บทที่ 929 เข้าข้างเจ้าหญิง มีเรื่องสนุกแล้วสิ (1)

หลังจากที่ไป๋หยิงเห็นเจ้าเก้ากลับไป ก็ดีใจจนแทบจะหลุดหัวเราะเสียงดังออกมา ขอแค่แผนการของเธอสำเร็จ ขอแค่หัวหน้ายอมรับ “ลูกสาว” คนนี้ ถึงเวลานั้นเธออยากทำอะไรก็สามารถทำได้ตามใจชอบ

อย่าว่าแต่เวินลั่วฉิงเลย แม้แต่ถังหลินกับเย่ซือเฉินเธอก็ไม่กลัว

ถึงตอนนั้น ถ้าเธออยากจัดการกับเวินลั่วฉิง ถังหลินกับเย่ซือเฉินก็ปกป้องเวินลั่วฉิงไม่ได้แล้ว

ตอนนั้น เธอก็จะสามารถเหยียบขยี้เวินลั่วฉิงลงไปกองกับพื้นได้ตามอำเภอใจ

ไป๋หยิงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกได้ใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้นดีใจ ดูเหมือนจะมองเห็นชัยชนะแล้ว

“ลุงเหลียงคะ หนูพบผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่คล้ายกับภาพเหมือนของหัวหน้ามากเลยค่ะ อายุน่าจะประมาณ 24-25 ปี หนูสงสัยว่าเธออาจจะเป็นลูกสาวของหัวหน้า เลยเอาเส้นผมสองเส้นของเธอกลับมาตรวจดีเอ็นเอ” ตอนที่กลับไป เจ้าเก้าพบกับลุงเหลียงพอดี เจ้าเก้าจึงได้รายงานให้ลุงเหลียงทราบเรื่อง

ลุงเหลียงอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองเจ้าเก้า : “ไปเจอที่ไหน?”

“ตอนทานข้าวค่ะ” เจ้าเก้าไม่ได้คิดอะไรมาก และก็ไม่ได้สงสัยอะไรด้วย ถึงแม้เรื่องนี้จะค่อนข้างบังเอิญไปนิดก็ตาม

แต่เธอได้ไปตรวจดีเอ็นเอแล้ว เรื่องอื่นไว้รอผลตรวจดีเอ็นเอออกมาแล้วค่อยว่ากัน ต่อให้มีคนวางแผนจัดฉาก แต่มีผลตรวจดีเอ็นเอยืนยัน ก็ไม่มีทางวางแผนทำอะไรได้หรอก

ลุงเหลียงมองเธอ แล้วเงียบไปครู่หนึ่ง

“ลุงเหลียง หนก็รู้ค่ะว่าเรื่องนี้มันบังเอิญเกินไปหน่อย หนูเลยไปตรวจดีเอ็นเอก่อน ผลตรวจดีเอ็นเอปลอมขึ้นมาไม่ได้อยู่แล้ว” เจ้าเก้าเมื่อถูกลุงเหลียงมองอย่างนั้น ก็รู้สึกทำตัวไม่ถูก

แต่ว่า เธอไม่ได้ทำผิดอะไร ทำไมลุงเหลียงต้องมองเธออย่างนั้นด้วย?

“อืม งั้นก็รอผลตรวจออกมาก่อน” ลุงเหลียงไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่ตอนที่ละสายตาไป เขาเม้มปากเล็กน้อย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เจ้าเก้ามองแผ่นหลังลุงเหลียงที่เดินจากไปแล้วขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย ทำไมเธอรู้สึกว่าลุงเหลียงดูเหมือนไม่ค่อยดีใจเลย

กว่าจะได้ข้อมูลของลูกสาวหัวหน้ามานั้นไม่ง่ายเลย ทำไมลุงเหลียงถึงมีปฏิกิริยาแบบนี้ล่ะ?

นี่มันปกติเหรอ?

“ลุงเหลียง คุณหนูใหญ่ตระกูลถังกลับเมือง A แล้ว พวกเราต้อง......” ลุงเหลียงกลับมาถึงห้อง ชายหนุ่มอายุน้อยที่อยู่ในห้องก็ได้รายงานข่าวให้เขารู้

“ถังหยุนเฉิงเกิดเรื่องที่เมืองไห่แล้ว เรื่องนี้ร้ายแรงมาก?” ลุงเหลียงไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่ม แต่จู่ ๆ ถามออกมาประโยคหนึ่ง

“ครับ” ชายหนุ่มอึ้งไป จากนั้นก็รีบตอบคำถาม : “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับตระกูลกู้ แต่ว่าคนขององค์กรโกสต์ซิตี้ที่เมืองไห่ก็ได้เข้าร่วมด้วย”

“รู้ไหมว่าทำไมคนขององค์กรโกสต์ซิตี้ต้องเข้าร่วม?” ลุงเหลียงหรี่ตาลงเล็กน้อย คนขององค์กรโกสต์ซิตี้มีปัญหากับคนของตระกูลถังครั้งแล้วครั้งเล่า มันดูแปลกไปหน่อยนะ