บทที่ 783 นี่เป็นการใส่ร้าย (4)

แน่นอน ผู้บงการใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้อาจส่งนักข่าวที่พูดจาหยาบคายมาก็เป็นได้ ซึ่งผู้อยู่เบื้องหลังคนนี้วางแผนได้แยบยลมาก！！

“นี่คือหัวหน้ากู้ประกาศต่อหน้าสาธารณชนว่าผมมีความผิดจริงๆหรือ？”ถังหลินที่อยู่ภายในห้องเอ่ยปากพูดเสียที ดวงตาอันเยือกเย็นของเขามองไปยังกู้ฉิ้งหยู่ ทุกความเย็นสามารถทำให้คนถูกแช่จนเป็นน้ำแข็งได้เลย

“หลักฐานชัดเจน คุณยังคิดจะปฏิเสธอีกเหรอ？”กู้ฉิ้งหยู่สบตากับถังหลินร่างกายก็แข็งค้าง ถึงแม้เขากับถังหลินจะมีอายุอานามใกล้เคียงกัน แต่เพียงแค่สายตาของถังหลินจะทำให้เขาสะพรึงกลัวได้แล้ว

พลานุภาพนี้ต่ำกว่าหนึ่งชั้นอย่างเห็นๆ

“หลักฐานชัดเจน？”ถังหลินยกมุมปากเล็กน้อย สายตาอันเยือกเย็นหันไปมองผู้หญิงที่กำลังร้องไห้อยู่บนโซฟา “คุณกง เมื่อคืนผมแตะต้องคุณหรือ？”

บัดนี้นอกจากน้ำเสียงของถังหลินที่เย็นแข็งก็จับความรู้สึกอย่างอื่นไม่ได้เลย

“เมื่อวานคุณทำเรื่องอย่างนั้นกับฉันแล้ว คุณยังคิดจะปฏิเสธอยู่เหรอ？”คุณกงเงยหน้ามองถังหลิน บัดนี้ดวงตาของเธอร้องไห้จนบวมแดงไปหมด ใบหน้าก็บวม มุมปากมีรอยเลือด ดูแล้วน่าสงสารยิ่งนัก

เธอสำออยให้คนอื่นสงสารเก่งมาก

“ในเมื่อคุณกงยืนกรานว่าจะหาหลักฐานยังที่เกิดเหตุต่อหน้าทุกคน เช่นนั้นคุณกงก็ลองเล่าเรื่องเมื่อคืนดูสิ เพราะอยู่ในขั้นตอนของการตรวจสอบอยู่แล้ว”ถังหลินมองไปยังผู้หญิงคนนั้น แววตาเย็นยะเยือกเจือความเย้ยหยันไว้หลายส่วน

เกิดเรื่องอย่างนี้กับเพศหญิงถือเป็นเรื่องอับอายอย่างยิ่ง ปกติมักจะสืบหาความจริงเงียบๆ แต่ผู้หญิงคนนี้เรียกร้องว่าจะหาหลักฐานต่อหน้าผู้คน ให้เปิดเผยการตรวจสอบ งั้นเขาเรียกร้องอย่างนี้ก็ถือว่าเหมาะสมดี

เวินลั่วฉิงชะงัก ทำไมถังหลินถึงทำอย่างนี้？

ในเมื่อผู้หญิงคนนี้แจ้งความจับถังหลิน แถมยังมีคนวางแผนเรื่องนี้ล่วงหน้า ดังนั้นผู้หญิงคนนี้ก็คงเตรียมคำพูดไว้เรียบร้อยแล้ว ถังหลินทำอย่างไร ไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาเลย

ทว่าวิธีการของถังหลิน ณ ตอนนี้ เวินลั่วฉิงมั่นใจว่าถังหลินไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนนี้

ดวงตาเวินลั่วฉิงสว่างวาบ ในเมื่อถังหลินไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนนี้ ถึงคำพูดจะเลิศหรูเพียงใดก็ต้องมีจุดรั่วอยู่ดี

ดังนั้นถังหลินจงใจถามเช่นนี้ คงอยากจับพิรุธของหญิงสาวคนนี้จากการเล่าเรื่องของเธอ

ดังนั้นตอนนี้ถังหลินฝากความหวังทั้งหมดไว้กับผู้หญิงคนนี้ ถังหลินเชื่อใจเธอมากจริงๆ

“ฉัน ฉัน……”คุณกงไม่ได้ประหลาดใจกับการเรียกร้องของถังหลินเลย และไม่มีอารมณ์ที่แปรปรวนมากนัก ดูได้ชัดว่าเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว

นักข่าวที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างเล็งกล้องไปยังคุณกง

เวินลั่วฉิงอดยกมุมปากขึ้นไม่ได้ อันที่จริงบางครั้งถังหลินนั้นจิตใจโหดร้ายมาก เพียงแต่ความละมุนละม่อมภาพนอกของถังหลินปิดบังนิสัยที่แท้จริงของเขาไว้

“คุณกง คุณไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆพูด”กู้ฉิ้งหยู่พูดปลอบโยนหนึ่งประโยคด้วยความเอาใจใส่

“เมื่อคืนฉันถูกสั่งให้นำถังหลินกับแขกต่างชาติไปที่ห้องพัก ซึ่งห้องพักขององค์ชายทั้งสองพระองค์ไปถึงก่อน ฉันเลยเปิดห้องให้ทั้งสองก่อน เมื่อทั้งสองพระองค์เข้าห้องแล้ว จากนั้นฉันก็ช่วยถังหลินเปิดห้องพัก ตอนที่ถังหลินเข้าห้อง ฉันเตรียมจะออกไป แต่จู่ๆถังหลินก็ดึงฉันเข้าห้อง แล้วปิดประตู……”คุณกงหยุดพูด สายตาทั้งคู่ของเธอมองไปยังถังหลินอย่างระมัดระวัง ร่างกายของเธอสั่นเทาคล้ายกับกลัวเป็นอย่างยิ่ง ดูแล้วชวนให้สงสารเหลือเกิน

ทว่าถังหลินไม่ได้ตอบสนองใดๆ ไม่แม้แต่มองเธอแค่แวบเดียว เธอกะพริบตารัวๆ จากนั้นก็เล่าต่อ “จากนั้นถังหลินก็กอดฉันแล้วจูบฉัน ตอนนั้นฉันกลัวมาก ฉันดิ้นอย่างสุดแรง ร้องขอความช่วยเหลือสุดชีวิต ถังหลินเลยตีฉัน ตีฉันจนเจ็บไปหมดทั้งตัว จากนั้นก็ทำ……”หญิงสาวพูดไปพลางร้องไห้ไปพลาง ชวนให้สงสารยิ่งนัก