บทที่486 คุณชายสามเย่เป็นพ่อแท้ๆของเด็ก(2)

คุณย่าเย่รู้ว่าเรื่องนี้ยุ่งยากกว่าที่เธอคิดไว้ก่อนหน้านี้ เพราะถึงอย่างไรหลานของเธอ เธอเองก็รัก

“รอให้พวกเขากลับไปแต่งงานกันใหม่ตอนนั้นก็สายไปแล้ว เรื่องนี้จะต้องรีบจัดการให้เร็ว ฮึ่ย มันคิดว่าผมแค่จะทำให้มันตกใจอย่างนั้นหรือ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมจะอดอาหาร ถ้ามันไม่ยอมแต่งงาน ผมก็จะกระโดดตึกลงมาให้มันดู แล้วก็ไปรับโป๋เหวินกลับมา ดูซิว่าคำพูดของโป๋เหวินมันจะฟังหรือเปล่า? ดูว่ามันจะสนใจความเป็นความตายของโป๋เหวินไหม?” ตอนที่คุณปู่เย่เอ่ยพูดออกมานั้น สีหน้าท่าทางของเขานั้นดูน่ากลัวอยู่บ้าง เห็นแล้วดูไม่เหมือนกับพูดๆไปอย่างนั้นเลยจริงๆ

โจ๋วอันหนานที่อยู่ในห้องได้ยินคำพูดของคุณปู่แล้ว ดวงตาหม่นลงเล็กน้อย ในปีนั้น คุณปู่เย่บีบบังคับมารดาของเย่ซือเฉินจนจำเป็นต้องจากไป จำที่จะต้องแยกกันกับเย่ซือเฉิน โดยวิธีนั้นไม่ใช่ว่าจะโหดเหี้ยมธรรมดาๆเท่านั้น

ถ้าหากตอนนี้ คุณปู่จะบีบบังคับเย่ซือเฉินแบบนั้นอีก เย่ซือเฉินจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่า?

โจ๋วอันหนานกำลังคิดอยู่นั้น แล้วรีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว คิดอยากจะออกไป

เพียงแต่เธอที่นั่งยองๆอยู่เป็นเวลานานเมื่อครู่นี้ ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วเกินไป ทำให้รู้สึกเวียนหัวเป็นอย่างมาก อีกทั้งขาก็รู้สึกชาอีกด้วย จึงต้องนั่งลงไปที่พื้นแทน

“อันหนานยังไม่กลับมา ร่างกายของคุณเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก ถ้าไม่อย่างนั้นพวกเรากลับกันก่อนเถอะนะ เรื่องนี้กลับไปค่อยคุยกัน” คุณย่าเย่รู้ว่าถ้าหากเรื่องนี้บานปลายขึ้นมา ในครอบครัวก็คงจะสงบลงยากแล้ว

“อืม หลังจากที่กลับไปแล้ว ผมจะรีบให้คนพาตัวโป๋เหวินกลับมา ส่วนเรื่องการแต่งงานของซือเฉินคุณเองก็รีบวางแผนเอาไว้ซะ” คุณปู่เย่ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีช่องทางที่จะได้ปรึกษาใดๆทั้งสิ้น

เดิมทีคุณย่าเย่ก็ไม่ชอบเวินลั่วฉิง เพียงแต่เธอคิดว่าเธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของเย่ซือเฉินได้ และเป็นเพราะการแสดงออกมาให้เห็นของเวินลั่วฉิงที่อยู่ในตระกูลกู้ เธอรู้ว่าเวินลั่วฉิงไม่ได้ซื่อ และไม่ได้โง่ด้วยเช่นกัน ดังนั้นเดิมทีแล้วเธอคิดว่าเรื่องนี้เธอสามารถจะหลับหูหลับตายอมๆไปได้ แต่เวินลั่วฉิงไม่สามารถมีลูกได้ ถ้าหากซือเฉินแต่งงานกับลั่วฉิงแล้ว ชาตินี้ก็จะไม่สามารถมีลูกได้ ไม่สามารถเป็นพ่อคนได้ และตระกูลเย่ของพวกเขาก็คงจะต้องสิ้นสุดลง

ดังนั้น ครั้งนี้ คุณย่าเย่จึงไม่ได้คัดค้านวิธีของคุณปู่เย่

หลังจากที่ทั้งสองคนออกไปแล้ว โจ๋วอันหนานถึงได้ลุกขึ้นมา แล้วค่อยๆเดินออกมา แววตาของเธอนั้นมองไปที่ผลวินิจฉัยที่อยู่บนโต๊ะ แล้วแอบถอนหายใจออกมา

ออฟฟิศประธานบริษัทตระกูลเย่กรุ้ป

หลังจากที่เย่ซือเฉินวางสายไปแล้วนั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นดูอึมครึมมากกว่าเดิม หรือแม้กระทั่งดูจะน่ากลัวเสียด้วยซ้ำ

ก่อนหน้านี้เขาขอให้โจ๋วอันหนานดูสถานการณ์ของเวินลั่วฉิงว่าจะยังพอมีวิธีอยู่บ้างหรือไม่ คาดว่าผลเพิ่งจะออกมา และถูกคุณปู่เย่เห็นเข้าพอดี

เพียงแต่โจ๋วอันหนานจะทำอะไรนั้นละเอียดรอบคอบมาโดยตลอด ทำไมถึงได้เกิดความประมาทขึ้นมาแบบนี้กัน?

ตอนนี้คุณปู่เย่รู้สถานการณ์ของเวินลั่วฉิงแล้ว ยังไม่รู้ว่าจะทำเรื่องอะไรอีก

คุณปู่เย่นั้นจะทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น ทั้งวิธีที่โหดร้าย เล่นแง่ เพียงแค่ใช้ได้ผล คุณปู่ก็จะใช้

ลองถามดูได้ว่ามีแม่คนไหนที่จะยอมแยกกับลูกตัวเองบ้าง แต่ตอนนั้นแม่ของเขาถูกคุณปู่บีบบังคับให้ไป

เห็นได้ว่าวิธีการของคุณปู่ที่เจอนั้นโหดร้ายเพียงใด!

ในปีนั้น เพียงแค่แม่มีวิธีเพียงเล็กน้อยก็จะไม่สามารถออกไปจากเมืองAได้ และเป็นไปไม่ได้ที่จะไปจากเขา

หรือแม้กระทั่งในตอนนั้นแม่รับปากคุณปู่ด้วยว่าจะไม่มาเจอหน้าลูกชายแท้ๆของตัวเองอีก เป็นการคาดเดาที่ยากมาว่าตอนนั้นคุณปู่ทำอะไรลงไปกันแน่ถึงได้ทำให้แม่รับปากเงื่อนไขแบบนั้น

ตอนนั้นเขาเพิ่งจะอายุเก้าขวบ ดังนั้นเรื่องบางเรื่องเขาเองก็รู้ได้ไม่ครอบคลุมสักเท่าไหร่ แต่เพียงแต่สิ่งเหล่านั้นที่คุณปู่ทำนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้รู้สึกใจหายได้แล้ว

วันนี้ คุณปู่รู้เรื่องที่เวินลั่วฉิงไม่สามารถมีลูกได้แล้ว เพื่อจะบังคับให้เขาแยกออกจากเวินลั่วฉิง สิ่งที่จะทำนั้นเกรงว่าจะโหดร้ายกว่าในตอนนั้นเสียอีก

ถ้าหากคุณปู่เย่จะซุ่มโจมตีหรือจะโจมตีเขาอย่างเปิดเผยนั้น เขาเองก็ไม่กลัว กลัวแค่ว่าคุณปู่จะใช้วิธีเล่นแง่เหล่านั้นเสียมากกว่า ที่เอาวิธีไม่เธอตาย ฉันก็ตายมาขู่เขา กลัวแค่......

แต่ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไร ก็ยังคงเป็นคนของตระกูลเย่อยู่ดี

ความคิดเห็น