บทที่1038 เจ้าหญิงตัวจริงPKเจ้าหญิงตัวปลอม（2）

คำพูดของไป๋หยิงนั้นข่มขู่อย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ไม่ได้พูดเกินจริงไปนัก

“เป็นไปไม่ได้ คุณโกหกฉันแน่ๆ คุณกำลังโกหกฉันอยู่แน่ๆ ” เฉิงโหรวโหรวยังคงไม่เชื่อ และพูดอย่างหนักแน่นว่าเธอไม่อยากจะเชื่อ

“คนอื่นอาจจะโกหกคุณ แต่ฉันไม่มีวันโกหกคุณ คุณต้องเชื่อฉัน” น้ำเสียงของไป๋หยิงนุ่มนวล เธอรู้ว่าตอนนี้ไม่ควรที่จะไปบีบบังคับอะไรเฉิงโหรวโหรวมากนักยังต้องใช้วิธีการผูกไมตรีประนีประนอม

“คุณเป็นคนที่ฉันหามา ไม่มีใครหวังอยากจะให้คุณเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ตัวจริงมากไปกว่าฉัน และตอนนี้เราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว หากสถานะของคุณถูกเปิดเผย ฉันก็หนีไม่พ้น ตอนนี้หัวหน้าคงรู้แล้วว่าฉันเป็นคนจัดหาพาตัวคุณเข้ามา”

“แล้วทำไมคุณถึงยังบังคับฉันอีก ? แล้วทำไมยังต้องไปตรวจDNAอะไรนั้นอีก？”เฉิงโหรวโหรวไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ และไม่ได้เป็นคนฉลาด แต่ก็ไม่ถึงกับโง่

“ฉันพาคุณเข้ามา ก็ต้องมีจุดประสงค์ของฉัน ฉันทำให้คุณได้เป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ คุณก็ต้องช่วยฉันให้บรรลุถึงเป้าหมายของฉันด้วย มันถึงจะยุติธรรม” ไป๋หยิงไม่ได้ปิดบังความต้องการของตัวเอง ปิดบังตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร พูดความจริงน่าจะได้รับความเชื่อใจจากเฉิงโหรวโหรวมากกว่า

“ผลประโยชน์ของเรานั้นเหมือนกัน หากคุณเป็นไปได้ด้วยดี ฉันก็ถึงจะดีตาม เพราะฉะนั้นฉันต้องหวังดีกับคุณมากกว่าใครๆ ”ไป๋หยิงขยับเข้าไปใกล้ใบหูของเฉิงโหรวโหรวแล้วพูดเสียงเบาไปว่า：“และแน่นอนว่า หากเป้าหมายของฉันไม่เป็นไปตามที่หวังไว้ ฉันก็ทำลายคุณได้ทุกเมื่อเช่นกัน ”

“คุณต้องการให้ฉันทำอะไร ?” ร่างกายของเฉิงโหรวโหรวสั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด ความกลัวที่อยู่ซ่อนในดวงตาก็ยิ่งแจ่มชัดมากขึ้น เธอถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครืออย่างไม่รู้ตัว

และคำพูดนี้ของเฉิงโหรวโหรว ก็ชี้ชัดว่าเธอยินดีให้ความร่วมมือกับไป๋หยิง และยังแสดงให้เห็นอีกว่าเฉิงโหรวโหรวเองก็ไม่เชื่อว่าเธอจะเป็นลูกสาวตัวจริงของหัวหน้า

อันที่จริงตั้งแต่แรกเริ่มหัวหน้าก็เย็นชาไม่แยแสเธอ ไม่สนใจและไม่ดูแล แม้เธอจะไม่ใช่คนฉลาดอะไรนัก แต่ก็ดูออกว่าหัวหน้าไม่เชื่อในตัวตนของเธอ

และเธอก็เป็นคนที่ไป๋หยิงพามาจริงๆ ตอนนี้ไป๋หยิงเอาหลักฐานมาวางไว้ตรงหน้า ตอนนี้เธอจึงไม่เชื่อไม่ได้อีกต่อไป

ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะเชื่อในคำพูดของไป๋หยิง รู้ว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆของหัวหน้า แต่ก็ไม่อยากเสียทุกสิ่งที่มีในตอนนี้ พูดกันตามตรงคือเธอกลัวจะเสียมันไปมากกว่า และตอนนี้เธอก็ต้องการความช่วยเหลือจากไป๋หยิงด้วยเช่นกัน

ในเมื่อไป๋หยิงยังต้องการใช้เธอ เธอก็ไม่กลัวว่าไป๋หยิงจะเปิดเผยตัวตนเธอ

“เรื่องที่ฉันต้องการให้ทำถึงเวลาฉันจะบอกคุณเอง ไม่ต้องรีบ”ไป๋หยิงไม่ได้บอกเป้าหมายของตัวเองออกไป อีกทั้ง เรื่องนี้ก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้น ตอนนี้ในมือเธอมีเฉิงโหรวโหรวเป็นหมาก เธอก็สามารถใช้อิทธิพลอำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้มาจัดการกับเวินลั่วฉิงได้

ต่อให้เวินลั่วฉิงจะเก่งแค่ไหนก็สู้อำนาจขององค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ได้ ถึงตอนนั้นเธอจะทำให้เวินลั่วฉิงอยู่ไม่สู้ตายซะ

เมื่อเฉิงโหรวโหรวเห็นว่าเธอไม่ได้พูดอะไร ก็เป็นกังวล

“อย่ากังวลไป เรื่องที่คุณไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆของหัวหน้า ฟ้าดินรู้ เราต่างก็รู้ คุณไม่พูด ฉันไม่พูด ก็จะไม่มีใครรู้”ไป๋หยิงเป็นคนฉลาด มองออกถึงความกังวลที่มีของเฉิงโหรวโหรว เธอยกยิ้มปลอบเฉิงโหรวโหรว

“คุณจะไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่นจริงๆใช่ไหม ？”ดวงตาของเฉิงโหรวโหรวไหววูบ เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อไป๋หยิงเท่าไร

“แน่นอน”ไป๋หยิงพยักหน้า ตอบกลับไปอย่างมั่นใจ เธอไม่บอกคนอื่นแน่นอน เธอไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ

“แล้วคุณจะช่วยฉันได้ไหม ?” เฉิงโหรวโหรวขบริมฝีปากแน่น ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจ้องมองไปที่ไป๋หยิงอย่างคาดหวัง

“ช่วยคุณ ? ช่วยอะไร ? ตอนนี้คุณเป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ ยังจะให้ฉันช่วยอะไรอีก？” ไป๋หยิงมึนงงเล็กน้อย มองไปที่เฉิงโหรวโหรวอย่างไม่เข้าใจ เธอในตอนนี้ไม่รู้ว่าที่เฉิงโหรวโหรวอยากให้ช่วยนั้นคืออะไร

“คุณรู้จักหัวหน้าน้อยหรือเปล่า ?”ดวงตาของเฉิงโหรวโหรวเป็นประกาย ใบหน้าแดงก่ำ แม้ว่าเธอจะยังพูดไม่จบ แต่กิริยาท่าทางการแสดงออกของเธอก็ชัดเจน