บทที่734 ศัตรูหัวใจของคุณชายสามเย่

บทที่734 ศัตรูหัวใจของคุณชายสามเย่

“จำเอาไว้ หากมีครั้งหน้าผมไม่ปล่อยคุณไปแน่ ……”โชคยังดีที่ คุณชายสามเย่ก็ไม่ได้ทำอะไรเธอมากไปกว่านี้ เพียงแค่พูดตักเตือนให้พอเป็นพิธีก็เท่านั้น

“ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีอีกแล้วแน่นอนค่ะ ฉันสัญญา” เวินลั่วฉิงรีบตอบรับออกไปทันที เธอคิดว่า เหตุการณ์เมื่อครู่ของคุณชายสามเย่คงจะไม่มีทางได้เกิดขึ้นอีกเป็นแน่เช่นกัน

อนาคตข้างหน้าหากว่าเธอคิดจะรังเกียจเขาขึ้นมาอีกคงไม่มีโอกาสนั้น เพราะเธอจะไม่มีวันปล่อยให้เขาเข้าครัวไปอีกเป็นอันขาด ！

คุณชายสามเย่จึงได้ปล่อยตัวเธอ

หลังจากกินข้าวเสร็จ เวินลั่วฉิงต้องการที่จะไปเยี่ยมคุณปู่เวินเย่ซือเฉินเลยไปส่งเธอที่โรงพยาบาล แต่คราวนี้เย่ซือเฉินเองไม่ได้ตามเข้าไปด้วย

หลังจากที่แยกกับเย่ซือเฉินแล้ว เวินลั่วฉิงก็เดินเข้ามายังโรงพยาบาล ใบหน้าของเธอดูเคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อย

เย่โป๋เหวินบอกว่าเวินจือฝางไม่ใช่พ่อของเธอ และผลการตรวจก็ออกมาแล้วว่าเย่โป๋เหวินเองก็ไม่ใช่พ่อของเธอเช่นกัน สรุปแล้วพ่อของเธอเป็นใครกันแน่ ?

จะเป็นไปได้ไหมว่าผลการตรวจดีเอ็นเอของแม่เธอจะผิดพลาด เพราะเทคโนโลยีเมื่อ25ปีก่อน ไม่ได้ทันสมัยเท่าปัจจุบัน

เมื่อตอนที่เธอกลับไปยังตระกูลเวิน เย่โป๋เหวินได้เปลี่ยนเลือดของเธอเป็นของเวินหรวนหรวน

เวินลั่วฉิงจึงตัดสินใจที่จะตรวจมันอีกครั้ง

เวินลั่วฉิงเดินไปยังห้องผู้ป่วย เพื่อแวะดูอาการของคุณปู่เวิน คุณปู่เวินยังไม่ฟื้นตอนนี้ แต่อาการก็ไม่ได้มีอะไรที่น่าเป็นห่วงแล้ว จากภาพโดยรวม อาการก็ค่อนข้างที่จะคงที่

ในหลายวันนี้ที่โรงพยาบาลได้ทำการตรวจเช็คสภาพร่างกายของคุณปู่เวิน ช่วงเช้าทำการเจาะเลือด เวินลั่วฉิงขอตัวอย่างเลือดกับนางพยาบาล จากนั้นก็ออกจากโรงพยาบาลไป

เวินลั่วฉิงได้นำตัวอย่างเลือดนี้ไปให้กับถังหลิน เพื่อให้ถังหลินช่วยตรวจสอบมันอีกครั้ง

“ฉิงฉิง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？” ถังหลินจ้องมองไปที่เธอ ด้วยความสงสัย เธอขอผลตรวจดีเอ็นเอของเย่โป๋เหวิน แล้วยังเอาเลือดใครไม่รู้มาให้ตรวจสอบอีก มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?

“ก่อนหน้าที่ฉันขอผลตรวจดีเอ็นเอของเย่โป๋เหวิน เพราะเย่โป๋เหวินมาหาฉัน แล้วบอกว่าเวินจือฝางไม่ใช่พ่อของฉัน เขาบอกฉันว่า เขาอาจจะเป็นพ่อที่แท้จริงของฉัน……”ครั้งนี้เวินลั่วฉิงไม่คิดจะปิดบังอะไรถังหลินอีก ขอแค่เธอไม่ใช่ลูกสาวของเย่โป๋เหวิน เรื่องอื่นก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปิดบังเขาอีก

“อะไรนะ ? เธอพูดอะไรนะ ? เย่โป๋เหวินบอกว่าเธอคือลูกสาวของเขา ? เขาบ้าไปแล้วรึไง ? เธอกับเย่ซือเฉินแต่งงานกันแล้ว แล้วยังมีลูกด้วยกันถึงสองคน เขาพูดจาเหลวไหลแล้ว ”ถังหลินคนที่ใจเย็นมาตลอด เมื่อได้ยินสิ่งที่เวินลั่วฉิงพูดก็ตื่นตกใจ อดที่จะโพล่งออกมาเสียงดังไม่ได้

เวินลั่วฉิงที่เห็นปฏิกิริยาของถังหลิง และคิดไปถึงอากัปกิริยาก่อนหน้านี้ของเย่โป๋เหวิน แอบนึกหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ เย่โป๋เหวินที่เอาแต่คิดถึงแต่ตัวเอง เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องระหว่างเธอกับเย่ซือเฉินเลย

แต่เป็นถังหลินเองที่คิดถึงความรู้สึกของเธอกับเย่ซือเฉินก่อน

“ผลปรากฏแล้ว เขาพูดจาเหลวไหลจริงๆ นี่เป็นตัวอย่างเลือดของคุณปู่เวิน พี่ช่วยตรวจให้ฉันหน่อย ฉันคิดว่าแม่อาจจะได้รับผลตรวจที่ผิดพลาด” เวินลั่วฉิงคาดหวังให้ผลตรวจก่อนหน้านั้นของแม่เธอผิดพลาดเธอหวังให้เวินจือฝางเป็นพ่อของเธอจริงๆ

“ได้”ถังหลินไม่ได้ถามอะไรมากไปกว่านั้น เรื่องบางเรื่องก็กลัวว่าเวินลั่วฉิงเองจะยังไม่รู้

เวลานี้เวินลั่วฉิงกลับมาถึงบ้านตระกูลถังแล้วเด็กน้อยทั้งสองคนกำลังเล่นกันอยู่ที่ห้องโถงภายในบ้าน

น้อยครั้งนักที่ถังจื่อโม่จะเล่นเกมที่ไร้สาระแบบนี้ในบริเวณห้องโถง แต่วันนี้ เขาเล่นเป็นเพื่อนน้องสาวในห้องโถงนี้เป็นเวลามาหลายชั่วโมงแล้ว

เมื่อเห็นเวินลั่วฉิงเดินเข้ามาในบริเวณห้องโถง ถังจื่อโม่ก็เงยหน้าขึ้น แล้วจ้องมองไปที่หญิงสาว ภาพที่ปรากฏนั้นเห็นได้ชัดว่า เด็กน้อยกำลังรอเวินลั่วฉิงอยู่

“แม่ค่ะ แม่กลับมาแล้ว ”ถังจื่อซีที่เห็นเวินลั่วฉิง ก็วิ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว：“ตลอดทั้งคืนเมื่อวานแม่ไม่ได้กลับมา พ่อไม่ให้แม่กลับมาเหรอคะ？”

การแสดงออกของถังจื่อซีช่างไร้เดียงสานัก แต่เวินลั่วฉิงเองกลับรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย