บทที่ 940 เด็กชนะคนแก่ตระกูลเย่อย่างขาดลอย ช่างตื่นตาตื่นใจโดยแท้ (3)

ดังนั้นเวลานี้คุณปู่เย่เป็นกังวล จึงเป็นฝ่ายเปลี่ยนคำเอง ซึ่งเดิมทีเขาก็คิดจะทำอย่างนี้อยู่แล้ว

“ไม่ต้องแล้ว ลูกสาวของผมไม่รบกวนผู้ใหญ่ตระกูลเย่ทั้งสองหรอก”ความหมายของเย่ซือเฉินคือจะแบ่งขอบเขตกับตระกูลเย่อย่างชัดเจน

“เย่ซือเฉิน นายเป็นลูกหลานตระกูลเย่ ฉันเป็นปู่ของนาย นายพูดอย่างนี้กับผู้ใหญ่เหรอ……”คุณปู่เย่บันดาลโทสะ โกรธจนเกือบกระอักเลือดออกมา

“ซือเฉิน ฉันเป็นย่านะ ย่ากับปู่ทำอย่างนั้นก็เพื่อหลานนะ ไม่ใช่พวกเรายอมรับเวินลั่วฉิงไม่ได้ เพียงแต่มันเชื่อมโยงถึงตระกูลเย่ในอนาคต ต่อบริษัทตระกูลเย่กรุ้ป ซึ่งไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลย อีกหน่อยหลานต้องรู้ความหวังดีของพวกเราใแน่นอน”คุณย่าเย่เห็นสถานการณ์เริ่มไม่เข้าท่า จึงรีบออกมาเคลียร์ แน่นอนคุณย่าเย่ใช้มีดอ่อนจนถนัดแล้ว

เย่ซือเฉินที่อยู่ในสายแม้แต่เสียงหัวเราะก็คร้านจะให้แล้ว อันที่จริงเขาไม่ได้ตั้งความหวังอะไรกับคนแก่ทั้งสองท่านแล้ว สำหรับพวกท่านมีแต่ผลประโยชน์ ไม่มีทางคิดเพื่อเขาอย่างจริงใจเลยสักครั้ง

เมื่อก่อนเพราะเวินลั่วฉิงมีลูกไม่ได้ พวกท่านจึงตามบีบเค้นให้เวินลั่วฉิงเลิกกับเขา ตอนนี้พวกท่านรู้ว่าเวินลั่วฉิงมีลูกสาวแล้ว ท่าทางพวกท่านยังไม่เปลี่ยนแปลงเลย ยังคงฝืนใจเขาอยู่ร่ำไป！

ใช่ พวกท่านกำลังบีบบังคับเขา！

“เย่ซือเฉิน ฉันขอบอกนายเลยนะ บริษัทตระกูลเย่กรุ้ปมอบให้เด็กผู้หญิงไม่ได้”คุณปู่เย่ยังไม่หายโกรธ สิ่งที่ท่านกังวลมากที่สุดก็คือเรื่องนี้

“ตอนนี้บริษัทตระกูลเย่กรุ้ปอยู่ในมือของผม ผมจะให้ใครก็ไม่จำเป็นต้องได้รับความเห็นชอบจากคุณปู่เย่”ความหวังสุดท้ายที่เย่ซือเฉินมีต่อพวกท่านก็ถูกพวกท่านทำลายทิ้งแล้ว หรือเขาไม่ควรตั้งความหวังกับพวกท่านตั้งแต่แรก

“ผมมอบบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปให้ลูกสาวก็ยิ่งไม่ต้องการความยินยอมจากคุณปู่เย่เลย”ทันใดนั้นท่าทางของเย่ซือเฉินเย็นยะเยือกกะทันหัน แน่นอน เขาไม่เพียงแต่พูดแค่ปาก แต่ทำได้จริงๆ

“เย่ซือเฉิน ถ้านายทำตัวเหลวไหล ฉันจะเอาบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปคืน ตระกูลเย่ของพวกเราก็ไม่ได้มีหลานชายเพียงคนเดียว”ใบหน้าคุณปู่เย่มีความโหดร้ายหลายส่วน เขาไม่มีทางปล่อยให้เย่ซือเฉินทำแบบนั้นเด็ดขาด เขายังมีหลานชายอีกคน ถึงแม้เย่ซือฉุนจะไม่ได้เรื่องก็ตาม

แต่อย่างน้อยๆเย่ซือฉุนก็สามารถมีทายาทสืบทอดวงศ์ตระกูลให้พวกเขาได้ มากสุดก็แค่รอให้เย่ซือฉุนคลอดลูกชายแล้ว ท่านมาชุบเลี้ยงเอง ฝึกฝนทักษะเอง จากนั้นก็ให้สานงานในบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปต่อ

“ตระกูลเย่ของพวกเราก็ไม่ใช้ต้องมีแต่นายเท่านั้น”คุณปู่เย่เกิดความคิดอื่น ดังนั้นจึงพูดคำแรงๆออกไป

ถึงแม้เย่ซือเฉินไม่ได้หวังจะได้รับไออุ่นรักจากครอบครัวอีก แต่ได้ยินคุณปู่เย่พูดเช่นนี้หัวใจก็รู้สึกโศกเศร้าอย่างช่วยไม่ได้

ดังนั้น เขาเป็นตัวอะไรในตระกูลเย่？ตอนที่มีประโยชน์ก็กอบโกยอย่างเต็มที่ พอตอนนี้เขาไม่เชื่อฟังคุณปู่เย่ เขาก็โดนขับไสไล่ส่งอย่างนั้นหรือ？

เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ายังมีครอบครัวอย่างนี้อยู่บนโลกนี้！

“งั้นท่านก็ลองดู”เย่ซือเฉินไม่เคยเห็นบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปอยู่ในสายตา แต่ตอนนั้นเขาเพียรพยายามที่จะเอาบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปก็เป็นเพราะแม่ของเขา และสุดท้ายได้ครอบครองบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปโดยมีภรรยาของเขาช่วยเหลือ

ตอนนี้คุณปู่เย่ข่มขู่เขา อยากไล่เขาออกไป ยิ่งไปกว่านั้นยังอยากเอาบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปมอบให้กับสองแม่ลูกนั่น？

คิดว่าเย่ซือเฉินอย่างเขาอ่อนแอนักหรือ？！

เมื่อก่อนเขาไม่ได้เอาบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปมาครอบครองโดยตรง ไม่ใช่เขาไม่มีฝีมือ ไม่ใช่เขาไม่มีเล่ห์กล ไม่มีอะไรที่เย่ซือเฉินอย่างเขาทำไม่ได้

สาเหตุที่เมื่อก่อนเขาไม่ใช่ไม้แข็ง เพราะเขาคำนึกถึงคำว่าครอบครัว

แต่ตอนนี้ท่านทั้งสองทำลายความรู้สึกอันน้อยนิดนั้นทิ้งหมดแล้ว

ความรักของครอบครัว？พวกท่านไม่เคยมีเลย

แม่เขาในอดีตไม่ได้ผิดอะไรเลย แม่ของเขาเป็นฝ่ายถูกทำร้ายแท้ๆ แม่ของเขาช่วยตระกูลเย่แบกรับแทน ช่วยเย่โป๋เหวินแบกรับแทนแท้ๆ

แต่ในเวลาที่คุณแม่เขาลำบากที่สุด ไร้ที่พึ่งพิงที่สุด อนาถที่สุด ตระกูลเย่กลับขับไล่คุณแม่ออกไป

คุณปู่เย่ยังบังคับแม้กระทั่งให้คุณแม่รับปากว่าจะไม่เจอหน้าเขาอีก ทำให้คุณแม่กับเขาต้องพลัดพรากจากกัน