บทที่ 1002 หม่าชาวกลับบ้าน

“คุณหม่า ท่านกลับมาแล้ว!”

ทันทีที่หม่าชาวกลับบ้านพร้อมกับคนสองสามคน แม่บ้านที่อ้ายหลินหามาก็กล่าวทักทายด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

หม่าชาวพยักหน้าเล็กน้อย "ป้าหลี่ ช่วงนี้เสียวเสวี่ยดีขึ้นไหม?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหม่าชาว ป้าหลี่ก็ดูเศร้าและส่ายหัวเล็กน้อย"เสียวเสวี่ยเป็นคนดีฟ้าคุ้มครอง เธอจะตื่นขึ้นอย่างแน่นอน"

ป้าหลี่รู้ประสบการณ์ชีวิตของหมีเสวี่ย และรู้สถานการณ์ปัจจุบันของเธอ

ในไม่ช้า หม่าชาวก็พาหยางเฉินและเฝิงเสียวหว่านไปที่ห้องของหมี่เสวี่ย

เดิมที หม่าชาวไม่ต้องการพาเฝิงเสียวหว่านไปพบหมีเสวี่ยเร็วขนาดนี้ แต่เฝิงเสียวหว่านเป็นคนขอมาเยี่ยมหมีเสวี่ยเอง

ก่อนหน้านี้ที่อยู่ในหมู่บ้านอู๋ในเมืองกษัตริย์กวน หม่าชาวกล่าวถึงสถานการณ์ของหมีเสวี่ยวกับเฝิงเสียวหว่าน ในเวลานั้นเฝิงเสียวหว่านก็กล่าวว่า เธอจะไม่สามารถระบุได้ว่าเธอสามารถรักษาให้หายขาดได้หรือไม่จนกว่าเธอจะเห็นผู้ป่วย

ในขณะนี้ หมีเสวี่ยกำลังนอนอยู่อย่างสงบบนเตียง ราวกับว่าเธอกำลังหลับอยู่

“เสียวหว่าน คุณดูซิ อาการป่วยของเสียวเสวี่ยจะหายขาดได้หรือไม่?”

หม่าชาวกล่าวอย่างมีความหวัง

ทักษะทางการแพทย์ของเฝิงเสียวหว่านสืบทอดมาจากมรดกของหมอเทวดาเฝิง ในตอนที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส เฝิงเสียวหว่านได้ดูแลเขา

เขามั่นใจในทักษะทางการแพทย์ของเฝิงเสียวหว่าน

“ฉันจะดูก่อน!”

เฝิงเสียวหว่านก้าวไปข้างหน้า คว้าข้อมือของหมีเสวี่ยวเพื่อตรวจสอบชีพจร และสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป

ทำให้หม่าชาวรู้สึกลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

ผ่านไปห้านาทีเต็ม ก่อนที่เฝิงเสียวหว่านจะหยุดตรวจสอบ

“พี่หม่า อาการป่วยของเสียวเสวี่ย ฉันมีความมั่นใจ 70% ว่าจะรักษามันได้!”

เฝิงเสียวหว่านพูดด้วยใบหน้าจริงจัง

"จริงหรือ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเฝิงเสียวหว่าน หม่าชาวก็ตื่นเต้นทันที

ต้องรู้ว่า แม้แต่อ้ายหลินเองก็ทำอะไรไม่ได้เกี่ยวกับอาการของหมีเสวี่ย และยังคงมองหาแพทย์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ก่อนหน้านี้เคยพบแพทย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน แต่หลังจากที่แพทย์ทุกคนได้เห็นหมีเสวี่ย พวกเขาส่ายหัวและบอกว่าช่วยไม่ได้

หม่าชาวผิดหวังหลายครั้งเกินไป แต่เฝิงเสียวหว่านกล่าวว่าเธอมั่นใจ 70% ที่จะสามารถปลุกหมีเสวี่ยตื่นขึ้นมาได้

แม้ว่าจะไม่ใช่ 100% แต่ 70% ให้ความหวังอย่างมากกับหม่าชาว

เฝิงเสียวหว่านพยักหน้าเล็กน้อย “พี่หม่า ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด!”

"ฮ่าฮ่า ดี! ดี! ดี!"

หม่าชาวหัวเราะอย่างตื่นเต้น เดินไปข้างๆหมีเสวี่ย จับมือหมีเสวี่แน่นแล้วพูดว่า "เสียวเสวี่ย คุณได้ยินไหม เสียวหว่านกล่าวว่าเธอมีความมั่นใจ 70% ที่จะรักษาคุณ"

“ทักษะทางการแพทย์ของเสียวหว่านเก่งมาก เป็นปู่ของเธอที่ช่วยผมหายจากการบาดเจ็บสาหัส ทักษะทางการแพทย์ของเสียวหว่านสืบทอดมาจากหมอเทวดาเฝิง เสียวหว่านจะรักษาคุณได้อย่างแน่นอน!”

เมื่อมองไปที่หม่าชาวที่ตื่นเต้นจนร้องไห้ หยางเฉินก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย

พี่น้องสองคนแยกจากกันมานานกว่าสิบปี และในที่สุดพวกเขาก็ได้พบกัน แต่เกือบจะเป็นครั้งสุดท้าย

โชคดีที่หมีเสวี่ยยังมีโอกาสตื่นขึ้น และโอกาสก็ใหญ่มาก

“เดี๋ยวต่อจากนี้ ฉันจะรักษาเสียวเสวี่ย พี่ยาง พี่หม่า พวกคุณออกไปก่อน”