บทที่ 741 ถังจื่อโม่ลงมือเอง พ่อลูกร่วมมือกันกำจัดศัตรู (7)

บทที่ 741 ถังจื่อโม่ลงมือเอง พ่อลูกร่วมมือกันกำจัดศัตรู (7)

แต่ว่าถังฉิ้นเอ๋อพึ่งกลับบ้านของตระกูลถังไม่นาน ทำไมถึงสนิทกับเย่ซือเฉินขนาดนี้ล่ะ? ทำไมถึงกลายเป็นผู้หญิงของเย่ซือเฉินไปแล้ว?

เย่ซือเฉินไม่ตอบกลับคำถามของเขา แค่ยิ้มที่มุมปากอ่อนๆ จู่ๆ มือข้างหนึ่งของเขาก็กดทับไปยังหลังศีรษะของเวินลั่วฉิงกะทันหัน จากนั้นก็จูบปากของเวินลั่วฉิงด้วยความเร็ว

คุณชายสามเย่ใช้การกระทำในการตอบคำถามของหยวนจุนหลิน

หยวนจุนหลินอึ้งไปเลย เย่ซือเฉินบ้าเกินไปแล้วจริงๆ

แน่นอนว่า อยู่ข้างนอก มีคนนอกอยู่ด้วย ในไม่ช้าเย่ซือเฉินก็ปล่อยเวินลั่วฉิงออก จากนั้น ในตอนที่คุณชายสามเย่มองไปทางหยวนจุนหลิน ดูออกได้อย่างชัดเจนเลยว่าแฝงการประกาศความเป็นเจ้าของพิเศษของตัวเองอยู่

หยวนจุนหลินเห็นใบหน้าที่เกรี้ยวกราดของเย่ซือเฉิน จู่ๆ ก็อยากจะต่อยคนขึ้นมา

“นาปัญญาอ่อนปะเนี่ย กำลังพูดเรื่องจริงจังกับคุณหยวนอยู่” เวินลั่วฉิงอดขยับปากไม่ได้ เธอไม่สามารถเข้าใจความคิดของเย่ซือเฉินได้ เธอรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ยิ่งอยู่ยิ่งปัญญาอ่อนแล้ว

“อื้ม รอพวกเธอคุยเรื่องจริงจังจบแล้ว พวกเรากลับไปเรื่องที่ไม่จริงจังต่อ” เย่ซือเฉินได้ยินคำพูดของเวินลั่วฉิงแล้ว จู่ๆก็หัวเราะ คำพูดนี้ของผู้หญิงของเขาดีมากๆ จริง

คำพูดในตอนนี้ของเธอ และท่าทีสามารถแสดงออกได้เลยว่าเธอและเขาไม่เหมือนกัน

คำพูดคลั่งรักนี้ของเย่ซือเฉินทำให้ผู้คนแก้มแดง แต่เธอกลับตั้งใจพูดคำว่า ‘ไปต่อ’ สองประโยคนี้ทำให้ผู้คนคิดจินตนาการต่อไป

เวินลั่วฉิง “……”

หยวนจุนหลิน “……”

คุณชายสามเย่ หน้าของคุณล่ะ? ศีลธรรมของคุณล่ะ?!!!

เวินลั่วฉิงแอบสูดหายใจลึก เธอเข้าใจว่านี่คือการประกาศอำนาจของเย่ซือเฉิน และเธอไม่อยากมีความสัมพันธ์ใดๆ กับหยวนจุนหลิน ดังนั้น ก็ปล่อยเขาไปเถอะ

ฉะนั้น เวินลั่วฉิงไม่ได้พูดอะไร อ่านเอกสารของตัวเองต่อ

ความเงียบของเวินลั่วฉิงทำให้แววตาของหยวนจุนหลินดูมืดลงอย่างเห็นได้ชัดเจน การตอบสนองนี้ของเธอแสดงว่าสิ่งที่คุณชายสามเย่พูดคือความจริง?

เธอกับคุณชายสามเย่มีความสัมพันธ์อะไรกัน?!!!

“คุณภรรยา ยังอีกนาแค่ไหน?” เย่ซือเฉินเป็นคนที่มองคนออก อีกอย่างคือรู้กาลเทศะที่สุดแล้ว เขาเห็นว่าแม้กระทั่งเมื่อกี้คำพูดของเขาเวินลั่วฉิงก็ไม่ได้ต่อต้าน ขณะนี้แม้กระทั่งคุณภรรยาก็เรียกออกมาแล้ว

ที่คือครั้งแรกที่คุณชายสามเย่เรียกเธอแบบนี้ ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนที่พวกเขาแต่งงานกัน เขาก็ไม่เคยเรียกเธอแบบนี้มาก่อนเลย

เวินลั่วฉิงเงยหน้าขึ้น มองไปทางเขาหนึ่งที เป็นเหมือนกับที่คุณชายสามเย่คิดไว้ เธอไม่ได้แก้ไขคำเรียกที่เขาเรียก

“ใกล้แล้ว” อีกอย่างเวินลั่วฉิงยังตอบคำถามของคุณชายสามเย่ด้วย พอมาแบบนี้ แสดงว่ามีความหมายที่ลึกซึ้งแล้วจริงๆ

“ฉิ้นเอ๋อ? คุณกับเขา” หยวนจุนหลินสูดหายใจลึกไปหนึ่งที เย่ซือเฉินเรียกเธอว่าภรรยา เธอกลับไม่คัดค้าน?

เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเธอกับเย่ซือเฉินแต่งงานกันแล้ว?

แต่ว่าเป็นไปไม่ได้นิ เธอคือคุณหนูใหญ่ที่ตระกูลถังพึ่งหาเจอ หากเธอแต่งงาน เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีข่าวอะไรเลย

“เกี่ยวอะไรกับคุณ?” ไม่รอให้เวินลั่วฉิงตอบ คุณชายสามเย่ตอบกลับไปประโยคหนึ่งด้วยความเกรี้ยวกราด

อื้ม กล้าตอบกลับหยวนจุนหลินแบบนี้ เหมือนว่าจะมีเพียงไม่มีกี่คนแล้ว

สีหน้าของหยวนจุนหลินแย่ลงอย่างเห็นได้ชัดเจน

“ฉันว่านะ ในประเทศของเรามีหน่วยงานพิเศษมากมายที่ต่างเลี้ยงดูแต่พวกเกียจคร้าน คดีเน่าๆ นี้ ต้องมาหาภรรยาของฉันเลยหรอ?” แต่ว่า คุณชายสามเย่กลับไม่รู้เลยว่าอะไรคือความเหมาะสม “หยวนจุนหลิน แผนการชั่วร้ายของคุณแสดงออกมาได้ชัดเจนเกินไปแล้ว”

“หรอครับ?” หยวนจุนหลินยกมุมปากขึ้น แววตาคู่หนึ่งมองไปทางเวินลั่วฉิง บนใบหน้ายังมีรอยยิ้มที่แฝงความหมายอันลึกซึ้งไว้อีกด้วย

ในเมื่อความคิดของเขาชัดเจนขนาดนี้แล้ว คนที่ฉลาดอย่างถังฉิ้นเอ๋อก็คงจะรู้แน่นอน แต่ว่า เธอก็ยังมาแล้ว

“อัย คุณภรรยา คุณจิตใจใสซื่อ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร เมื่อไหร่กันถึงจะสามารถป้องกันพวกคนเจ้าเล่ห์ไร้ยางอายแบบนี้ได้ ความคิดของพวกเขาแย่มากจริงๆ” คุณชายสามเย่ไม่ได้สนใจหยวนจุนหลิน แค่มองไปทางเวินลั่วฉิง พร้อมกับแววตาที่ทำอะไรไม่ได้ แต่กลับมีความเอ็นดูอยู่อย่างเห็นได้ชัดเจน