บทที่1048 ข่มเหงเศษเดน ตบหน้าฉาด เสพติด ขั้นตอนการรนหาที่ตาย （6）

เสียงของเขาเย็นชาและทุ้มต่ำ ไม่อ่อนโยนเหมือนตอนที่คุยกับฉู่หลิงเอ๋อเลย

“คุณหลิวกับคุณเจ้า” มีคนที่เห็นว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล เลยผลักภาระไปที่คุณหลิวกับคุณเจ้าที่ก่อเรื่องเมื่อครู่ อีกอย่างคนที่มามุงดูเหมือนคุยกันมาจนเสร็จแล้ว เลยถอยออกไปพร้อมๆ กัน เพื่อออกห่างจากคุณหลิวกับคุณเจ้า

คุณหลิวกับคุณเจ้าออกมาสองคน！

“ทั้งสองคน ไสหัวออกไป” มู่หรงดัวหยางกวาดตาไปมองคุณหลิวกับคุณเจ้าด้วยความเย็นชา จากนั้นก็พูดด้วยเสียงเย็นยะเยือก โดยไม่ไว้หน้าเลยแม้แต่น้อย

คำว่าไสหัวออกไปนั้นเขาพูดออกมาได้ง่ายๆ อีกอย่างในที่แบบนี้มันเหมือนกับการดูถูกเลยล่ะ

มีคนไล่ออกไปจากที่แบบนี้ มันมีอะไรน่าอายกว่านั้นอีกเหรอ？

คุณหลิวกับคุณเจ้าคิดไม่ถึงว่าประธานที่เพิ่งขึ้นมารับตำแหน่งของเว้ยคัง จะกล้าไล่ให้พวกเธอออกไป？！

ในตอนนั้นสีหน้าของทั้งสองคนดูไม่ดีเลย

“ประธานมู่หรง ฉันเป็นแขกที่พวกคุณเชิญมานะ อีกอย่างวันนี้ฉันมากับพ่อแม่ พ่อแม่ของฉันยังอยู่ข้างในอยู่เลย” คุณเจ้าโกรธขึ้นมาเป็นอย่างมาก ใบหน้าเลยแดงก่ำ แต่เธอก็ยังคุมสติได้ และคิดถึงพ่อแม่ของเธอ

แน่นอน ว่าน้ำเสียงของเธอมันวางมาดอย่างเห็นได้ชัด และก็มีความข่มขู่อยู่ไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าพ่อแม่ของเธอน่าจะเป็นคนระดับสูง

“คุณหมายความว่าจะให้ฉันบอกพ่อคุณว่าให้ออกไปพร้อมกันงั้นเหรอ？” มู่หรงดัวหยางฉลาดมาก เลยเข้าใจน้ำเสียงข่มขู่ของคุณเจ้าออก มู่หรงดัวหยางเลยยิ้มออกมา

ขู่เขางั้นเหรอ？

หลายปีแล้วที่ไม่มีใครกล้าขู่เขา！！

“ประธานมู่หรง พ่อของฉันเป็นคนรับผิดชอบดูแลของสำนักงานการก่อสร้างใหญ่ของเมืองจิ๋นเลยนะ……” คุณเจ้าได้ยินมู่หรงดัวหยางไม่ไว้หน้าก็อึ้งไป เธอคิดว่ามู่หรงดัวหยางไม่รู้ว่าพ่อของเธอเป็นใคร ดังนั้นเธอเลยตั้งใจเตือนมู่หรงดัวหยางสักหน่อย

ธุรกิจของเว้ยคังนั้นกว้างขวางมาก ตั้งแต่อสังหาริมทรัพย์ รวมไปถึงการรับเหมาก่อสร้าง พ่อของเธอเป็นคนควบคุมทั้งหมด

เธอไม่เชื่อว่ามู่หรงดัวหยางจะกล้ามีเรื่องกับพ่อของเธอ ถ้าเกิดมู่หรงดัวหยางมีเรื่องกับพ่อของเธอ เดี๋ยวพ่อของเธอจะต้องหาวิธีจัดการกับเว้ยคังแน่นอน

เว้ยคังจะเก่งกาจขนาดไหนก็มีเพียงธุรกิจเดียว เหมือนกับคำที่บอกว่าประชาชนไม่สู้กับทางการ เว้ยคังจะกล้าแค่ไหน ก็ไม่มีทางมีเรื่องกับผู้นำได้

ในสถานการณ์แบบนี้พ่อของเธอถือธุรกิจหลักๆ ของเว้ยคังเอาไว้มากมาย

มุมปากของฉู่หลิงเอ๋อยิ้มขึ้นอย่างร้ายกาจ ดวงตาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปทางคุณเจ้าอีกครั้ง คุณเจ้าคนนี้ไม่มีสมองหรือเปล่าเนี่ย？

ในสถานการณ์แบบนี้กล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา ผู้บริหารระดับสูงนั้นต่างนอบน้อมกันทั้งนั้น อย่างน้อยก็ต้องนอบน้อมในที่สาธารณะแบบนี้ถึงจะถูก แต่คุณเจ้ากลับมาขู่อย่างวางมาดขนาดนี้

คุณเจ้านั้นพูดออกไปต่อหน้าทุกคน จากนี้ถ้าเกิดเกิดอะไรขึ้นกับเว้ยคัง ถึงพ่อของเธออย่างหัวหน้าใหญ่เจ้าจะไม่ใช่คนทำ แต่ก็เป็นไปได้ว่าจะต้องพึ่งพ่อของคุณเจ้าคนนี้

มันถือเป็นอำนาจที่ได้มาอย่างไม่บริสุทธิ์เท่าไหร่นัก

อีกอย่างงานเลี้ยงของเว้ยคังในวันนี้มีผู้บริหารมากมาย พ่อของคุณเจ้าเองก็ไม่ได้ใหญ่โตเท่าไหร่ แต่คนที่บริหารสำนักงานการก่อสร้างใหญ่ของเมืองจิ๋นก็ดูแลธุรกิจของเว้ยคังโดยตรงจริงๆ

ดังนั้น คุณเจ้าในตอนนี้เลยกล้าขู่อย่างแน่นอน

ทุกคนต่างมองไปทางมู่หรงดัวหยาง เพื่อรอเขาตอบ ทุกคนคิดว่าคนหนึ่งเป็นเพื่อนของแฟน อีกคนเป็นผู้บริหารที่ดูแลธุรกิจของเว้ยคัง ความเลวร้ายของการทำธุรกิจคือการมีเรื่องกับคนอื่น ในสถานการณ์แบบนี้ต้องสนใจผู้บริหารอยู่แล้ว

ดังนั้นทุกคนในตอนนี้ต่างคิดว่ามู่หรงดัวหยางจะต้องไว้หน้าคุณเจ้าบ้าง เรื่องแบบนี้ ไม่ว่าเป็นใครก็ต้องเลือกทำแบบนั้น

มู่หรงดัวหยางมองคุณเจ้า แต่ไม่ได้รีบตอบอะไร เหมือนกำลังคิด และไตร่ตรองอยู่

อันที่จริงมู่หรงดัวหยางไม่ได้กำลังคิดอะไรอยู่ และไม่ได้ไตร่ตรอง เขาไม่คิดว่ามันมีอะไรให้น่าคิด เขาแค่คิดว่าผู้หญิงคนนี้โง่จริงๆ เขาไม่อยากจะพูดกับเธอ

คุณเจ้าเห็นว่ามู่หรงดัวหยางไม่พูดอะไร เลยคิดว่ามู่หรงดัวหยางลังเล ในใจเลยภาคภูมิเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าเธอวางมาดในใจ โดยที่ไม่ปกปิดเลย พลางแสดงออกมาบนใบหน้าอย่างเห็นได้ชัด

！！

！！