บทที่ 1022 ตระกูลฉิน

ฉินต้าหย่งฟื้นขึ้นจากอาการชาจากยาสลบ เสี้ยวเสี้ยวหลับลึกไปสองชั่วโมงก็ตื่นขึ้นเช่นกัน

ดูแล้วยังเป็นยาเม็ดนั้นที่เฝิงเสียวหว่านให้เสี้ยวเสี้ยวได้ผลจริงด้วย หลังเสี้ยวเสี้ยวตื่นมา ก็เหมือนว่าลืมเรื่องราวที่เกิดในตระกูลซุนแล้ว บนหน้ามีรอยยิ้มแบบเดิมกลับคืนมา

เวลานี้ กำลังเล่นอยู่กับเฝิงเสียวหว่าน

“หยางเฉิน เรื่องในวันนี้ พ่อหวังว่าจะปิดเสี่ยวซีกับเสี่ยวยีไว้ได้”

ฉินต้าหย่งที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ เอ่ยปากพูดแบบหน้าตาอ่อนแรง

หยางเฉินหัวเราะแบบขมขื่น “พ่อครับ สภาพในตอนนี้ของพ่อ จะปิดอย่างไรได้ครับ?”

เขารู้ดีแน่นอนว่า ฉินต้าหย่งกลัวฉินซีและฉินยีจะเป็นห่วง ถึงได้ให้หยางเฉินปิดบังเรื่องนี้ไว้

เพียงแต่เขาบาดเจ็บหนักเหลือเกิน ฉินซีและฉินยีฉลาดมาก จะปิดบังได้อย่างไรกัน?

สิ่งสำคัญที่สุดคือ เสี้ยวเสี้ยวก็ประสบพบเจอเรื่องราวที่เกิดในที่หลบภัยใต้ดินของตระกูลซุนเช่นกัน ถึงแม้ตอนหลังจะหมดสติไปแล้ว แต่ว่าก่อนหน้าที่จะสลบ ภาพเหตุการณ์ที่ฉินต้าหย่งโดนฉินชางทำลาย เธอยังจดจำได้

ฉินต้าหย่งบอกว่า “ก็บอกว่าตอนที่พวกเรายังอยู่เจียงโจวกัน ช่วงเวลานั้นที่พ่อติดการพนัน ล่วงเกินคนอื่นเข้า ครั้งนี้เลยโดนแก้แค้นแล้ว”

ฟังฉินต้าหย่งพูดมาขนาดนี้ หยางเฉินจึงพยักหน้าแล้ว มีเหตุผลจริง แต่ไม่รู้ว่าฉินซีและฉินยีจะเชื่อหรือไม่

“ขอแค่ลูกช่วยพ่อ พวกหล่อนจะไม่สงสัยแน่นอน”

ฉินต้าหย่งเดาความกังวลใจของหยางเฉินได้ จึงฝืนหัวเราะไป

“ครับ งั้นก็ตกลงตามนี้แล้ว!”

หยางเฉินตกปากรับคำ

เขาก็ไม่อยากให้ฉินซีและฉินยีเข้ามายุ่งในศึกของเมืองเยี่ยนตู พวกหล่อนเป็นเพียงคนธรรมดา แค่อยากตั้งใจทำงาน และเป็นคนธรรมดาทั่วไป

ปัจจุบันนี้ความลับเรื่องสถานะของฉินต้าหย่งถูกเขารู้เข้า เกรงว่าต่อไปยังจะมีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฉินต้าหย่งเกิดขึ้นอีก

ฉินต้าหย่งต้องไม่มีทางวางตัวเฉยได้แน่ ถ้าเรื่องพวกนี้ถูกฉินซีและฉินยีรู้เข้า ต้องกระทบต่อชีวิตของพวกหล่อนแน่

“พ่อคะ นี่พ่อเป็นอะไรแล้ว?”

ในเวลานี้เอง ฉินยีที่ใส่ชุดสูททำงานพุ่งเข้ามาห้องคนไข้แล้ว มองเห็นฉินต้าหย่งนอนบนเตียงคนไข้ ชั่วพริบตาเดียวร้องไห้ขึ้นมาแล้ว

ฉินต้าหย่งในเวลานี้ ที่ศีรษะล้วนเป็นผ้าพันแผล ดูขึ้นมาย่ำแย่อย่างยิ่ง เพียงเผยดวงตาปากและจมูกออกมา

บนตัวก็พันผ้าพันแผลสีขาวเอาไว้เต็ม แม้กระทั่งยังมองเห็นเลือดสดซึมออกมาอยู่บ้าง ทำผ้าพันแผลเปื้อนสีแดงแล้ว

“เสี่ยวยี เป็นความผิดพ่อเอง ตอนนั้นที่เจียงโจว พ่อไม่ควรติดการพนัน ผลปรากฏว่าตอนนั้นล่วงเกินคนใหญ่คนโตเข้าให้ ครั้งนี้เลยโดนแก้แค้นแล้ว”

“ไม่ใช่แค่พ่อที่ได้รับบาดเจ็บ ยังเกือบพลอยทำให้เสี้ยวเสี้ยวลำบากไปด้วย ถ้าไม่ใช่หยางเฉิน ไม่แน่ว่าชาตินี้พ่อคงไม่ได้เจอลูกอีกแล้ว”

“พ่อไม่เป็นไร ก็แค่บาดเจ็บภายนอกนิดหน่อย พ่อรู้ว่าผิดแล้ว ต่อไปจะไม่ทำผิดเรื่องเดิมอีก”

ฉินต้าหย่งรีบบอกทันที

ฉินต้าหย่งวางแผนว่าจะรับมืออย่างไรตั้งแต่แรกแล้ว นำทุกอย่างนี้โบยให้คนที่เคยล่วงเกิน

ไม่ง่ายที่จะหลอกลวงฉินยีได้ จากนั้นฉินซีก็มาอีกคนแล้ว ตอนมองเห็นฉินต้าหย่งสภาพเวทนาอย่างยิ่ง ก็น้ำตาไหลนองเช่นกัน

“เอาล่ะ ไม่ต้องร้องแล้ว เรื่องราวไม่ใช่ว่าจัดการแล้วเหรอ? แค่เจ็บภายนอกนิดหน่อยเอง บาดแผลนี้เทียบกันกับแผลของหยางเฉินที่โดนมาในสนามรบตอนนั้น จะเทียบอะไรกันได้?”

ฉินต้าหย่งย้ายไปที่หยางเฉินแล้ว อารมณ์ของลูกสาวสองคนถึงค่อยๆ ฟื้นกลับมาดังเดิม

“พ่ออยู่โรงพยาบาลมีกินมีดื่มและยังมีคนดูแลอีก พวกลูกมีงานของตัวเอง ไม่ต้องเข้ามาอีกแล้ว พวกลูกมาแล้ว จะกระทบการพักผ่อนของพ่อเปล่าๆ”

ฉินต้าหย่งเอ่ยปากบอกอีก

“แต่ว่า......”

ฉินยีเพิ่งจะเอ่ยปาก ก็ถูกฉินต้าหย่งขัดจังหวะ “จะมีแต่ว่ามากขนาดนั้นทำไม?”