บทที่ 764 ถังจื่อซีประกาศอย่างมาดเข้มว่า คนนี้คือพ่อของฉัน (12)

“หนูเจ็บมากเลยแม่ โอ๊ย มันตีหนู จะฆ่าคนแล้ว”ปกติหรวนซินซินจับชู้กับเจ้าเยว่หรูมามาก บางครั้งเจ้าเยว่หรูถูกตบก็ร้องพูดอย่างนี้แหละ เรื่องพวกนี้หรวนซินซินเรียนรู้หมดแล้ว

แถมยังเรียนได้เหมือนเป๊ะ！！

“เธอตีคน ตีคนตายแล้ว โอ๊ย ฉันเจ็บท้อง เจ็บหัว เจ็บไปหมดทั้งตัว อ๊าก อ๊าก ฉันเจ็บจนขยับไม่ได้แล้ว”หรวนซินซินร้องไม่หยุด พลางนอนแสร้ง‘ตาย’อยู่บนพื้น

ทุกคน“……”

เลขาหลิว“……”

เด็กน้อยถังจื่อซี“……”

เธอผลักเมื่อกี้ ไม่ได้ทำให้หรวนซินซินบาดเจ็บเลยนะ

ท่าทางใกล้ตายของหรวนซินซินในตอนนี้คืออะไรกันแน่？

เธอเจอคนสำออยที่แกล้งได้รับบาดเจ็บแล้วเหรอ？

ยังมีความละอายใจอยู่บ้างไหม？ละอายใจบ้างไหม？

เห้อถงถงก็อึ้งไปหมด เด็กคนนี้สำออยเก่งมาก！！

เวินลั่วฉิงดูเหตุการณ์อุตลุดก็มึนไปเล็กน้อย เธอรีบเดินไปหาพวกเขา

ถึงแม้เธอรู้ว่าลูกสาวของเธอไม่เสียเปรียบ แต่เจ้าเยว่หรูเป็นคนบ้าคนหนึ่ง หากปล่อยให้เรื่องเอิกเกริกต่อไปคงไม่งาม

เพราะอย่างไรเสียหรวนซินซินก็เป็นเด็กอายุเก้าขวบ เธอนอนอยู่บนพื้นอย่างนี้มันง่ายต่อการทำให้คนเข้าใจผิด

คนรู้เหตุการณ์ก็ไม่เป็นอะไร กลัวก็แต่คนไม่รู้แล้วพูดไปเรื่อย เดาไปเรื่อย

และตอนนี้เวินลั่วฉิงเดินเข้าไป ข้างกายถังจื่อซีมีคนล้อมรอบไม่น้อย เนื่องจากต่างก็อยากดูความคึกคักกันทั้งนั้น

“พวกคุณลองมาตัดสินดูสิว่า พวกเขาสองแม่ลูกรังแกลูกสาวฉัน ทำร้ายลูกฉันจนสาหัส ตอนนี้ขยับไม่ได้แล้ว โอ้พระเจ้า จะให้ฉันมีชีวิตต่อไปได้อย่างไร”เจ้าเยว่หรูเห็นลูกสาวแกล้งนอน‘ตาย’อยู่บนพื้นก็เกิดไอเดีย นั่งร้องไห้พร้อมกับอ้าปากพูดเสียงดังข้างกายหรวนซินซิน

เด็กน้อยถังจื่อซีไม่เคยเจอเหตุการณ์ลักษณะนี้มาก่อน จึงรู้สึกตกใจกลัวพลันไปหลบอยู่ข้างกายเห้อถงถง จากนั้นก็จับมือเห้อถงถงไว้

คุณชายสามเย่เห็นการกระทำที่เกิดจากสัญชาตญาณของถังจื่อซี ดวงตาทั้งคู่ก็เปล่งประกาย

มันเป็นการตอบสนองด้วยสัญชาตญาณของเด็กคนหนึ่ง ดังนั้นผู้หญิงคนนี้คงเป็นแม่ของเธอจริงๆ？

คุณชายสามเย่เห็นถังจื่อซีเลือกเห้อถงถงให้ปกป้อง ก็รู้สึกหึง เมื่อกี้เด็กน้อยยังดึงชายเสื้อของเขาอยู่เลย พอถึงช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานก็ลืมเขาเสียสนิท

ดังคาด ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน！！

เขาคิดเองเออเองทั้งหมด

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น？”ผู้คนที่เพิ่งมุงเข้ามาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“เรื่องนี้น่าสนใจมาก เห็นเด็กผู้หญิงคนนั้นไหม？เธอโผล่ออกมาเรียกคุณชายสามเย่ว่าพ่อกะทันหัน”เห็นคนชัดว่าคนนี้มาดูความครึกครื้นตั้งแต่ต้นแล้ว

“จริงเหรอ？เด็กหญิงคนนี้เป็นลูกสาวคุณชายสามเย่จริงๆเหรอ？”หลายคนที่เพิ่งมาดูก็ตกตะลึงหมด

“ไม่รู้ว่าจริงหรือมั่ว แต่คุณชายสามเย่ไม่รู้จักแม่ของเด็กผู้หญิงคนนี้ ไม่แน่แม่ของเด็กคนนั้นอยากแต่งงานกับคุณชายสามเย่ ดังนั้นจึงให้ลูกสาวมาพล่ามอย่างนี้”

“เรื่องอย่างนี้จะเรียกไปเรื่อยได้เหรอ？แค่ตรวจดีเอ็นเอผลก็ออกมาแล้ว”

“อาจเป็นเพราะแม่ของเด็กคนนี้ใช้วิธีอย่างนี้ดึงดูดความสนใจจากคุณชายสามเย่ ฉันเห็นเมื่อกี้คุณชายสามเย่อ่อนโยนต่อเด็กคนนี้มาก”

“ปัดโธ่ อย่างนี้ก็ได้เหรอ？”

“คุณพูดอย่างนี้ก็ไม่ถูก ถึงคุณชายสามเย่จะชอบเด็กคนนี้ แต่ไม่ใช่ลูกของคุณชายสามเย่ หรือคุณชายสามเย่ยังต้องแต่งงานกับผู้หญิงลูกติด？”

“ใช่ ใช่ พูดไม่ถูก แต่เด็กคนนี้สวยและน่ารักมาก จนฉันก็อยากมีลูกสาวสักคนแล้ว”