บทที่ 939 เด็กชนะคนแก่ตระกูลเย่อย่างขาดลอย ช่างตื่นตาตื่นใจโดยแท้ (2)

เย่ซือเฉินไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ถังจื่อซีจึงมีคำถามมากมาย แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นคำถามที่ไม่ถูกต้อง มันเป็นสิ่งที่เขาคิดอยู่แล้ว ให้เขาสาบานยังไงเขาก็ไม่ถือสาอยู่แล้ว

ใบหน้าคุณปู่เย่มืดครึ้มจนสามารถหยดน้ำฝนลงมาได้แล้ว สายตาจ้องถังจื่อซี ซึ่งแววตานี้เฉียบคมและน่ากลัวมาก ตอนนี้เขาเชื่อหน่อยแล้วว่าเด็กคนนี้จงใจถามเช่นนี้

เมื่อถังจื่อซีสบตากับคุณปู่เย่ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกกลัว เธอแม้เธอจะอายุน้อย แต่หัวใจก็ไม่ได้เล็กตาม

ภายใต้แววตาน่ากลัวของคุณปู่เย่ ถังจื่อซีถามอย่างหวานแหววต่อว่า：“คุณพ่อมอบบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปให้หนูได้ไหมคะ？”

เมื่อกี้คุณปู่เย่รังเกียจที่เธอเป็นเพศหญิง ไม่อยากให้บริษัทตกอยู่ในมือเธอ ยังคิดจะแย่งเธอกลับไปอยู่ในบ้านตระกูลเย่อีก แถมยังจะแยกคุณพ่อคุณแม่จากกัน แล้วให้คุณพ่อแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น

พวกท่านยิ่งกลัวอะไร ตอนนี้ถังจื่อซีก็ยิ่งทำสิ่งนั้น คุณอามู่หรงเคยบอกว่า ถ้าอยากให้ใครโกรธ ต้องช่วงชิงของรักของหวงของเขา

บัดนี้สีหน้าคุณปู่เย่ไม่อาจใช้คำว่าแย่มาพรรณนาแล้ว เขาจ้องถังจื่อซีตาเขม็ง ในที่สุดเขาก็เชื่อสนิทใจแล้วว่า เด็กคนนี้จงใจทำ จงใจยั่วโมโหเขา？

เขาคิดว่าถึงเย่ซือเฉินจะทำตัวใช้ไม่ได้ขนาดไหน แต่ก็คงไม่เอาบริษัทตระกูลเย่กรุ้ปมาล้อเล่นหรอก เย่ซือเฉินไม่มีทางยอมมอบบริษัทนี้ให้เด็กผู้หญิงอย่างแน่นอน

“ได้”ทว่าคุณชายสามเย่ไม่ได้หยุดแม้แต่วินาทีเดียว รับปากอย่างเร็วไว อีกทั้งน้ำเสียงคุณชายสามเย่ยังดีใจเป็นพิเศษอีกด้วย

ถ้าลูกสาวเขาอยากได้ อย่าว่าแต่บริษัทตระกูลเย่กรุ้ปเลย ถึงจะให้ทุกอย่างที่เขามี เขาก็ไม่ลังเลแม่แต่เสี้ยววินาที

นี่มันลูกสาวของเขาและเวินลั่วฉิง

ตอนแรกเขารอให้เวินลั่วฉิงบอกเรื่องเจ้าหญิงน้อยให้เขาทราบด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าเป็นฝ่ายรออย่างเดียวคงไม่ได้แล้ว เขาต้องรุกบ้าง ข้อเสนอของลูกสาวตรงใจเขามาก

เป็นความคิดที่ดีมาก

“เย่ซือเฉิน นายบ้าไปแล้วใช่ไหม นายรู้ตัวบ้างไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่？”คุณปู่เย่ทนไม่ไหวอีกต่อไป ตะคอกใส่โทรศัพท์ทันทีเรื่องอื่นท่านยังพอทนได้ แต่หากท่านทนต่อไป บริษัทตระกูลเย่กรุ้ปก็ต้องเปลี่ยนแซ่แล้วละ แล้วเขาจะไม่ร้อนใจได้อย่างไร？

ในสายตาคุณปู่เย่ ผู้หญิงโตมาจะต้องแต่งงาน เมื่อแต่งงานไปแล้วก็กลายเป็นคนฝ่ายสามี หากมอบบริษัทให้เด็กผู้หญิงคนนี้ งั้นบริษัทตระกูลเย่ก็จะกลายเป็นของตระกูลอื่น

ครั้งนี้คุณย่าเย่ไม่ได้ห้ามคุณปู่เย่อีก ท่านก็ตกใจจนจะเอ๋อไปแล้ว

“ตาเฒ่าอยู่ในบริษัทเหรอ”เย่ซือเฉินจำเสียงคุณปู่ได้ เขาจับต้นชนปลายได้ถูกทันที

มิน่าล่ะวันนี้เจ้าหญิงน้อยของเขาถึงถามคำถามแปลกๆมากมาย

ฉะนั้นเจ้าหญิงน้อยของเขาจงใจถาม น่าจะจงใจให้พวกท่านได้ยิน

ท่านทั้งสองต้องทำอะไรให้เจ้าหญิงน้อยโกรธแน่ๆ

เจ้าหญิงน้อยของเขาเป็นคนรู้ความและมีมารยาทเสมอ หากพวกท่านไม่เกินไป เจ้าหญิงน้อยคงไม่ทำเช่นนี้ ดังนั้นพวกท่านทำอะไรกับเจ้าหญิงน้อยของเขาบ้างนะ？

เย่ซือเฉินเอ่ยเสียงเครียดอย่างเห็นได้ชัด เวลานี้เขาเรียกว่าตาเฒ่า ซึ่งไม่ใช่คุณปู่ คำเรียกขานเรียบง่ายนี้ทำให้รู้อะไรหลายๆอย่างได้ดีทีเดียว