บทที่ 1027 กลับถึงเมืองจิ่วโจว

“ตกลง！”

หยังเฉินหัวเราะพูดว่า “ผมส่งคุณออกไป！”

เวลานี้หยางเฉินไม่ได้คิดเลย สถานพยาบาลของเฝิงเสียวหว่านในวันหลัง จะนำมาซึ่งผลกำไรอย่างมหาศาล

ตอนนี้ฉินซียังโกรธกระฟัดกระเฟียดอยู่ หยางเฉินคิดจะอธิบาย แต่ก็รู้ดี เวลานี้ไม่ใช่เวลาจะอธิบาย ต้องรอให้ฉินซีมีสติสงบลงก่อน แล้วค่อยหาทางชี้แจงอีกที

ในห้องนอน ฉินซีนั่งอยู่ที่ขอบเตียง บนใบหน้านองด้วยน้ำตา

เซี่ยวเซี่ยวยังคงหลับฝันหวานอยู่ หล่อนนั่งเหม่อมองลูกสาว ความรู้สึกน้อยใจอัดขึ้นมาเต็มอก

เดิมหล่อนคิดว่าหยางเฉินคงต้องตามเข้ามาชี้แจง แต่หล่อนต้องผิดหวัง หล่อนนั่งรออยู่ในห้องพักใหญ่ หยางเฉินก็ยังไม่เห็นเข้ามา

ก่อนหน้านี้ที่เห็นอยู่กับตา ภาพที่หยางเฉินล้มลงไปบนโซฟาพร้อมกับเฝิงเสียวหว่าน หล่อนก็ยังไม่คิดเชื่อเลยเถิดไปว่าหยางเฉินจะมีอะไรที่ซื่อกับหล่อน

กับตัวหล่อนเอง ขอเพียงให้หยางเฉินมาอ้อนง้อหล่อนสักหน่อย หล่อนจะไม่เสียใจถึงขนาดนี้เลย

แต่ หยางเฉินไม่ทำ ดูเหมือนจะออกไปแล้วด้วย

“คุณแม่ คุณแม่ร้องไห้เหรอ？”

จนได้ยินเสียงเซี่ยวเซี่ยวดังขึ้น ฉินซีจึงได้กลับคืนอยู่ในสติ

หล่อนรีบเช็ดน้ำตาให้แห้ง มองฝืนยิ้มให้เซี่ยวเซี่ยว “แม่ไม่ได้ร้องไห้ เพียงแต่ข้างในตาคัน ๆ หน่อย ลุกขึ้นเถอะ เดี๋ยวแม่ไปส่งที่โรงเรียน”

อีกด้านหนึ่ง หยางเฉินก็ได้พาเฝิงเสียวหว่านออกไปจากยอดเมฆาแล้ว

เยี่ยนตูเป็นฐานหลักของเขาอยู่ เฝิงเสียวหว่านตั้งแต่เล็กอยู่แต่ที่หมู่บ้านตระกูลหวูเมืองกษัตริย์กวน ขนาดในตัวเมืองกษัตริย์กวนยังไม่เคยเข้าไปเลย

ถึงแม้จะมีดูผ่านทางอินเตอร์เน็ต ยังพอรู้เรื่องโลกกว้างอยู่ แต่ถึงยังไงก็เป็นครั้งแรกที่ออกมาเผชิญโลกภายนอกจริง หยางเฉินก็ย่อมจะไม่ไว้วางใจ

ครึ่งชั่วโมงให้หลัง ทั้งสองก็มาถึงเมืองจิ่วโจว

“ท่านประธาน ท่านมาแล้ว！”

หยางเฉินเพียงเข้ามาถึงเมืองจิ่วโจว ลั่วปิงก็ตรงเข้ามาต้อนรับ สีหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ

“ใช่แล้ว งานตัวหลักของเมืองจิ่วโจวก็ออกมาแล้ว ดูท่าว่า อีกไม่นานนัก ก็น่าจะเปิดรับกลุ่มธุรกิจได้แล้ว”

หยางเฉินกวาดตามองไป เห็นสภาพทั่วไปอยู่ในสภาพเกือบแล้วเสร็จ พูดยิ้ม ๆ ออกไป

เวลานี้ เยี่ยนเฉินกรุ๊ปได้ย้ายเข้ามาในเมืองจิ่วโจวแล้ว อีกทั้งแมมบ้าแดงกรุ๊ปของตระกูลเย่ ก็ได้ย้ายเข้ามาแล้ว

ตระกูลอวี๋เหวินกับตระกูลหวง ก็กำลังประสานกับเยี่ยนเฉินกรุ๊ป ใกล้ ๆ นี้ก็จะจัดการนำส่วนกลางของกิจการธุรกิจ ย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองจิ่วโจว

เมื่อหลังจากสามกิจการธุรกิจในแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูต่างย้ายเข้ามาในเมืองจิ่วโจวแล้ว คิดกันได้เลยว่า ในอนาคตอันใกล้นี้ เมืองจิ่วโจวจะรุ่งระเบิดขนาดไหน

ลั่วปิงพูดไปด้วยความตื่นเต้นว่า “ดูตามแผนความก้าวหน้าของงาน ให้อีกสามเดือน ก็จะเสร็จสมบูรณ์ทั้งหมดของโครงการ ตอนนี้ก็มีกิจการธุรกิจมากมายที่ติดต่อเข้ามากันเอง จะขอเข้าร่วมอยู่ในโครงการเมืองจิ่วโจว”

“ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีกิจการธุรกิจระดับสุดยอดของคนต่างถิ่น ก็ยังคิดอยากจะเข้ามาขออยู่ในเมืองจิ่วโจวด้วย”

ทุกอย่างก็อยู่ในคาดหมายของหยางเฉินแล้วว่าต้องได้ผลสรุปแบบนี้อยู่ ยิ้ม ๆ แล้วก็ถามต่อ “แล้วความก้าวหน้าตามแผนของโครงการแคว้นเมืองอื่น ๆ เป็นยังไงบ้าง？”

ลั่วปิงตอบว่า “ด้วยกำลังสนับสนุนจากประธานท่าน แผนเดิมที่กำหนดไว้ห้าปี ผมมั่นใจว่าน่าจะเสร็จสมบูรณ์ได้ภายในสองปี！”

“ในขณะนี้ นอกจากที่เยี่ยนตู นอกนั้นอีกแปดโครงการเมืองจิ่วโจวได้เลือกทำเลไว้เป็นที่แน่นอนแล้ว แผนดำเนินงานก็จัดการวางเสร็จแล้ว ในไม่กี่วันนี้ ผมตั้งใจว่าจะเข้าไปดูเองสักครั้ง ให้ผมเข้าไปตรวจสอบจนเห็นว่าไม่มีปัญหาเป็นที่ชัดเจนด้วยตัวเองแล้ว ก็จะเริ่มลงมือดำเนินการก่อสร้างอีกแปดโครงการของเมืองจิ่วโจว”

หยางเฉินผงกหัว “ดีมาก ลำบากคุณหน่อยนะ！”

ลั่วปิงจู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า “ใช่แล้ว ท่านประธาน เห็นท่านบอกให้เตรียมจุดทำเลเหมาะ ๆ สำหรับเปิดสถานพยาบาล？”

หยางเฉินจึงได้แนะนำให้ลั่วปิงว่า “เธอเป็นน้องสาวของผมเฝิงเสียวหว่าน ฝีมือทางการแพทย์สูงมาก หล่อนคิดจะเปิดสถานพยาบาลสักแห่ง คุณช่วยพาพวกเราไปวน ๆ ดูหน่อย จะได้ให้หล่อนเลือกดูทำเลที่เหมาะสม”

พอได้ยินหยางเฉินพูดดังนั้น ลั่วปิงสะดุ้งขึ้นมานิดหนึ่ง รีบเอ่ยขึ้นว่า “คุณเฝิง สวัสดีครับ ผมลั่วปิงเป็นผู้จัดการเยี่ยนเฉินกรุ๊ปครับ”

เฝิงเสียวหว่านยิ้มให้อย่างนิ่มนวล “ประธานลั่วสบายดี ท่านเรียกดิฉันว่าเสียวหว่านก็ได้คะ”