บทที่ 979 ความจริงกระจ่าง พ่อลูกขัดแย้งกันเอง คุณชายสามเย่ทำได้ยอดเยี่ยมมาก (1)

เวินลั่วฉิงที่ดูการถ่ายทอดสดยกมุมปากขึ้น รู้ว่าช็อตเด็ดที่แท้จริงได้เริ่มขึ้นแล้ว

“ทางผมมีเอกสารการรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บของคุณหลิวหนึ่งฉบับครับ อันนี้คือผลตรวจที่คุณหลิวไปตรวจในโรงพยาบาลวันที่ 23 ครับ เอกสารบันทึกผลตรวจอาการบาดเจ็บของคุณหลิวบ่งบอกว่าร่างกายได้รับบาดเจ็บหลายตำแหน่ง สิ่งสำคัญที่สุดคือบริเวณศีรษะถูกทำร้ายอย่างหนักครับ โดยแพทย์ยืนยันว่าวันที่ 23 ตอนที่คุณหลิวไปตรวจนั้น สติการรับรู้ของเธอยังไม่ดีนัก ความจำยังคงสับสนวุ่นวาย พูดจาเลอะเลือน ซึ่งทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับศีรษะที่ถูกทำร้ายอย่างหนักครับ ที่คุณหลี่กับทนายซ่งสงสัยว่าลูกความของผมบอกเวลาไม่ตรงก็สามารถเข้าใจได้ครับ เพราะตอนนั้นศีรษะของคุณหลิวบาดเจ็บสาหัส ทำให้ความจำสับสนยุ่งเหยิงก็เป็นได้ครับ”ทนายฉินเอ่ยปากพูดอีกครั้ง เขาก็ยื่นเอกสารขึ้นไปหนึ่งฉบับ

“นี่คือใบรับรองจากทางโรงพยาบาลครับ ซึ่งอาการบาดเจ็บของคุณหลิวไม่มีทางเท็จแล้วครับ และในเมื่ออีกฝ่ายสงสัยเวลาที่คุณหลิวกล่าวมา ดังนั้นผมขอให้ทางตำรวจตรวจสอบความเคลื่อนไหวของคุณหลี่ตลอดทั้งคืนวันที่ 22 และย่ำรุ่งของวันที่ 23 ด้วยครับ”

“สำหรับการเคลื่อนไหวของคุณหลี่ เมื่อคืนทางเราตรวจสอบได้แน่ชัดแล้วค่ะ”ไป๋หยูหนิงที่เงียบมาตลอด เอ่ยปากพูดกะทันหัน

ทนายซ่งชะงัก จากนั้นก็ยิ้มออกมา ไป๋หยูหนิงยังกล้าพูดอีก เป็นการแกว่งเท้าหาเสี้ยนจริงๆ เรื่องเมื่อคืนก็หนักหนาสาหัสกับไป๋หยูหนิงเกินพอแล้ว

“เมื่อคืนผู้บัญชาการหลิวกับดิฉันไปที่หมู่บ้านยู่สุ่ยด้วยกันค่ะ และยังมีเจิ้งเยว่นักข่าวในเมืองไห่ไปกับพวกเราด้วยค่ะ ดังนั้นระหว่างที่ตรวจสอบมีความกระจ่างและโปร่งใสมากค่ะ”ไป๋หยูหนิงใช้หางตากวาดสายตามองทนายซ่งแวบหนึ่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

คนขององค์กรโกสต์ซิตี้จะเก่งกาจเพียงใดก็สู้ฉิงฉิงผู้ฉลาดเต็มไปด้วยแผนการยุทธวิธีไม่ได้ ฉิงฉิงรู้ว่าพวกเขาคงรีบไม่พ้นสายตาขององค์กรโกสต์ซิตี้ ดังนั้นเธอกับฉิงฉิงมาเมืองไห่จึงไม่ได้ปิดเป็นความลับมากนัก

ฉิงฉิงของเธอคาดการณ์ทุกเหตการณ์ไว้อย่างแม่นยำแล้ว เหตุการณ์เมื่อคืนเป็นอุบัติเหตุ แต่ก็อยู่ในการคาดเดาของฉิงฉิง ในเมื่ออยู่ในการคาดเดา ดังนั้นจึงมีวิธีแก้ไขอยู่แล้ว

สามารถเรียกได้ว่าการกระทำของพวกเขายังเป็นการส่งเสริมพวกเธอด้วยอีกแรง

ทนายซ่งได้ยินคำพูดของไป๋หยูหนิงสีหน้าพลันเปลี่ยนไป มุมปากที่ยิ้มเย็นก็จางหายทันที

“ผู้พิพากษาค่ะ ดิฉันขอเบิกตัวผู้บัญชาการหลิวกับนักข่าวเจิ้งเยว่ที่ไปหาหลักฐานพร้อมกับดิฉันขึ้นศาลค่ะ เพื่อจะได้พิสูจน์ว่าเอกสารที่ดิฉันยื่นเสนอเป็นความจริงทุกประการค่ะ”

“อนุญาตครับ”ผู้พิพากษาไม่ปฏิเสธจุดนี้อยู่แล้ว

คนหนึ่งคือตำรวจ ส่วนอีกคนคือนักข่าวผู้มีชื่อเสียงในเมืองไห่ สองคนนี้มาเป็นพยานจึงไม่มีใครสงสัย

ดังนั้น ตอนนี้ผู้คนสงสัยว่าเมื่อคืนไป๋หยูหนิงหาหลักฐานอะไรเจอบ้าง？

ผู้บัญชาการหลิวกับเจิ้งเยว่เข้ามาแล้วยืนยันคำพูดของไป๋หยูหนิงว่าเป็นจริงทุกประการ

บัดนี้สีหน้าทนายซ่งแย่เล็กน้อย

“คุณหลี่ค่ะ ขอถามคุณหน่อยค่ะว่าตอนย่ำรุ่งของวันที่ 23 ในช่วงเวลาตีสามถึงตีสี่ คุณอยู่ที่ไหนคะ？”ไป๋หยูหนิงไม่ได้พูดถึงหลักฐานที่หาได้เมื่อคืนทันที แต่ถามหลี่หมิงหนึ่งประโยคกะทันหัน

หลี่หมิงได้ยินคำพูดของไป๋หยูหนิง สีหน้าก็เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว เนื่องจากตกใจ ดวงตาจึงเบิกกว้าง ร่างกายก็สั่นเทาเล็กน้อย

คนอยู่ในเหตุการณ์เห็นปฏิกิริยาของหลี่หมิงก็มีว่าเขามีปัญหา หลี่หมิงต้องทำอะไรที่ผิดศีลธรรมเป็นแน่ ไม่งั้นจะตกใจขนาดนี้เชียวหรือ

สีหน้าทนายซ่งก็แย่จนดูไม่ได้