บทที่ 934 ชายขี้หึงเผยความองอาจ โอหัง (3)

ไป๋หยูหนิงหายโกรธในชั่วพริบตา ความเคียดแค้นบนใบหน้าจางหายเป็นปลิดทิ้ง：“ไม่ ไม่มีปัญหาค่ะ”

เสียงไป๋หยูหนิงยังคงเบามาก คล้ายกับคนที่ใกล้จะคลั่งเมื่อกี้ไม่ใช่เธอ

“อืม งั้นก็ทำต่อ แค่พึ่งเอกสารพวกนี้ช่วยถังหยุนเฉิงพลิกสถานการณ์มันยังห่างไกลเกิน”ผู้ชายเก็บเอกสาร เสียงที่ราบเรียบฟังอารมณ์ไม่ค่อยออก

“ฉันรับทราบค่ะ”ไป๋หยูหนิงรู้ว่าเอกสารพวกนี้ไม่เพียงพอให้ถังหยุนเฉิงพลิกคดีได้ ถึงแม้เวินลั่วฉิงจะมีแผนสำรองก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อจะได้ไม่แพ้ในศึกครั้งนี้

ไป๋หยูหนิงยิ่งรู้ว่าหากครั้งนี้รบแพ้ อย่าว่าแต่ถังหยุนเฉิงเลย แม้กระทั่งตระกูลถังก็ต้องบรรลัยไปด้วย

“ต้องการให้ผมช่วยไหม？”ผู้ชายมองเธอ มุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยมีอารมณ์ซับซ้อนอยู่เลือนราง

“ไม่ต้องค่ะ ฉันทำเองได้ คุณช่วยฉันตรวจสอบก็พอค่ะ”ไป๋หยูหนิงรีบปฏิเสธโดยพลัน เธอกล้าให้เขาช่วยได้อย่างไร เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนดูเอกสาร ไป๋หยูหนิงก็ยิ่งคัดค้านมากขึ้น

“เหมือนจะมีเวลาไม่มากแล้ว”ใบหน้าผู้ชายยังคงประดับรอยยิ้มเช่นเดิม ไม่มีความผิดหวังหรือหดหู่ใจเลยสักนิด

รอยยิ้มบนใบหน้าเขาสามารถบดบังอารมณ์อื่นเป็นอย่างดี

“หรือคุณให้คุณชายสามเย่เปิดห้องให้คุณ ฉันหาของฉัน คุณหาของคุณ พอพวกเราหาเจอแล้วค่อยมาปรึกษาด้วยกัน……”ไป๋หยูหนิงเผยความคิดตัวเองเสียงเบา ซึ่งเธอมีความคิดนี้ตั้งนานแล้ว เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้ชายคนนี้ไม่ต้องมาอยู่ร่วมห้องเดียวกับเธอ

รอยยิ้มที่แม้โดนฟ้าผ่าก็ไม่เปลี่ยนแปลง ยามที่แข็งค้างกะทันหัน ซึ่งชั่วอึดใจนี้รอยยิ้มที่มีจุดเปลี่ยนไม่ได้บดบังอารมณ์อื่นบนใบหน้าได้ดีเท่าที่ควร สามารถเห็นความรู้สึกเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันได้อย่างเด่นชัด

ทว่า วินาทีต่อมารอยยิ้มเบ่งบานอีกครั้ง สามารถกลบเกลื่อนทุกอย่างได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ：“คุณหาเองเลย ผม……”

ยังไม่ทันสิ้นเสียงของผู้ชาย มือถือไป๋หยูหนิงก็ดังขึ้นกะทันหัน

ไป๋หยูหนิงรีบเอามือถือขึ้นมา เห็นเบอร์ที่ปรากฏอยู่บนจอ เธอที่ทำหน้าระมัดระวังเมื่อกี้ตอนนี้มีรอยยิ้มเข้ามาแทน：“ฮัลโหล รุ่นพี่”

เสียงของไป๋หยูหนิงยังคงเบาเช่นเดิม แต่มีความอ่อนโยนเพิ่มขึ้นหลายส่วนอย่างแจ่มชัด เป็นความอ่อนโยนในเฉพาะตัวผู้หญิง

ดวงตาดอกท้อคู่งามที่กำลังยิ้มพลันหรี่ขึ้น รุ่นพี่？

เขารู้ว่ารุ่นพี่ของเธอคนนี้คือใคร คือผู้ชายที่ไป๋หยูหนิงชอบนั่นเอง！！

ตอนนั้นก็เพราะสาเหตุนี้ถึงทำให้เธอเลือกทำงานกับผู้ชายคนนี้

อืม ให้ความหมายว่าหอคอยที่ใกล้น้ำ ได้พระจันทร์ก่อน！

หลายปีผันผ่าน เข้าใกล้หอคอยแล้ว ไม่รู้ว่าเด็ดพระจันทร์ไปถึงไหนแล้ว？！

“อืม รู้สึกยากนิดหนึ่ง มีไม่เข้าใจหลายที่เลย……”เสียงของไป๋หยูหนิงส่งมาอีกครั้ง ทำลายความคิดของผู้ชาย ดวงตาหรี่ของผู้ชายเผยอันตรายหลายส่วน

ไป๋หยูหนิงเป็นคนพึ่งตัวเอง แข็งแกร่งกว่าผู้ชายด้วยซ้ำ เธอไม่ชอบยอมแพ้และไม่อ่อนข้อ แต่เสียงของเธอในยามนี้เผยการอ่อนข้ออย่างเด่นชัด ในความอ่อนข้อนี้ให้ความรู้สึกออดอ้อนเจืออยู่ด้วย

อีกทั้งเมื่อกี้เขาบอกว่าเขาช่วยเธอ เธอก็รีบปฏิเสธอย่างไม่รักษาน้ำใจทันที บอกว่าเธอทำเองได้ แต่ตอนนี้เธอกลับขอความช่วยเหลือจากคนอื่น？

อืม ดีมาก！

เห็นเขาเป็นคนตายหรือไง？

“อืม รุ่นพี่ว่ามาเลย ฉันฟังอยู่”ไม่รู้อีกฝ่ายพูดอะไร ไป๋หยูหนิงรีบขานรับ ซึ่งน้ำเสียงยังเจือรอยยิ้มไว้หลายส่วน

ไป๋หยูหนิงคุยโทรศัพท์ไปพลาง เดินไปยังโต๊ะคอมพิวเตอร์ไปพลาง ซึ่งไม่แม้แต่จะมองผู้ชายในห้องสักแวบเดีว เห็นผู้ชายคนนี้เป็นอากาศธาตุไปแล้ว

“อืม ฉันรู้แล้ว”ไป๋หยูหนิงนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็ค้นหาอะไรบางอย่างในคอมพิวเตอร์ ซึ่งเห็นได้ชัดว่อีกฝ่ายกำลังสอนเธอทำอยู่