต่ไล่ถามหนึ่งประโยคอีกครั้ง

“ฉันอยู่……”เวินลั่วฉิงลังเล คิดว่าเธอจะพูดโกหกดีไหม บอกว่าเธออยู่บ้านตระกูลถังดีหรือเปล่า

“อย่าบอกผมว่าคุณอยู่บ้านตระกูลถัง ผมรู้ว่าคุณไม่อยู่”เพียงแต่ เธอยังไม่ทันพูดจบ อีกฝั่งหนึ่งของสาย เย่ซือเฉินกลับพูดอย่างรวดเร็วหนึ่งประโยค

เวินลั่วฉิง“……”

แม้มีโทรศัพท์กั้นระหว่างกัน แต่เธอก็รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่？

ตอนนี้เขาเก่งกาจกว่านักเชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาอย่างเธออีก

ยังมีอีก ทำไมเขารู้ว่าเธอไม่อยู่บ้านตระกูลถัง？หรือเขาเคยไปที่บ้านตระกูลถังมาก่อน？！

“คุณอยู่ไหน？คุณไปไหนมา？”เย่ซือเฉินไม่ได้ยินเธอตอบ น้ำเสียงราวกับมีอารมณ์อื่นแฝงอยู่

“คุณหาฉันมีเรื่องอะไร？”เวินลั่วฉิงสูดลมหายใจเข้า สูดลมหายใจออก ทำให้ตัวเองรักษาความสงบไว้ เธออยากรู้ว่าทำไมเย่ซือเฉินจึงร้อนใจหาเธอเช่นนี้

ก่อนหน้านี้เลขาหลิวส่งเธอกลับไป ตามหลักแล้วเวลานี้เย่ซือเฉินไม่ควรโทรหาเธอนี่ เพราะถ้าไม่ใช่เย่โป๋เหวินนัดเธอกะทันหัน เวลานี้เธอควรนอนอยู่ในบ้านตระกูลถัง

ตอนเธอนอน เย่ซือเฉินคงไม่โทรหาเธอ

หรือรู้อะไรแล้วจริงๆ？

เวินลั่วฉิงมีความกลุ้มใจ ดังนั้นจึงคิดมากกว่านิดหน่อย

“เวินลั่วฉิง คุณแอบไปทำอะไรลับหลังผม？”อีกฝั่งหนึ่งของสาย ดวงตาเย่ซือเฉินหรี่ขึ้นเล็กน้อย บัดนี้น้ำเสียงคล้ายกับหนักอึ้งหลายส่วน

เวินลั่วฉิงได้ยินเขาพูดอย่างนี้ มือที่กุมมือถือไว้แน่นก็เก็บกลับมาด้วยจิตใต้สำนึก