บทที่ 729 คุณชายสามเย่รู้จนได้(1)

บทที่ 729 คุณชายสามเย่รู้จนได้ (1)

เวินลั่วฉิงรู้ว่าตัวเองกำลังจุดไฟอยู่ เธอก็จงใจทำอย่างนี้อยู่แล้ว เห็นผลตรวจดีเอ็นเอแล้ว เธอรู้สึกอยากทำตามใจอย่างอิสระสักครั้ง

ไม่เช่นนั้น เธอมาหาเขาที่บ้านทำไม？

ในเมื่อเธอมาแล้ว ต้องรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอยู่แล้ว

“คุณแน่ใจ？นวดที่นี่？”ดวงตาเย่ซือเฉินหรี่ขึ้น ผู้หญิงคนนี้ผิดปกติมากๆ ผิดปกติจนทำให้เขารู้สึกระวังตัว

“ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย？”เวินลั่วฉิงกะพริบตาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

เย่ซือเฉินไม่ได้ขยับ ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแต่ดวงตาทั้งคู่หยุดอยู่ที่เธอ

จากนั้นเวินลั่วฉิงยังเอื้อมมือไปนวดที่ไหล่ของเขา

เย่ซือเฉินแอบถอนหายใจ วันนี้ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกันแน่？

“เวินลั่วฉิงพูดมาเถอะ ทำไมจู่ๆก็มา？”จากไม่เคยเป็นฝ่ายรุก แถมยังเป็นผู้หญิงที่ต่อต้านนิดๆ แล้วมาเป็นฝ่ายรุกเองกะทันหัน มันเป็นเรื่องแปลกประหลาดมาก

ดังนั้นเย่ซือเฉินมั่นใจว่าเธอต้องมีเป้าหมายอื่นแอบแฝงเป็นแน่

“คิดถึงคุณไง”มือของเวินลั่วฉิงที่กำลังนวดอยู่ที่ไหล่ก็มาคล้องที่คอของเขากะทันหัน เธอเขย่งเท้า ใบหน้าของเธอเข้าใกล้เขา เสียงพูดอันแผ่วเบาของเธอเปล่งออกมาตรงใบหน้าเขา

เสียงเธอไม่ดัง แต่ชัดเป็นพิเศษ……

ใช่ เธอคิดถึงเขา คิดถึงเขา คิดถึงมาก คิดถึงมาก ดังนั้นเธอจึงมาหา

เมื่อก่อนเธอไม่เข้าใจตัวเองว่า เธอรักเย่ซือเฉินมากขนาดไหน

เย่โป๋เหวินทำให้เธอรู้หัวใจของตัวเอง

คำว่าคิดถึง ทำให้เย่ซือเฉินใจสั่นระริก ผู้หญิงคนนี้สารภาพรักเธอครั้งแรกเลยนะ แถมยังตรงไปตรงมาอย่างนี้อีก คลุมเครืออย่างนี้ ทำให้เขาไม่รู้ควรรับมืออย่างไร

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่ไหม？”แต่เย่ซือเฉินยังคงให้ตัวเองรักษาสติส่วนสุดท้าย เธอกระตือรือร้นเข้าใกล้อย่างนี้มันผิดแปลกมากเกินไป

เธอสารภาพรักอย่างนี้กะทันหัน ทำให้เขารู้สึกไม่สมจริงเลย

“ไม่เป็นไร”เวินลั่วฉิงแอบถอนหายใจ ก่อนหน้านี้มีเรื่องจริงๆ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ไม่มีอะไรแล้ว

“แค่คิดถึงคุณ”เวินลั่วฉิงเขย่งเท้าสูงขึ้น ใบหน้าของเธอยิ่งเข้าใกล้หน้าเขามากขึ้น มุมปากเธอยกขึ้นอีกครั้ง พูดต่อว่า “คิดถึงมากคิดถึงมาก”

วินาทีนี้สติส่วนสุดท้ายของเย่ซือเฉินก็หายไปอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้เขาคิดอะไรมากไม่ได้แล้ว

ตอนนี้ในสายตาเขา หัวใจเขา ล้วนมีแต่เธอ มีเพียงปีศาจน้อยที่กำลังยั่วยวนเขาอยู่

“เวินลั่วฉิง ไฟที่คุณจุดเอง คุณรับผิดชอบดับเองนะ”เย่ซือเฉินมองหน้าเขา ก้นบึ้งของดวงตามีไฟลุกโชนแล้ว

เธอเป็นคนจุดไฟนี้ ดังนั้นเธอจำเป็นต้องรับผิดชอบดับ ไม่ว่าเธอจะมีเป้าหมายอื่นแอบแฝงหรือไม่ เขาก็ไม่คิดจะปล่อยเธอไป

“อืม ฉันดับเอง”มุมปากเวินลั่วฉิงยกขึ้น หัวเราะเสียงเบา ใช่แล้ว เธอจงใจจุดไฟนี้ ดังนั้น เธอก็จะรับผิดชอบดับเอง

“เวินลั่วฉิง อย่าเสียใจนะ”มุมปากเย่ซือเฉินยกขึ้น วินาทีต่อมา เขาทับตัวเธออยู่ที่ผนังห้องอาบน้ำ จากนั้นก็จูบเธอแรงๆ

ไม่เสียใจ บัดนี้ เวินลั่วฉิงถูกเขาจูบ ดังนั้นคำพูดนี้จึงได้แต่พูดในใจ

เธอไม่เสียใจ เธอแค่รู้สึกโชคดี โชคดีมากๆ โชคดีที่สวรรค์ไม่โหดร้ายขนาดนั้น

ตอนแรกเวินลั่วฉิงไม่เสียใจจริงๆ แต่ต่อมาเธอเสียใจแล้ว เสียใจภายหลังจริงๆ