บทที่ 784 นี่เป็นการใส่ร้าย (5)

ตอนนี้ตำรวจทำคดีไม่แม้แต่จะจดบันทึกคำให้การ？มันไม่เป็นไปตามหลักการจริงๆ

“คุณ？”กู้ฉิ้งหยู่โกรธจนหน้าเขียว“คุณเป็นคนของตระกูลถัง……”

เวินลั่วฉิงได้ยินเขาพูดเช่นนี้ก็รู้ว่าเขาจะพูดอะไร มุมปากเวินลั่วฉิงยกขึ้นพร้อมกับมองไปยังคุณกงที่นั่งอยู่บนโซฟา รีบกล่าวว่า “แต่ก็น่าชื่นชมกับความกล้าหาญของคุณกง น่าเลื่อมใสยิ่งนัก ฉันสนับสนุนคุณกง ผู้หญิงถูกทำร้ายก็ควรยืนออกมาอย่างกล้าหาญ จับตัวผู้ชายต่ำทรามมาลงโทษตามกฎหมาย”

กู้ฉิ้งหยู่：“……”

ทุกคน：“……”

บอดี้การ์ดที่มาพร้อมกับถังหยุนเฉิง：“……”

คุณหนูใหญ่ คุณชายใหญ่ถังคือพี่ชายของคุณ คุณพูดอย่างนี้จะดีเหรอ？

“คุณกง คุณพูดต่อเลย？เล่าเรื่องที่ผู้ชายต่ำทรามทำกับคุณออกมา ให้หัวหน้ากู้คืนความยุติธรรมให้คุณ”เวินลั่วฉิงมองไปยังคุณกงด้วยสีหน้าที่ให้กำลังใจโดยแท้จริง

เวินลั่วฉิงมั่นใจว่าเรื่องพวกนี้ถังหลินไม่ได้เป็นคนทำ แต่บาดแผลบนร่างกายของคุณกงนั้นเป็นของจริง หากถังหลินไม่ได้ทำ ดังนั้นจึงต้องมีคนอื่นทำอย่างแน่นอน

สิ่งสำคัญคือใครทำให้คุณกงบาดเจ็บเพียงนี้？จากนั้นก็ใส่ร้ายป้ายสีให้ถังหลิน？！

ทุกคน“……”

คุณกงก็มึนงง ไม่เข้าใจความหมายของเวินลั่วฉิง？

นาทีนี้สายตาทุกคนหันมาอยู่ที่คุณกงอีกครั้ง คุณกงมองสายตาผู้คนแล้วแอบถอนหายใจหนึ่งเฮือก ก่อนจะพูดต่อไปว่า “ตอนนั้นฉันดิ้นสุดชีวิต ต่อต้านให้ถึงที่สุด แต่เขาก็ไม่ปล่อยฉัน เขาทำร้ายฉัน ไม่สนใจการต่อต้านของฉัน เขาฝืนใจฉัน ต่อมาฉันก็สลบไป พอฉันตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นก็รีบแจ้งความทันที……”

คุณกงร้องไห้อย่างปวดใจหนักกว่าเก่า

“คุณกงเป็นลมตอนไหน？”เวินลั่วฉิงหรี่ตา ยังคงใช้เสียงราบเรียบ ฟังความผิดแปลกไม่เจอ

“ฉันไม่รู้เวลาแน่ชัด แต่ฉันรู้สึกเหมือนผ่านไปนานมาก น่าจะประมาณตีสองตีสามเห็นจะได้……”แผลบนตัวคุณกงไม่ใช่เพิ่งมี ดังนั้นเธอจึงต้องพูดให้สอดคล้องกับรอยแผลบนร่างกายจริงๆ

“คุณกง คุณบอกว่าระหว่างนี้คุณดิ้นรนและต่อต้านตลอดใช่ไหม？”เวินลั่วฉิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รีบถามหนึ่งประโยค

“ใช่”คุณกงไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมตอนนี้เวินลั่วฉิงถึงได้ถามเช่นนี้ แต่ก็ยังคงพยักหน้าเบาๆ

“หากคุณกงต่อต้านจริงๆ งั้นบนกายชายต่ำทรามคงต้องมีรอยแผลทิ้งไว้ อย่างเช่นรอยเล็บข่วนอะไรประมาณนี้ ใช่ไหม？”เวินลั่วฉิงรอคำนี้ของเธอ ดังนั้นเมื่อสิ้นเสียงคุณกง เวินลั่วฉิงก็รีบเสริมขึ้นมาหนึ่งประโยค

ซึ่งนี่เป็นการวิเคราะห์ที่ปกติมาก ในเมื่อคุณกงต่อต้านสุดชีวิต งั้นก็ต้องมีรอยแผลบนตัวถังหลินถึงจะถูก……

เวินลั่วฉิงพูดจบ ทันใดนั้นถังหลินก็หันมามองเวินลั่วฉิง พลางจ้องเขม็งเวินลั่วฉิงอย่างแปลกประหลาด

เวินลั่วฉิงชะงัก ทำไมเหรอ？เธอพูดอะไรผิดไป？

เธอกำลังช่วยเขาล้างมลทินอยู่นะ

สถานการณ์อย่างนี้ อยากพลิกคดีนั้นยากแสนยากเลยรู้ไหม？

ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะหาทางออกของคดีนี้ได้ แล้วถังหลินจ้องเธออย่างนั้นทำไม？

ถังหลินไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงคนนี้ก็คงไม่ได้ทำร้ายเขา เวินลั่วฉิงรู้สึกว่าเป็นวิธีพลิกคดีที่ไม่เลวเลย

สถานการณ์เช่นนี้ เธอหาทางออกอย่างนี้ได้ก็นับว่ายากเย็นแสนเข็ญแล้ว！

นอกเสียจาก……

เวินลั่วฉิงตกใจ จากนั้นเบิกตากว้างมองถังหลิน

ถังหลินจ้องเขม็งเธอเช่นนี้？คงไม่ใช่บนกายถังหลินมีรอยข่วนจริงๆหรอกนะ？