บทที่179 คุณชายสามเย่หึง แย่แล้ว(2)

คุณชายห้าฉิงได้ยินคำพูดของคนๆนั้นแล้วจึงอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ : “ดูแล้ว งานเลี้ยงคืนนี้คงจะครึกครื้นมากจริงๆ ใช่แล้ว ผมนึกขึ้นได้ ว่าวันนี้ผมเองก็ได้รับจดหมายเชิญเหมือนกัน ถ้าไม่อย่างนั้น ผมเองก็ลงไปร่วมสนุกด้วยดีกว่า”

“อืม นายก็ลองไปสิ” เย่ซือเฉินเหลือบมองเขา ด้วยสีหน้าท่าทางที่ดูไม่สนใจไยดี น้ำเสียงที่นิ่งเรียบ เพียงแต่คุณชายห้าฉิงกลับรู้สึกตัวแข็งทื่อขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ปฏิกิริยานี้ของพี่สาม จู่ๆเขาก็คิดว่า พี่สามจะทำเรื่องอะไรที่เป็นที่ตกตะลึงในงานเลี้ยงดูตัวคืนนี้หรือเปล่ากัน?

ตอนที่เวินหรวนหรวนเห็นเวินลั่วฉิงนั้น ทันใดนั้นดวงตาที่มีแต่ความอิจฉาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที โดยเฉพาะตอนที่เห็นปฏิกิริยาของหนุ่มๆภายในงานที่ต่างก็พากันมองไปที่เวินลั่วฉิง ตอนนั้นเองเวินหรวนหรวนรู้สึกโมโหเสียจนอยากจะฆ่าคน

ทำไมเธอถึงคิดไม่ถึงกันว่าเวินลั่วฉิงสามารถเปลี่ยนชุดได้ ไม่เพียงแค่ทำให้แผนของเธอล้มเหลวเพียงเท่านั้น อีกทั้งพอเวินลั่วฉิงปรากฏตัวออกมานั้น กลับทำให้คนทั้งงานตกตะลึงไปด้วยเสียอีก

สายตาของหนุ่มในงานนั้นจ้องมองไปยังร่างของเวินลั่วฉิง

นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถทนรับได้ มีเพียงเธอเท่านั้นที่จะได้รับสายตามองมาจากทุกคน เวินลั่วฉิงไม่คู่ควร

เวินหรวนหรวนเลือกหาโอกาสที่เหมาะเจาะเดินมากับพนักงานบริการมาตรงมุมบันไดระหว่างชั้นสองและชั้นสาม

“ของที่ฉันให้เตรียมเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?” เวินหรวนหรวนไม่ได้แกล้งทำเป็นอ่อนโยนอีกแล้วในเวลานี้ เสียงนั้นดูน่ากลัวจนทำให้รู้สึกขนลุก

“เรียบ เรียบร้อยแล้วค่ะ” พนักงานบริการคนนั้นรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“อืม เวินลั่วฉิงไม่ดื่มแอลกอฮอล์ คุณปู่เลยเตรียมโค้กเอาไว้ให้ เธอเอาของที่เตรียมมาใส่ไปในโค้กให้เวินลั่วฉิงดื่ม” น้ำเสียงของเวินหรวนหรวนนั้นฟังแล้วช่างดูร้ายมากเหลือเกิน ชัดเจนว่าเธอได้เตรียมแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว

“แล้วถ้าคุณเขาไม่ดื่มล่ะคะ?” พนักงานเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเทา

“ถ้าหากไม่ดื่ม เธอก็หาโอกาสหลอกล่อออกมา ต่อให้จะต้องใช้วิธีกรอกปากก็ต้องกรอกมันเข้าไปให้ฉัน” เสียงสะท้อนที่ดังขึ้นตรงบันไดนี้ของเวินหรวนหรวนยิ่งเพิ่มความหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก

และเวลานี้เองคุณชายห้าฉิงและเย่ซือเฉินที่ยืนอยู่ตรงชั้นสามนั้นจึงได้ยินบทสนทนาของเธออย่างชัดเจน

“คุณหนูสองตระกูลเวินครั้งที่แล้วก็วางแผนให้เวินลั่วฉิงขโมยของที่หมิงเจ๋ ครั้งนี้ยังจะมาวางยาเวินลั่วฉิงในงานเลี้ยงนี่อีก ร้ายกาจมากจริงๆ” มุมปากของคุณชายห้าฉิงปรากฏความเย้ยหยันออกมา

“พี่สามจะช่วยเวินลั่วฉิงหรือเปล่า” คุณชายห้าฉิงมองไปยังเย่ซือเฉิน ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกมาตลอดว่าเวินลั่วฉิงไม่คู่ควรกับพี่สาม แต่ในเมื่อตอนนี้เวินลั่วฉิงเป็นภรรยาของพี่สาม เรื่องนี้ในเมื่อพวกเขารู้แล้วก็คงจะทำเป็นไม่สนใจไม่ได้หรือเปล่า?

“คงไม่จำเป็นหรอก” หางคิ้วของเย่ซือเฉินยกขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกว่าตอนนี้คงยังไม่มีความจำเป็นนั้น เขาอยากจะเห็นมากกว่าว่าเธอจะรับมือได้อย่างไร

“เข้าใจแล้วครับ” คุณชายห้าฉิงเข้าใจความหมายของเย่ซือเฉิน ดวงตาปรากฏความตื่นเต้นออกมา ดูแล้วคืนนี้คงจะมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นให้ดูจริงๆแล้วสิ

ถึงแม้ว่าพี่สามแต่งงานกับเวินลั่วฉิงเพราะมีจุดประสงค์อื่น พี่สามเองก็อาจจะหย่ากับเวินลั่วฉิงในอีกไม่นาน แต่อย่างน้อยตอนนี้พี่สามกับเวินลั่วฉิงก็ยังเป็นสามีภรรยากันอยู่

ในสายตาของพี่สามคนที่มารังแกคนของพี่สาม นั่นไม่ใช่ว่าจะเป็นการหาเรื่องตายอย่างนั้นหรือ?

หลังจากที่เวินหรวนหรวนและพนักงานคนนั้นออกไปแล้ว เย่อหยู่นานก็ค่อยๆเดินออกมา แล้วมองไปยังทิศทางที่ทั้งสองคนนั้นเดินไป แววตาของเขาดูซับซ้อน

เวินลั่วฉิงถูกคุณปู่เวินพาเข้ามาในห้องโถงใหญ่แล้วนั้น เมื่อเห็นคนที่อยู่ด้านในแล้วอดที่จะรู้สึกตะลึงไม่ได้ เดิมทีเธอคิดว่างานเลี้ยงครั้งนี้จะเชิญเพียงแค่เพื่อนสนิทของคุณปู่เท่านั้น แต่ตอนนี้ดูแล้วเหมือนจะไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดไว้

ภายในห้องโถงนี้มากกว่าครึ่งล้วนแต่เป็นพวกหนุ่มๆที่มีความสามารถของเมืองA

เวินลั่วฉิงขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่เธอมาแล้ว อีกทั้งคุณปู่เป็นคนพาเธอมาเองด้วย เธอจะออกไปตอนนี้ก็คงไม่ได้

ความคิดเห็น