บทที่ 740 ถังจื่อโม่ลงมือเอง พ่อลูกร่วมมือกันกำจัดศัตรู（6）

ถังจื่อโม่คำนวณเวลา ตั้งแต่ที่เขาส่งรูปถ่ายไปให้กับเย่ซือเฉิน ก็เกือบจะหนึ่งชั่วโมงได้แล้ว เย่ซือเฉินก็น่าจะใกล้ถึงแล้ว

และในขณะนี้ เย่ซือเฉินที่อยู่ระหว่างทาง เส้นทางที่เขากำลังมา ก็คือทางที่มาคลับเฮาส์นี่

ในขณะนี้เอง โทรศัพท์ของเย่ซือเฉินก็ดังขึ้นมา เขาเหลือบมองไปแวบหนึ่ง แล้วก็กดรับมันอย่างรวดเร็ว

“เจอแล้ว หยวนจุนหลินเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศวันนี้ พอกลับมาถึงก็นัดคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง เห็นว่ามีคดีที่สำคัญ และวันนี้ทั้งวัน หยวนจุนหลินก็ไม่มีตารางนัดใครที่ไหน มีเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียว”อีกฝ่ายสืบมาได้รายละเอียดมาก และพูดละเอียดมากเช่นกัน

แต่ในตอนนี้ เย่ซือเฉินที่ได้ยินสิ่งต่างๆเหล่านี้ ดวงตาของเขาก็หรี่เล็กลงไปทีละนิด

หยวนจุนหลินไม่บริสุทธิ์ใจมาตั้งแต่ต้น พอกลับมาจากต่างประเทศก็มุ่งตรงมาหาผู้หญิงของเขา อีกทั้งวันทั้งวันก็ไม่มีนัดอะไรที่ไหน?

หยวนจุนหลินคิดอยากที่จะวอแวกับผู้หญิงของเขาทั้งวันเลยเชียวเหรอ ?

“แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน？”ดวงตาของเย่ซือเฉินในตอนนี้เยือกเย็นจนจับขั้วหัวใจ และคำพูดแต่ละคำก็หนาวเหน็บเข้าไปถึงกระดูก

“Yushu Club ห้อง218”อีกด้านของสายสนทนาที่ได้ยินเสียงของเย่ซือเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหนาวสั่นขึ้นมาทันที

คุณชายสามเย่เป็นอะไรไป ? ทำไมเขาฟังน้ำเสียงแล้วรู้สึกเหมือนว่าอีกฝ่ายเคียดแค้นเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อให้ได้อย่างนั้น

แต่ว่า เรื่องราวมันก็ไม่ได้จะอะไรขนาดนั้น ! !

ระหว่างเย่ซือเฉินกับหยวนจุนหลินต่างคนต่างอยู่ไม่ยุ่งเกี่ยวกันเหมือนน้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลอง

ริมฝีปากของเย่ซือเฉินกระตุกขึ้นเล็กน้อย ดูท่าแล้ว เขาจะเดาถูก

จากที่นี่เดินทางไปYushu Club ใช้เวลาราวๆสิบห้านาที

สิบห้านาทีผ่านไป รถของเย่ซือเฉินก็มาจอดอยู่ที่หน้าคลับเฮาส์ เขาจอดรถตรงหน้าประตู แล้วลงจากรถไปอย่างรวดเร็ว

เด็กน้อยถังจื่อโม่เอาแต่จ้องมองไปยังประตู เพราะฉะนั้นเขาจึงเห็นเย่ซือเฉินทันทีที่ชายหนุ่มปรากฏตัว และดวงตาของเขาก็เป็นประกายสว่างขึ้นมาทันที

เย่ซือเฉินก็ถือว่ามาเร็วใช้ได้ เวลาโดยรวมก็ราวๆหนึ่งชั่วโมงโดยประมาณ

เขาจำได้ว่า รูปถ่ายที่เขาส่งให้กับเย่ซือเฉินนั้น มองไม่ออกแน่นอนว่าเป็นสถานที่ไหน เย่ซือเฉินเองก็ไม่ได้โทรหาเขา มือถือของแม่ก็ไม่สามารถติดต่อได้

แล้วเย่ซือเฉินเองหาที่นี่เจอได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร ? !

อืม เย่ซือเฉินนี่น่าทึ่งจริงๆ！

“เฮ้ย คุณชายสามเย่มาได้ยังไงกัน ? ” เพราะถังจื่อโม่ตั้งใจมองเกินไป ลุงหลี่เองก็มองตามไปด้วย แล้วจึงเห็นคุณชายสามเย่

“แย่แล้ว คุณชายสามเย่คงไม่ได้มาจับผิดใครหรอกนะ ？” สีหน้าของลุงหลี่เปลี่ยนไปทันที ：“ดูท่าทางของคุณชายสามเย่แล้วเหมือนจะมาจับผิดคนเสียมากกว่า ไม่ได้การละ ต้องโทรไปรายงานคุณหนูใหญ่แล้ว ให้คุณหนูใหญ่ได้เตรียมตัว ”

ลุงหลี่รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะโทรไปหาเวินลั่วฉิง แต่กลับไม่มีใครรับสาย

ทันใดนั้นถังจื่อโม่เองก็นึกขึ้นมาได้ว่า เขาปิดเสียงโทรศัพท์มือถือของแม่ และก่อนที่เขาจะคืนโทรศัพท์ให้แม่ไปนั้น เขาจำได้เพียงว่าลบสายที่ไม่ได้รับจากเย่ซือเฉินออกและลืมที่จะเปลี่ยนเป็นโหมดเปิดเสียง

ในตอนนี้เย่ซือเฉินเองก็เดินเข้าไปยังด้านในของคลับเฮาส์แล้ว

“คุณหนูใหญ่ทำไมถึงไม่รับสายนะ? แย่แล้ว แย่แล้ว ท่าทางของคุณชายสามเย่เมื่อครู่น่ากลัวมาก เหมือนจะฆ่าคนยังไงอย่างนั้น” ลุงหลี่เป็นกังวลมากในตอนนี้ เขาไม่ได้รู้จักกับคุณชายสามเย่มาแค่วันสองวันเท่านั้น และไม่เคยเห็นท่าทางที่น่ากลัวแบบนี้ของคุณชายสามเย่มาก่อน

เด็กน้อยถังจื่อโม่ก็เห็น คุณชายสามเย่ในตอนนี้เหมือนมีไอสังหารอยู่รอบตัว

คงไม่มีใครต้องเลือกตกยางออกหรอกมั้ง ? นี่เขาเล่นแรงไปไหม ?

แต่ว่า เขาคิดว่าที่เขาส่งรูปถ่ายไปให้กับเย่ซือเฉิน เย่ซือเฉินก็คงจะโทรกลับมาหาเขา เขาเตรียมการวางแผนไว้อย่างดีแล้ว แต่เย่ซือเฉินไม่เดินตามแผนที่เขาวางเอาไว้

ความคิดเห็น