บทที่ 763 ถังจื่อซีประกาศอย่างมาดเข้มว่า คนนี้คือพ่อของฉัน (11)

“คุณว่าใคร？คุณว่าใครไร้ยางอาย？คุณว่าฉันได้ แต่กล้าว่าลูกของฉัน ฉันไม่ยอมคุณหรอก เชื่อไหมว่าฉันจะกระชากคุณให้ตายได้เลย“เห้อถงถงเป็นดั่งแมวที่โดนเหยียบหาง ระเบิดอารมณ์ออกมาเต็มเหวี่ยง เธอพับแขนเสื้อขึ้น ทำท่าจะตีกัน

เวินลั่วฉิงที่ยืนอยู่ตรงมุมที่ไกลออกไป เห็นท่าทางของเห้อถงถงแล้วก็อดส่ายหัวไม่ได้

ปกติเห้อถงถงเป็นกุลสตรีที่อ่อนโยนดั่งสายน้ำ！！！

ทว่าสิ่งที่เห้อถงถงรับไม่ได้คือการที่มีคนมีตำหนิลูกรักของเธอ

กลุ่มคน“……”

เลขาหลิว“……”

ผู้หญิงคนนี้ห้าวมาก ไม่เหมือนนิสัยของเจ้าหญิงน้อยเลย！！

ดวงตาของคุณชายสามเย่หรี่ขึ้น เขามองเห้อถงถงกับถังจื่อซีสลับกันไปมา

บัดนี้เห้อถงถงคล้ายกับลูกแมวอารมณ์เสีย ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความก้าวร้าว แต่ถังจื่อซีกลับทำหน้าสบายๆ เสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แม่เป็นอย่าง？ลูกเป็นอย่าง？ทำไมรู้สึกทะแม่งๆ คล้ายกับไม่ถูกตรงไหนสักที่หนึ่ง

ลูกสาวทำหน้าสบายๆ？คุณแม่ทำหน้าดุ？！หากกลับกันยังพอว่า

“อะไร？คุณยังอยากตบฉันด้วย？ไอ้คนต่ำช้าอย่างคุณพาไอ้สารเลวตัวกระจ้อยทำเรื่องอับอายแล้ว ทำไม？ว่าไม่ได้เหรอ？”เจ้าเยว่หรูคิดว่าตัวเองหาเหตุผลเข้าท่าเจอแล้ว พลางทำหน้าหยิ่งผยอง ด่าได้ลื่นไหลมากขึ้น เสียงดังมากขึ้น

เห้อถงถงหรี่ตาขึ้น ปล่อยมือที่จูงถังจื่อซีไว้ออก จากนั้นก็พุ่งเข้าหาเจ้าเยว่หรู เล็งหน้าของเจ้าเยว่หรูไว้ ก่อนจะสะบัดมือเข้าไปอย่างจัง

กล้าด่าหัวแก้วหัวแหวนของเธอ เธอทนความอัดอั้นตันใจนี้ๆไม่ได้

“เพี๊ยะ เพี๊ยะ……”สองฝ่ามือนี้ลงไป ช่างเป็นเสียงที่ชัดเจนเสนาะหูจริงๆ

คนมุงดู“……”

เวินลั่วฉิง“……”

เย่ซือเฉิน“……”

เลขาหลิว“……”

เลขาหลิวอึ้งไปหมด เอาจริงเหรอนี่？ผู้หญิงคนนี้ห้าวหาญมาก เมื่อกี้โลลิน้อยนั้นอ่อนโยนและสุขุมมาก！

เมื่อสักครู่โลลิน้อยนั้นใจเย็น สุขุม อ่อนโยนมาก เวลาด่ายังไม่ใช้คำหยาบคายเลย เวลาตีคนก็ตีแบบอารมณ์เรียบเฉย

ตอนนี้แม่ของสาวน้อยปรากฏตัว เดิมทีเขาคิดว่ายังได้ดูละครยอดเยี่ยมซักฉาก

คาดไม่ถึงแม่ของโลลิน้อยพูดจาไม่เข้าหูก็ใช้กำลังเลย

เมื่อกี้ถึงแม้โลลิน้อยจะถีบคนก็ท่าทางใจเย็น ทำตัวสบายๆ แต่ทำไมเมื่อเปลี่ยนเป็นแม่ของโลลิน้อย การกระทำก็พลิกแพลงไป？

แม่ลูกคู่นี้ประกอบเข้ากันแล้วช่างน่าแปลกประหลาดเหลือเกิน！！

เจ้าหญิงน้อยคงต้องเหมือนพ่อของเขาแน่ ใช่ เหมือนท่านประธานของเขา！！

แต่ว่า แต่ว่า เจ้าหญิงน้อยเหมือนไม่ใช่ลูกสาวของท่านประธาน！！

ทันใดนั้นเลขาหลิวรู้สึกสับสนเป็นอย่างยิ่ง

เวินลั่วฉิงก็อึ้ง เห้อถงถงลงมือจริงๆหรือนี่？การตบสองฉาดของเห้อถงถง เธอยืนไกลอย่างนี้ยังได้ยินเสียงชัดแจ๋วเลย

ทว่า เห้อถงถงมีไหวพริบไวมาก หลังเธอตบหน้าเจ้าเยว่หรูก็รีบถอยหลังไปสองก้าว

เด็กน้อยถังจื่อซียื่นนิ้วออกไปเอานิ้วจิ้มเลขาหลิวที่กำลังสับสนอยู่

เลขาหลิวได้สติพลันก้มหน้ามองถังจื่อซี“ทำไมเหรอ？”

“ถึงตาคุณแล้ว”เด็กน้อยถังจื่อซีบู้ปากไปยังเจ้าเยว่หรู ก่อนหน้านี้คุณชายสามเย่เพิ่งออกคำสั่งให้เลขาหลิวรับผิดชอบตบตี

ดังนั้นตอนนี้ถึงคราวที่เลขาหลิวจะต้องออกโรงแล้ว แม่ถงถงทำเพื่อเธอ เธอจะยอมให้หญิงชั่วมาทำร้ายแม่ถงถงไม่ได้