บทที่ 941 ผลตรวจดีเอ็นเอที่คาดไม่ถึง หัวหน้าเอาแต่ใจไปหน่อย (1)

ในขณะเดียวกันคุณชายหานได้หยิบเอาผลดีเอ็นเอที่เพิ่งตรวจเสร็จเดินเข้าไปในห้องของลุงเหลียง ยื่นผลตรวจดีเอ็นเอไปตรงหน้าลุงเหลียง : “ผลออกมาแล้ว ลุงดูเอาเองแล้วกัน”

ลุงเหลียงอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยื่นมือไปหยิบผลตรวจมา ถึงแม้บางครั้งยู่หานจะทำอะไรเป็นเล่นดูไม่จริงจัง แต่ถ้าเป็นเรื่องสำคัญก็ไม่มีทางประมาทเด็ดขาด ในเมื่อยู่หานเอาผลตรวจดีเอ็นเอมาให้เขาดู แสดงว่าต้องมีอะไรแน่นอน

ลุงเหลียงมองไปที่ข้อมูลในผลตรวจด้วยความรวดเร็ว ในเสี้ยววินาทีนั้น สีหน้าของลุงเหลียงดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

เขาจ้องมองผลตรวจดีเอ็นเอแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง

“เป็นอะไร ลุงจ้องอยู่นานแล้วนะ จะจ้องจนดอกไม้ผุดออกมาเลยหรือไง?”คุณชายหานเห็นปฏิกิริยาของลุงเหลียง ก็เบะปาก นี่ลุงยังไม่ยอมรับอีกเหรอ?

“วางใจเถอะน่า ลุงไม่ได้ตาลายหรอก ที่ลุงเห็นน่ะเป็นเรื่องจริง”คุณชายหานพูดเตือนลุงเหลียงด้วยความหวังดี ผลตรวจชัดเจนขนาดนั้นไม่มีทางดูผิดไปได้หรอก

ลุงเหลียงเงยหน้ามองเขา และยังคงไม่พูดอะไรออกมา เพียงแต่สีหน้าดูเหมือนมีอะไรในใจ

“ทำไม รู้สึกคับข้องใจเพราะไม่เป็นอย่างที่หวังไว้เหรอ ลุงรับไม่ได้งั้นเหรอ?”คุณชายหานรู้สึกว่าที่ลุงเหลียงมองเขาเมื่อครู่นี้ดูคลุมเครือเกินไปแล้ว ลุงเหลียงที่เขารู้จักไม่เคยมีแววตาแบบนั้นมาก่อน

“พอได้แล้ว เรื่องนี้ก็เห็นชัดกันอยู่แล้ว ลุงหยุดได้แล้วน่า ทุกคนเคยผิดพลาดกันทั้งนั้นแหละ ยิ่งเรื่องนี้เดิมทีก็ซับซ้อนอยู่แล้ว ลุงแค่มองคนผิดไป แต่ไม่ใช่เห็นว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังหน้าตาดี ฉลาด ความสามารถโดดเด่น แล้วลุงจะฟันธงว่าเธอเป็นลูกสาวของหัวหน้าไม่ได้นะ แบบนี้มันไม่ถูกต้อง”คุณชายหานปลอบคนอื่นเป็นครั้งแรก เห็นได้ชัดว่าไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้เลย

ก่อนที่ผลตรวจดีเอ็นเอจะออกมา เขาเชื่อในการตัดสินของลุงเหลียงมาก แต่ตอนนี้ผลตรวจอยู่ตรงหน้าแล้ว เรื่องนี้ยืนยันแล้วว่าลุงเหลียงมองคนผิดไป

ในเมื่อผิดไปแล้ว ก็ต้องแก้ไข จะผิดอย่างนี้ต่อไปไม่ได้

“ฉันให้แกคอยจับตาดูตลอดเวลา แกแน่ใจนะว่าจับตาดูอยู่ตลอด ไม่ได้ละสายตาไปไหน?” ลุงเหลียงหรี่ตาลงเล็กน้อย ถึงแม้รู้ว่าเรื่องใหญ่อย่างนี้เขาคงไม่กล้าสะเพร่า แต่ผลลัพธ์แบบนี้ ทำให้เขารู้สึกสงสัยมาก

ก็ไม่ได้บอกว่าลูกสาวของหัวหน้าจะต้องเป็นคนที่เขากำหนดไว้ แต่เขารู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล

ทำไมเจ้าเก้าออกไปทานข้าวก็บังเอิญได้พบกับผู้หญิงที่อยู่เหมือนภาพวาดของหัวหน้า? และผู้หญิงคนนี้ก็บังเอิญเป็นลูกสาวของหัวหน้าขึ้นมาจริง ๆ?

“ผมรับรองได้เลยว่าผมจับตาดูอยู่ตลอด เพื่อเฝ้าดูผลตรวจ ผมถึงกับอดหลับอดนอน กินข้าวในห้องตรวจดีเอ็นเอ แม้แต่ตอนเข้าห้องน้ำ ผมก็สั่งให้ลูกน้องจับตาดูเอาไว้ อีกอย่างผมติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ในโทรศัพท์มือถือด้วย ตอนที่เข้าห้องน้ำก็ดูกล้องวงจรปิดตลอด”คุณชายหานเวลาจัดการเรื่องอะไรถือว่าตั้งใจมาก เขารู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่และสำคัญมาก ดังนั้นจึงไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

“ผมตรวจดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้วด้วย หลังจากที่เจ้าเก้าเอาเส้นผมมา ก็ไม่มีใครมาเปลี่ยนอะไรเลย”คุณชายหานพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว สำหรับเรื่องนี้ เขาแน่ใจมาก ดังนั้นจึงพูดด้วยความมั่นใจเป็นอย่างมาก

“ฉะนั้น ตั้งแต่เจ้าเก้าเอาเส้นผมกลับมา จนถึงผลตรวจดีเอ็นเอออกมา ระหว่างนั้นไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นแน่นอน”คุณชายหานรับประกันอย่างหนักแน่น

ลุงเหลียงมองผลตรวจดีเอ็นเออีกครั้ง จากนั้นก็กะพริบตา สีหน้าและแววตายากที่จะคาดเดา

“ผมรู้ว่าก่อนหน้านี้ลุงสงสัยว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเรา เป็นคนที่เข้าตาลุง ลุงเลยฝังใจ ตอนนี้ผลออกมาแบบนี้ ลุงเลยรู้สึกผิดหวัง แต่ความจริงก็คือความจริง พวกเราจะเอาเหตุผลอื่นมามองข้ามความจริงไม่ได้นะครับ” ครั้งนี้คำพูดโน้มน้าวของคุณชายหานฟังดูเหมือนมีเหตุผลขึ้นมาหน่อย

“ยังไงซะไม่ว่าใครจะเป็นลูกสาวของหัวหน้า ก็ไม่ใช่พวกเราเป็นคนตัดสินใจ หัวหน้าต่างหากที่ต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง หัวหน้าไม่สามารถมีลูกสาวที่ยอดเยี่ยมเหมือนอย่างคุณหนูใหญ่ตระกูลถังได้ ก็ไม่ใช่ความผิดของลุงสักหน่อย” เพียงแต่ประโยคถัดไปของคุณชายหานฟังดูเป็นเล่นขึ้นมาอีกแล้ว

ลุงเหลียงเลยจ้องเขม็งใส่เขา แต่สีหน้าไม่ได้ดูเคร่งเครียดขนาดนั้นแล้ว คงเป็นเพราะทฤษฎีมั่ว ๆ ของเขาทำให้ลุงเหลียงสับสน

“ผมพูดผิดไปเหรอ?”คุณชายหานที่ถูกจ้องเขม็งใส่รู้สึกยอมไม่ได้เลยสวนกลับว่า : “ที่ผมพูดน่ะเป็นเรื่องจริง”