บทที่1037เจ้าหญิงตัวจริงPKเจ้าหญิงตัวปลอม（1）

และตอนนี้เฉิงโหรวโหรวก็อาศัยอยู่ที่สาขา จึงหลบเลี่ยงที่จะไม่เจอไป๋หยิงไม่ได้ และไป๋หยิงเองก็คอยแต่จะพูดเรื่องนี้เป่าหูเธออยู่ตลอด จนเธอเองก็อดที่จะเชื่อไม่ได้ อีกทั้งไป๋หยิงยังบอกอีกด้วยว่าจะเอาเอกสารหลักฐานมายืนยัน

ดังนั้น ในช่วงนี้เฉิงโหรวโหรวก็เอาแต่วิตกเป็นกังวล เธอไม่รู้ว่าหลักฐานที่ไป๋หยิงว่านั้นคืออะไร แต่ไป๋หยิงเป็นคนพาเธอมาที่นี่ตั้งแต่แรกจริงๆ และไป๋หยิงก็เป็นคนจัดการให้เธอไปตรวจดีเอ็นเอนั้น

เดิมทีเธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไรแต่แรกอยู่แล้ว แต่ผลการตรวจดีเอ็นเอก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเธอเป็นลูกสาวของหัวหน้า

ผลการตรวจดีเอ็นเอในครั้งแรกนั้น เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าไม่เชื่อ จากนั้นจึงได้ทำการตรวจในครั้งที่สอง และผลการตรวจในรอบที่สองนี้ก็ยืนยันว่าเธอเป็นลูกสาวของหัวหน้า

ในตอนนั้นเองเธอถึงได้เชื่อมัน และโล่งใจในที่สุด ในตอนนั้นเธอดีใจมากจริงๆ

ในตอนนั้นเธอดีใจมากที่ในที่สุดเธอก็ได้พบเจอครอบครัวของตัวเอง แต่หัวหน้ากลับเย็นชากับเธออย่างมาก และไม่สนใจเธอเลยสักนิด ในตอนนั้นเธอรู้สึกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก

และหัวหน้าน้อยคนนั้นก็พูดชัดเจนว่าจะแต่งงานกับเธอ แต่ภายหลังก็ไม่ได้เอ่ยพูดถึงเรื่องนี้อีก

ยังดี ที่เจ้าเก้าพาเธอไปเปิดหูเปิดตากับโลกอีกใบที่เธอไม่กล้าแม้แต่จะฝัน ให้เธอได้มีชีวิตอย่างกับฝัน และเธอก็พอใจกับชีวิตในตอนนี้ของเธอมาก

ดังนั้น เธอไม่อยากที่จะเสียมันไป และจะไม่มีวันเสียมันไปอย่างเด็ดขาด

เธอชอบชีวิตแบบนี้ และชอบมันมากๆ เป็นเจ้าหญิงแห่งองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่เพียงแต่กินอิ่มนอนหลับ แต่ยังมีคนมากมายให้ความเคารพนับถือ และมีแต่คนเอาอกเอาใจ

เธอในตอนนี้อยากได้อะไรก็ได้ อยากทำอะไรก็ได้ทำ

ชีวิตแบบนี้ ใครจะยอมปล่อยมันไปกัน ?

หลายวันมานี้ เธอได้เข้าร่วมงานเลี้ยงอยู่หลายครั้ง และทุกครั้ง ขอแค่เธอปรากฏตัว ก็จะกลายเป็นจุดสนใจ และเป็นที่จับตาของผู้คน เป็นคู่หมายที่ทุกคนต่างจ้องจะคอยมาเอาอกเอาใจ

ขอแค่เธอปรากฏตัว เธอก็จะเป็นจุดสนใจของงานเลี้ยง และเป็นจุดศูนย์กลางของทั้งหมด

ความรู้สึกแบบนั้นเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ในช่วงนี้ งานเลี้ยงที่เธอเข้าร่วมก็ยิ่งมีมากขึ้น ยิ่งได้ซึมซับความรู้สึกแบบนี้ ก็ยิ่งไม่อยากที่จะเสียมันไปจากชีวิต

แต่ตอนนี้แค่คิดถึงคำพูดของไป๋หยิง เธอก็หวาดกลัว กลัวมันเอามากๆ

เธอกลัวที่จะเจอกับไป๋หยิง ​​จึงพยายามหลีกเลี่ยงไป๋หยิง แต่ที่นี่เป็นเขตเมืองA และเป็นพื้นที่ดูแลของเจิ้งฉง ไป๋หยิงเป็นผู้หญิงของเจิ้งฉง และเพราะความสำเร็จในเรื่องของเฉิงโหรวโหรวทำให้เจิ้งฉงวางใจไป๋หยิงมากยิ่งขึ้น

เพราะฉะนั้น การอยู่ที่นี่ของเฉิงโหรวโหรวจึงเป็นไปได้ยากที่จะหลบหลีกจากไป๋หยิงได้

“ทำไม？หลบหน้าฉันทำไม？”ไป๋หยิงตรงเข้าไปในห้องของเฉิงโหรวโหรวแล้วมองไปที่หญิงสาวอย่างจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม

“คุณจะทำอะไร ? ใครอนุญาตให้คุณเข้ามา ? ฉันเป็นเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้นะ ไม่ได้รับอนุญาตจากฉันคุณกล้าเข้าห้องของฉันเหรอ ? ใครอยู่ข้างนอก……”แม้ว่าเฉิงโหรวโหรวจะเป็นเจ้าหญิงได้ไม่กี่วัน แต่ท่าทีของเจ้าหญิงนั้นก็ช่างน่าเกรงขามเสียจริง

“หากคุณไม่กลัวคนอื่นจะรู้เรื่องนี้ ฉันก็จะตามคนเข้ามา”ไป๋หยิงมองไปที่เธอ โบกเอกสารข้อมูลที่ถืออยู่ในมือของเธอไปมา

“นั้นมันอะไร？” เห็นได้ชัดว่าสีหน้าของเฉิงโหรวโหรวเปลี่ยนไปทันที แล้วแสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพราะความกลัว น้ำเสียงของเธอก็อ่อนลงอย่างชัดเจน

เมื่อไป๋หยิงเห็นท่าทีของเธอก็ยิ้มเยาะในใจ ท่าทีที่ขี้ขลาดของเฉิงโหรวโหรวแบบนี้ยังกล้าที่จะมาวางมาดกับเธออีก ?