บทที่487 คุณชายสามเย่เป็นพ่อแท้ๆของเด็ก(3)

“เธอรู้ว่าทำไมถังไป๋เชียนถึงได้ทิ้งทุกอย่างที่ประเทศM แล้วหลบไปอยู่ที่ประเทศOไหม?” ถังหลินตัดสินใจที่จะให้เวินลั่วฉิงได้รู้เรื่องที่เย่ซือเฉินตามหาเธออย่างบ้าคลั่ง ก็เพื่อทำให้เวินลั่วฉิงได้รู้อย่างชัดเจนกับสิ่งที่ถังป๋เชียนทำ

แน่นอนว่าเขายังมีความเห็นแก่ตัวเล็กๆอยู่ด้วย

“ทำไมคะ?” เวินลั่วฉิงรู้สึกงง ดวงตาคู่นั้นรีบเหลือบขึ้นมามองถังหลินอย่างรวดเร็ว เกี่ยวกับเรื่องนั้น จริงๆแล้วเธอรู้สึกสงสัย แต่รุ่นพี่ไม่ได้พูดอะไรออกมามาก เธอเองก็ไม่ได้ถามเหมือนกัน

เวลานี้ได้ยินความหมายนี้ของถังหลินเหมือนกับมีความในใจอยู่?

“หลังจากที่เธอหย่ากับเย่ซือเฉิน เย่ซือเฉินก็ตามหาเธอแทบจะทั่วโลก ส่วนถังไป๋เชียนทำทั้งหมดนั้นก็เพื่อที่จะหลบหลีกจากเย่ซือเฉิน ไม่ให้เขาหาตัวเธอเจอ” ความจริงเป็นเช่นนี้ คำพูดของถังหลินนี้สามารถพูดได้ว่าไม่ได้ดูเกินจริงไปเลยแม้แต่นิดเดียว

ร่างของเวินลั่วฉิงนั้นแข็งทื่อขึ้นมาอีกครั้ง เธอเคยรู้สึกสงสัยว่าจะมีสาเหตุอื่น แต่ทำไมเธอถึงนึกไม่ถึงกันว่าจะเป็นเพราะเย่ซือเฉิน?

“ต้องบอกว่า ถังไป๋เชียนพยายามทุ่มเทเพื่อเธอ เขาแทบจะทิ้งทุกอย่างที่เขามีก่อนหน้านี้ เย่ซือเฉินมาหาที่ประเทศM ทำลายทุกอย่างที่เขามีในประเทศMนี้” ถังหลินมองเวินลั่วฉิง แล้วค่อยๆเอ่ยพูดเสริมขึ้นมาอย่างช้าๆ

ประเด็นสำคัญประโยคนี้ของถังหลินไม่ได้อยู่ข้างหน้า แต่อยู่ทางด้านหลัง เขาอยากจะบอกเวินลั่วฉิง ว่าเพื่อที่จะตามหาให้เจอ เย่ซือเฉินบ้าระห่ำถึงขั้นไหน?

ฉลาดอย่างเวินลั่วฉิง จะไม่เข้าใจความหมายของถังหลินได้อย่างไร

“ทำไมเย่ซือเฉินต้องตามหาตัวฉัน?” เวินลั่วฉิงแอบถอนหายใจออกมา แล้วเอ่ยถามด้วยความงุนงง

เธอกระพริบตาอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นจึงเอ่ยพูดเสริมขึ้นมาอีกหนึ่งประโยค : “ฉันกับเขาตกลงหย่ากันแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจผิดอยู่ เข้าใจผิดคิดว่าฉันคิดร้ายกับเขาเพื่อจะหย่า”

เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่เวินลั่วฉิงเอ่ยพูดประโยคสุดท้ายออกมานั้น น้ำเสียงต่ำลงไปอย่างเห็นได้ชัด

“พรืด.....” ถังหลินอึ้งไปพักหนึ่ง หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงหัวเราะ ดูแล้ว เด็กนี่จะมีปฏิกิริยาตอบสนองทางด้านความรู้สึกช้าไปอยู่บ้าง

“เขาตามหาเธอทำไม อันนี้เธอก็ต้องไปถามเขาเองแล้วล่ะ แต่ ฉันคิดว่า ผู้ชายคนนึงที่ตามหาเธออย่างบ้าระห่ำแบบนี้ คงจะไม่ใช่เพียงแค่เพื่อจะมาคิดบัญชีกับเธอหรอกนะ.......” ถังหลินรู้สึกว่าเขาจำเป็นที่จะต้องพูดกับน้องสาวเขาคนนี้เสียหน่อย มิเช่นนั้นแล้ว ทางเย่ซือเฉินนั่นก็ยังไม่รู้ว่าจะตามจีบไปจนถึงเมื่อไหร่กัน?

มุมปากของเวินลั่วฉิงเม้มเข้าหากันแน่น ไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมาอีก แต่ดวงตาคู่นั้นแอบแฝงไปด้วยความซับซ้อน

ใช่ เธอคิดมาตลอดว่าเย่ซือเฉินตามกวนเธอนั้น ก็เพื่อที่จะคิดบัญชีกับเธอ

แต่ อย่างที่ถังหลินบอกนั้น ถึงแม้ว่าเธอจะวางแผนคิดร้ายกับเย่ซือเฉินจริงๆ แต่ผลลัพธ์ของเรื่องก็เหมือนเดิม เพราะถึงอย่างไรสุดท้ายแล้วผลของพวกเขาทั้งสองคนก็ได้ปรึกษาหารือกันตั้งแต่แรกแล้ว ควรจะเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว

จากนิสัยของเย่ซือเฉินนั้นคงจะไม่เป็นเพราะการคิดร้ายของเธอแล้วมาพัวพันกับเธอไม่เลิกแบบนี้

อีกทั้ง เพื่อตามหาเธอเย่ซือเฉินทำลายสิ่งของทุกอย่างของถังไป๋เชียนเสียด้วยซ้ำ?!

เวินลั่วฉิงเม้มปากแน่นขึ้นกว่าเดิม ในใจนั้นมีอะไรที่ไม่เหมือนเดิมเกิดขึ้นมา

“ใช่แล้ว ห้าปีก่อนคนที่อยู่ด้วยกันกับเย่ซือเฉินที่โรงแรมหวนหยูคือเธอใช่ไหม?” ถังหลินมองเธอ จู่ๆก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

“อา?” เวินลั่วฉิงที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ จู่ๆที่ได้ยินประโยคนี้ของถังหลินนั้น เธอยังดึงสติกลับมาไม่ได้

แต่เธอคิดว่าเรื่องนั้นเย่ซือเฉินรู้แล้ว และคุณชายห้าฉิงเองก็รู้เช่นกัน เนื่องจากว่าคุณชายห้าฉิงเอาตัวเถ้าแก่เนี้ยของFairyland Clubเข้าไปที่สถานีตำรวจ

ดังนั้นถังหลินจะรู้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก และเธอเองก็ไม่จำเป็นที่จะต้องปิดบังเขา

“อืม” เวินลั่วฉิงตอบรับกลับไป ถือว่าเป็นการยอมรับ และไม่ได้คิดอะไรมาก

ความคิดเห็น