บทที่1082 พ่อลูกเจอหน้ากัน อิจฉาตาร้อนเป็นพิเศษ (2)

ทว่าไม่ใช่ลูกของเธอ เธอก็ไม่มีทางเพราะว่าสงสารเด็กคนนี้ ก็ปล่อยให้ตนเองมีชื่อเสียงที่คลุมเครือ

"ช่วงก่อนคุณปู่เย่และคุณย่าเย่ก็เปิดโปงแล้วว่าฉันไม่สามารถมีบุตรได้ สำหรับเรื่องนี้คุณหมอโจ๋วอันหนานจะเป็นคนสืบค้นด้วยตัวเอง หลักฐานที่คุณหมอโจ๋วออกเอง หากมีข้อสงสัยอะไรอีก ก็สามารถไปถามคุณหมอโจ๋วได้" เวินลั่วฉิงยังอยากจะจบเรื่องนี้ไวๆ ไม่สามารถสร้างผลกระทบที่ใหญ่หลวงเกินไปให้กับงานเลี้ยงของตระกูลเว้ย

ดังนั้นเธอยอมใช้เรื่องช่วงก่อนหน้านี้ที่คุณปู่เย่และคุณย่าเย่ก่อขึ้น อีกอย่างเธอยังตั้งใจเอ่ยถึงโจ๋วอันหนานโดยเฉพาะ

โจ๋วอันหนานไม่เพียงแต่มีชื่อเสียงอย่างมากในเมือง A และยิ่งมีชื่อเสียงในเมืองจิ๋น หลักฐานที่โจ๋วอันหนานออกต้องเกิดแรงโน้มน้าวจิตใจอย่างเด็ดขาดแน่นอน

ตอนนั้นเรื่องนั้นถูกคุณปู่เย่และคุณย่าเย่ทำให้กลายเป็นประเด็นใหญ่ขนาดนั้น อีกอย่างจนถึงตอนนี้คุณย่าเย่และคุณปู่เย่ก็ไม่ได้หยุดจู่โจมเธอทางด้านนี้ ดังนั้นเวินลั่วฉิงรู้สึกว่าก็ไม่มีอะไรที่ไม่สามารถพูดถึง

ส่วนเรื่องที่คุณปู่เย่และคุณย่าเย่รู้เรื่องที่เธอไม่สามารถมีบุตรได้ยังไง ถึงแม้เวินลั่วฉิงไม่เคยไปสืบค้น ทว่าก็คาดเดาไม่ยากว่าข่าวคราวนี้ต้องรั่วไหลมาจากโจ๋วอันหนานแน่นอน ไม่ว่ายังไงแล้วตอนนั้นเย่ซือเฉินเคยสอบถามข้อมูลกับโจ๋วอันหนาน เกี่ยวกับเรื่องของเธอ

ตอนนั้นโจ๋วอันหนานที่เคยถูกเย่ซือเฉินสอบถามข้อมูล นเมื่อเย่ซือเฉินก็เคยสอบถามโจ๋วอันหนาน นั่นก็แสดงว่าเย่ซือเฉินเชื่อโจ๋วอันหนาน ทว่าเวินลั่วฉิงไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมโจ๋วอันหนานถึงได้บอกผลสรุปกับคุณปู่เย่และคุณหญิงเย่โดยตรง?

สำหรั ปัญหานี้ไม่ใช่ว่าเวินลั่วฉิงไม่เคยคิดถึง เพียงแต่ว่ายังไงโจ๋วอันหนานก็เป็นคนที่เย่ซือเฉินเชื่อใจ และยังเป็นพี่สาวแท้ๆของคุณชายสองโจ๋วอีก และรวมไปถึงช่วงนี้เกิดเรื่องมากมายเกินไปจริงๆ เวินลั่วฉิงจึงไม่ได้ไปสืบมากมาย

มู่หรงดัวหยางได้ยินคำพูดเวินลัวฉิง ก็ถลึงตามองเธอทันที แน่นอนว่ามู่หรงดัวหยางก็รู้ว่าเวินลั่วฉิงทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้เรื่องบานปลายเกินไปกลางงานเลี้ยงตระกูลเว้ย ช่างลำบากใจจริงๆ

มู่หรงดัวหยางแอบหายใจหนึ่งที แล้วไม่ได้พูดอะไรเลย

ตอนที่คุณหญิงเว้ยมองเวินลั่วฉิง มุมปากขยับไปหลายทีอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าอยากพูดอะไร เพียงแต่ว่าสุดท้ายก็เลือกที่จะนิ่งเงียบ

"ใช่ คุณเวินไม่สามารถมีบุตรได้ เรื่องนี้คุณปู่เย่และคุณย่าเย่ทำให้มันกลายเป็นประเด็นใหญ่โต คนมากมายต่างก็รู้ ตอนนี้หลักฐานของโจ๋วอันหนานที่คุณเวินพูดถึงต้องไม่ผิดแน่นอน ในเมื่อคุณเวินก็ไม่สามารถตั้งครรภ์มีบุตร เด็กคนนี้ไม่ใช่ของคุณเวินแน่นอน"

"ใช่ งั้นต้องไม่ใช่ของคุณเวินแน่นอน ดูท่าแล้วใบตรวจดีเอ็นเอที่ผู้ชายคนนั้นเอามาต้องไม่ใช่ความจริง ก็แค่กระดาษแผ่นเดียว อยากจะปลอมแปลงก็เป็นเรื่องง่ายมาก แม้กระทั่งคลิปวิดีโอยังปลอมแปลงขึ้นมาได้เลย คงไม่ต้องพูดถึงกระดาษแค่แผ่นเดียวหรอก"

คุณหนูผู้ดีงามพร้อมพวกนี้และเหล่าคุณหญิงที่สูงสง่า ถึงแม้จะชอบดูเรื่องอื้อฉาวของคนอื่น ถึงแม้ชอบซุบซิบนินทาไปเรื่อยเปื่อย ทว่าเวลานี้เรื่องนี้ก็ชัดเจนขนาดนี้ ท่าทีของคุณหญิงเว้ยและมู่หรงดัวหยางก็ชัดเจนขนาดนั้น ตำรวจก็พิสูจน์แล้ว แน่นอนว่าไม่มีใครกล้าพูดจาเหลวไหลอีก

ชายสับปลับผู้นั้นอ้าปาก แล้วครุ่นคิดอยู่นาน กลับไม่สามารถโต้แย้งกลับแม้แต่คำเดียว เขาเข้าใจดีว่าตอนนี้เขาพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์ เพราะว่าเขาพูดอะไรไปก็ไม่มีใครเชื่อแล้ว

"นำคนกลับไป" ตอนนี้ตำรวจบัญชาการลงไปทันที ให้คนนำชายสับปลับคนนั้นกลับไปโดยตรง

"คุณตำรวจ ผมสงสัยว่าเรื่องนี้ต้องมีคนคอยสั่งการอยู่เบื้องหลัง ผมหวังว่า..." มู่หรงดัวหยางไม่อยากยอมง่ายๆแบบนี้ เขารู้ดีว่าชายคนนี้ไม่ใช่คนสำคัญ จับกุมชายคนนี้ก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ ชายคนนี้ต้องถูกคนสั่งการแน่นอน เขาต้องหาผู้อยู่เบื้องหลังคนนั้นให้ได้

"ดัวหยาง แค่นี้ก่อนเถอะ" เวินลั่วฉิงกลับส่ายหัวเบาๆให้มู่หรงดัวหยาง เหตุผลแรก เวินลั่วฉิงไม่อยากให้รู้สึกอึดอัดใจเกินไปในงานเลี้ยง

หากมู่หรงดัวหยางสืบค้นอย่างละเอียดกลางงานเลี้ยง งั้นก็อาจจะทำให้ดึงคนมากมายเข้ามาเกี่ยวข้อง ไม้ว่ายังไงแล้วเรื่องนี้เป็นแผนการของไป๋หยิง เป็นคนขององค์กรโกสต์ซิตี้จัดวาง อยากจะหาหลักฐานพิสูจน์ว่าไป๋หยิงเป็นคนทำก็คงไม่ง่ายขนาดนั้น ดังนั้นต้องสืบค้นอย่างละเอียด และต้องค่อยๆ คลายข้อสงสัยไปทีละคน

งานเลี้ยงมีคนเยอะขนาดนี้ หากจะสืบค้นอย่างละเอียดทีละคน ก็ไม่รู้ว่าจะสืบไปถึงเวลาไหน ถึงเวลาไม่เพียงแต่ทำลายงานเลี้ยง แค่เกรงว่าจะทำให้ทุกคนรู้สึกไม่พอใจเอา

มู่หรงดัวหยางเพิ่งรับช่วงบริหารเว้ยคัง เวินลั่วฉิงไม่ควรสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นให้เขา

เหตุผลที่สอง เวินลั่วฉิงรู้ดีว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับองค์กรโกสต์ซิตี้ องค์กรโกสต์ซิตี้ต้องการเล่นงานเธอ วิธีที่เล่นงานตระกูลถัง เธอก็เคยถูกสั่งสอนมาแล้ว เวินลั่วฉิงไม่อยากให้ตระกูลเว้ยก็เข้ามาเกี่ยวข้องกับแผนการร้ายครั้งนี้

"ฉิงฉิง คุณอย่ายุ่งน่ะ" มู่หรงดัวหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเข้าใจในการตระเตรียมของเวินลั่วฉิง ทว่ากลางงานเลี้ยงตระกูลเว้ย เขาจะปล่อยให้ฉิงฉิงถูกรังแกได้ยังไง

"ฉันรู้ว่าเป็นใคร ฉันก็รู้ฐานะของเธอ เรื่องนี้ไม่ต้องสืบ ฉันจะเป็นคนจัดการเอง" เวินลั่วฉิงขยับเข้าไปใกล้มู่หรงดัวหยางแล้วพูดด้วยเสียงแผ่วเบา

"อืม?" มู่หรงดัวหยางมองเธออย่างไม่เข้าใจ "หมายความว่าอะไร?"