บทที่ 930 เข้าข้างเจ้าหญิง มีเรื่องสนุกแล้วสิ (2)

“หลังจากที่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังกลับมาก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งกับเรื่องของถังหยุนเฉิงอีกเลย จนถึงตอนนี้เรื่องของถังหยุนเฉิงกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แต่ตระกูลถังกับคุณหนูใหญ่กลับไม่มีการเคลื่อนไหวเลยสักนิด”

“ถ้าหากคุณหนูใหญ่ตระกูลถังคิดจะเอาตัวรอดปกป้องตัวเองก็แล้วไป แต่ถ้าหากไม่ใช่......” ลุงเหลียงยิ้มมุมปากเล็กน้อย แต่เป็นยิ้มที่ดูมีเลศนัย : “ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ คุณหนูใหญ่ตระกูลถังคนนี้ก็ยากเกินจะคาดเดาได้จริง ๆ เก่งกาจเกินไปแล้ว”

“ผมรู้สึกว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังคนนี้อาจจะคิดเอาตัวรอดจริง ๆ ก็ได้ ขณะเดียวกันก็เป็นการปกป้องตระกูลถัง และปกป้องถังหลินด้วย การที่เธอจะทำแบบนี้ก็เข้าใจได้ง่าย ยังไงซะเด็กผู้หญิงคนนั้นก็ไลฟ์สดออกมาแล้ว ไม่ว่าเรื่องนี้จะจริงหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่มีใครสามารถช่วยถังหยุนเฉิงได้แล้วล่ะ” ชายหนุ่มแสดงความคิดเห็นเหมือนกับคนส่วนมาก

“ เด็กผู้หญิงอายุ 11-12 ปีคนหนึ่งพูดจากอย่างนั้นออกมา ทำให้ไม่มีใครสงสัย จึงเท่ากับตัดสินไปแล้วว่าถังหยุนเฉิงมีความผิด นอกเสียจากเด็กคนนั้นจะกลับคำเอง ไม่อย่างนั้น......ไม่สิ ต่อให้เด็กผู้หญิงคนนั้นกลับคำพูด ก็จะถูกคนนอกสงสัยว่าถูกคนของตระกูลถังใช้อำนาจรังแกคนอื่น ดังนั้น ครั้งนี้ถังหยุนเฉิงต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงแน่นอน และไม่มีโอกาสได้แก้ต่างให้ตัวเองแล้ว ครั้งนี้ตระกูลถังปกป้องถังหลินไว้ได้ก็ถือว่าไม่เลวแล้วล่ะ ส่วนถังหยุนเฉิงเกรงว่า......”

“ผมคิดว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังทำแบบนี้เพราะหนึ่งต้องการปกป้องตัวเอง สองอยากลดการแพร่ข่าวเรื่องนี้ให้น้อยลง ถ้าหากตระกูลถังออกหน้า ไม่ว่าตระกูลถังจะทำอะไร ก็จะถูกสื่อตีข่าวให้ใหญ่มากขึ้นไปอีก เรื่องของถังหยุนเฉิงยิ่งเป็นข่าวก็ยิ่งร้ายแรง สู้ไม่ออกหน้าเลยจะดีกว่า แล้วรอให้เรื่องเงียบไปเอง” ชายหนุ่มถึงแม้อายุน้อย แต่ก็คำนึงถึงทุกด้าน และวิเคราะห์ได้อย่างละเอียดมาก

“ที่แกวิเคราะห์มาก็ไม่เลว แต่น่าเสียดายว่าสิ่งที่แกคิดคุณหนูใหญ่ตระกูลถังก็คิดได้เหมือนกัน ส่วนเรื่องที่แกคิดไม่ถึง แต่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังสามารถคิดได้” ลุงเหลียงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วปรายตามองชายหนุ่มอย่างเรียบเฉย

“ลุงเหลียง ลุงพูดอะไรหน่อยสิ เรื่องของถังหยุนเฉิงจะแก้ไขยังไง?” ชายหนุ่มไม่ยอมแพ้ เขาอายุน้อยยังอ่อนประสบการณ์ ลุงเหลียงทำงานให้กับหัวหน้ามาตั้งหลายปีขนาดนี้ เจอเรื่องใหญ่ ๆ มาจนชินแล้ว เขาจึงยินดีที่จะให้ลุงเหลียงคอยชี้แนะเขา

ลุงเหลียง : “......”

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าจะแก้ไขแบบไหน?” ลุงเหลียงตาโต คิดไปคิดมา ก็เอ่ยเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่งว่า : “ฉันไม่ใช่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังสักหน่อย”

“ลุงหมายความว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังสามารถแก้ไขได้แน่นอน?” ชายหนุ่มตาโต จ้องลุงเหลียงอย่างไม่ค่อยอยากเชื่อเขาสักเท่าไหร่ นี่ยังเป็นลุงเหลียงที่เขารู้จักอยู่หรือเปล่า ลุงเหลียงที่เขารู้จักไม่ใช่คุณลุงที่พูดจาเอาแต่ใจไร้รับผิดชอบอย่างนี้

“แน่นอน” แล้วลุงเหลียงก็ดันตอบออกมาอย่างหนักแน่นซะอย่างนั้น

ชายหนุ่มยิ่งตาโตไปกันใหญ่

“ลุงเหลียง ตอนนี้ยังไม่ได้ยืนยันว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นเจ้าหญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเราเลยนะ” ชายหนุ่มเบะปากอีกครั้ง เขาไม่รู้สึกว่าเขาพูดอะไรผิดไป เห็นได้ชัดว่าลุงเหลียงเข้าข้างคุณหนูใหญ่ตระกูลถัง

ยังไม่ได้ยืนยันเรื่องฐานะลุงเหลียงก็ปกป้องเข้าข้างขนาดนี้ ถ้าหากยืนยันฐานะแล้วต่อไปก็คง......

เขาไม่กล้าคิดเลย!!

เรื่องของถังหยุนเฉิงเห็นได้ชัดว่ายังไงก็ไม่มีทางออก ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถแก้ไขได้ แล้วคุณหนูใหญ่ตระกูลถังคนนี้จะแก้ไขได้เหรอ?

ต่อให้คุณหนูใหญ่ตระกูลถังคนนี้เป็นเจ้าหญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเขาจริง ๆ แต่ก็เป็นแค่คนคนหนึ่ง ไม่ใช่สัตว์ประหลาดสามหัวหกแขนสักหน่อย

แน่นอนว่าคำพูดนี้เขาไม่กล้าพูดต่อหน้าลุงเหลียงอยู่แล้ว ลุงเหลียงเข้าข้างลำเอียงเอียงไปจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิกแล้ว

ถ้าหากเขาพูดออกมา ลุงเหลียงคงจะตบเขาลงไปกองกับพื้นแน่นอน

“จริงสิ เมื่อกี้เจ้าเก้าบอกว่าเอาเส้นผมสองเส้นกลับมาให้คนตรวจดีเอ็นเอ แกไปจับตาดูด้วยตัวเองหน่อยไป” ลุงเหลียงดูเหมือนออกปากสั่งไปอย่างนั้น แต่มุมปากนั้นแสดงถึงอารมณ์ที่เย็นชาอย่างเห็นได้ชัด

“ในเมื่อเจ้าเก้ากลับมาแล้ว ยังจำเป็นต้องจับตาดูอีกเหรอครับ?” ชายหนุ่มกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความข้องใจ เพราะลุงเหลียงไว้ใจเจ้าเก้าเป็นอย่างมาก

“ลุงเหลียง ฐานะของคุณหนูใหญ่ตระกูลถังยังไม่ได้รับการยืนยัน ลุงจะลำเอียงเกินไปไม่ได้นะ ไม่แน่ว่าคนที่เจ้าเก้าหามาอาจจะเป็นตัวจริงก็ได้” ชายหนุ่มรู้สึกว่าลุงเหลียงลำเอียงมากเกินไปแล้วจริง ๆ