บทที่ 935 เด็กน้อยทั้งสองทำผู้เฒ่าตระกูลเย่น็อคไปตามๆกัน (1)

“อืม ลองพูดมาสิว่าพวกเรารู้จักกันได้ยังไง？”มุมปากผู้ชายยกโค้งขึ้นทีละนิด

เห็นได้ชัดว่าผู้ชายไม่คิดจะปล่อยเธอไปอย่างนี้ เขารู้สึกว่าควรพูดบางเรื่องให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย

สีหน้าไป๋หยูหนิงพลันเปลี่ยนไป เธอไม่ตอบคำถามนี้ได้ไหม？

เธอไม่อยากตอบและไม่อยากเอ่ยถึงเรื่องนั้นอีก

“ทำไม？คุณไม่ใช่จะบอกผมว่าคุณลืมแล้วนะ？”มุมปากที่ผู้ชายยกขึ้นเผยเสน่ห์หลายส่วน เสียงทุ้มต่ำเจือความยั่วยวนใจอย่างไม่อาจทานต้านได้หลายส่วน

ไป๋หยูหนิงเม้มปากไม่ได้พูดอะไร เธอไม่อยากเอ่ยถึงเรื่องนั้นจริงๆ

“ต้องให้พูดเตือนคุณไหม”ผู้ชายโน้มตัวลงมาอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเกือบแนบติดกับใบหน้าของเธอแล้ว

เพราะอยู่กันใกล้เกินไป ไป๋หยูหนิงมองใบหน้าเขาไม่ชัดเจนแล้ว แต่ความรู้สึกกดดันที่ทำให้หายใจติดขัดนั้นเด่นชัดมาก

“ฉันยอมรับว่าครั้งนั้นฉันเป็นคนผิด แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษ”ไป๋หยูหนิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามให้ตัวเองสงบที่สุด

“ขอโทษ？ขอโทษแล้วมีประโยชน์ไหม？”ถึงแม้ผู้ชายจะอยู่ใกล้เธอมาก แต่ไม่ได้แตะต้องเธอ เพียงแต่ตอนที่ผู้ชายเห็นริมฝีปากแดงตรงหน้า แววตาก็มืดมนเล็กน้อย

“ฉัน ฉันชดใช้ให้คุณได้”ไป๋หยูหนิงรู้ตัวว่าผิด จึงไม่กล้าอารมณ์เสียใส่ ซึ่งเป็นสาเหตุที่เธอกลัวเขาด้วย

“ชดใช้ยังไง？”มุมปากที่ผู้ชายยกโค้งขึ้นลึกมากกว่าเดิมอีกหลายส่วน：“คุณทำให้แฟนของผมหนีไปนะ……”

ไป๋หยูหนิง：“……”

เธอไม่อยากเอ่ยถึงเรื่องนี้อีก แต่ผู้ชายคนนี้เหมือนจะไม่ยอมหยุดง่ายๆ เหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นอุบัติเหตุจริงๆ เธอไปช่วยเพื่อนสนิทจับชู้แล้วเข้าห้องผิด เพื่อนสนิทเข้าไปถึงก็ตบตีผู้หญิงให้ห้องจนหล่อนร้องไห้หนีออกไป

ผู้ชายที่นั่งอยู่บนโซฟาของห้องลุกขึ้น เพื่อนสาวของเธอก็บอกว่าจำคนผิดแล้วก็หนีหายไปเลย จากนั้นเธอก็ถูกจับตัวไว้แทน

ผู้ชายบอกว่าเขาโสดมาสามสิบปี ในที่สุดก็หาแฟนสาวได้ แต่กลับถูกพวกเธอตบตีจนหนีไป ถามว่าเธอจะทำยังไง？

เธอเคยบอกว่าจะช่วยเขาหาแฟนหาเป็นการชดเชย แต่เขาบอกว่าไม่เอา เขาตอบกลับไปว่าถ้าจะคืนแฟนสาวก็ได้ งั้นก็เอาตัวเธอมาชดใช้ให้เขา

เธอไม่ได้บ้าสักหน่อย ทำไมต้องใช้ตัวเองชดเชยเขาด้วย

มากสุดเธอก็แค่ไปตามแฟนสาวที่ถูกตบจนหนีออกไปกลับมา

ทว่า ผู้หญิงคนนี้เหมือนกับหายไปจากโลกอย่างไรอย่างนั้น เธอหายังไงก็ไม่เจอ ดังนั้นครั้งนี้ได้เจอเขากะทันหัน เธอจึงอยากหลบด้วยสัญชาตญาณ

สิ่งที่ไป๋หยูหนิงไม่รู้ก็คือการจับชู้ครั้งนั้นไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นแผนการของผู้ชายคนนี้ต่างหาก

ซึ่งผู้หญิงที่หนีไปก็ไม่ใช่แฟนสาวเขาแต่อย่างใด

ผู้ชายโสดมาสามสิบปีนั้นถูก แต่แฟนสาวนั้นเป็นเรื่องที่สร้างขึ้นมา ซึ่งความจริงคือเขาไม่มีแฟนสาว！

แน่นอน เขาไม่ให้ไป๋หยูหนิงรู้เรื่องพวกนี้ ไป๋หยูหนิงก็ไม่มีทางรู้เด็ดขาด

“ก็แค่แฟนไม่ใช่เหรอ？คุณไปหาใหม่อีกคนสิ คุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างคุณ ไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องหาแฟนเลยสักนิด”ครั้งนี้ไป๋หยูหนิงไม่กล้าบอกว่าจะคืนแฟนสาวเขาแล้ว

แฟนเก่าของเขาหาไม่เจอเลย เธอก็ไร้หนทางจริงๆ

แน่นอน เธอไม่มีทางใช้ตัวเองเพื่อชดเชยให้เขาเด็ดขาด

“ผมโสดมาสามสิบปี จึงจะมีแฟนสาวหนึ่งคน แต่กลับถูกคุณตีหายไป หมอดูบอกว่าถ้าผมอยากได้แฟนสาวอีกคน ผมต้องโสดอีกสามสิบปี ถ้ารออีกสามสิบปีอายุผมก็จะหกสิบปีแล้ว……：”ผู้ชายมองหน้าเธอ ดวงตาดอกท้อคู่งามกะพริบหลายครั้ง ซึ่งเขาพูดออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก แต่กลับทำให้คนรู้ถึงความน้อยเนื้อต่ำใจที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมของเขา