บทที่ 927 ผลตรวจดีเอ็นเอ (2)

“ฉันจะส่งคนมาช่วยเธอ” เย่ซือเฉินรู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรงมาก เรื่องนี้จำเป็นต้องรีบจัดการอย่างเร่งด่วน จะพึ่งไป๋หยูหนิงคนเดียวคงไม่ได้

คนที่เขาเรียกตัวมาได้มาถึงแล้ว จะได้มาจัดการเรื่องนี้ร่วมกับไป๋หยูหนิงพอดี มีพวกเขาสองคนอยู่ด้วยกัน เรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว

ถ้าไป๋หยูหนิงได้เจอกับคนที่เขาเรียกตัวมา คงน่าจะว่าพูดง่ายขึ้น เชื่อฟังมากขึ้นกว่านี้

เย่ซือเฉินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เหมือนจะแอบยิ้มอยู่

เอาเถอะ คุณชายสามเย่เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น ในเมื่อล่วงเกินคุณชายสามเย่ไป ผลลัพธ์ก็......

“ใคร? คุณให้ใครมาช่วยฉัน?” ไป๋หยูหนิงกะพริบตาอย่างรวดเร็ว อยากรู้อยากเห็นอย่างเห็นได้ชัด พูดตามตรงเธอยังคงคาดหวังให้เวินลั่วฉิงช่วยเธอ เธอเชื่อมั่นในความสามารถของเวินลั่วฉิง

แต่ว่า คนที่เย่ซือเฉินเรียกตัวมาก็คงไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแน่นอน ดังนั้น ไป๋หยูหนิงตั้งตารอคอยมาก

“เดี๋ยวเธอก็จะได้รู้เองแหละ” เย่ซือเฉินมองเธอ แล้วตอบกลับแบบมีลับลมคมใน

ได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ของเย่ซือเฉิน ไป๋หยูหนิงก็รู้สึกตัวสั่นขึ้นมากะทันหัน จู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา

ไม่สิ รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเอามาก ๆ เลยล่ะ!!

จากนั้นคุณชายสามเย่ก็พาเวินลั่วฉิงออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

เมื่อออกมาจากโรงแรมแล้ว คุณชายสามเย่ก็เงียบมาตลอด สีหน้ายังคงบึ้งตึงอยู่อย่างนั้น

“เรื่องนี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังนาย......” เวินลั่วฉิงคิดไปคิดมา ก็ตัดสินใจเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

ตอนนั้นที่เขาโทรศัพท์มาหาเธอ เธอพบว่ามีคนสะกดรอยตามเธอพอดี เธอเลยไม่สะดวกอธิบายให้เขาฟังผ่านโทรศัพท์

ต่อมาก็เกิดเรื่องที่เลขาหลิวโกหกเธอ......

“ไม่ได้ตั้งใจปิดบังฉันเหรอ?” จู่ ๆ คุณชายสามเย่ก็หันมามองเธอ ดวงตาที่หรี่ลงคู่นั้นมีรังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมา

เวินลั่วฉิงสบตาเข้ากับสายตาอันตรายคู่นั้น แล้วก็เงียบไปชั่วขณะ

“เวินลั่วฉิง เธอพูดมาสิ ว่าเธอยังปิดบังอะไรฉันอีก?” คุณชายสามเย่จ้องเธอตาไม่กะพริบเลย ตอนนี้หน้าอกเขากระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย

ในตอนนี้ที่คุณชายสามเย่ถามก็คือเรื่องเจ้าหญิงน้อยของเขา

แต่ว่า ตอนนี้เวินลั่วฉิงกลับคิดว่าเป็นเรื่องของถังหยุนเฉิง เธอคิดไม่ถึงว่าคุณชายสามเย่จะข้ามไปคุยเรื่องอื่นกะทันหัน เธอกะพริบตาปริบ ๆ จากนั้นก็ส่ายหน้า นอกจากเรื่องที่เรียกไป๋หยูหนิงมาช่วย เธอก็ไม่ได้ทำอะไรอีก

คุณชายสามเย่มองเธอ แล้วหรี่ตาลง จากนั้นก็แอบถอนหายใจออกมา แล้วหันตัวกลับไปขับรถต่อทันที

เรื่องเจ้าหญิงน้อยของเขา จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังคิดจะปิดบังเขาต่อไปงั้นเหรอ?

เย่ซือเฉินครุ่นคิด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามออกมา เรื่องนี้ เขาอยากรอให้เธอเป็นคนบอกเขาเอง

สาขาย่อยขององค์กรโกสต์ซิตี้ ณ เมือง A

“เธอไปหาคนแบบนี้มาจากที่ไหนเนี่ย?” เจิ้งฉงเห็นคนที่ไป๋หยิงพามาก็ตกตะลึงไปเลย ผู้หญิงคนนี้เหมือนกับผู้หญิงที่อยู่ในภาพเหมือนของหัวหน้ามากเหลือเกิน ถ้าหากไม่ดูที่อายุคงคิดว่าเป็นผู้หญิงในภาพเหมือนของหัวหน้าไปแล้ว