บทที่ 1044 กองยุทธการจิ่วโจว

เขายังถูกต่งจ้านกังตบ ตอนนี้ใบหน้าบวมขึ้นมา ความตั้งใจที่จะฆ่าต่งจ้านกัง ของเขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่าความตั้งใจของไป๋ชิ่ง

ไป๋ชิ่งขมวดคิ้ว “สังหารผู้บัญชาการสูงสุดของกองยุทธการย่อย? นายคิดว่าตระกูลคิงไป๋แข็งแกร่งมากจนถึงขั้นไม่เห็นกองยุทธการอยู่ในสายตาเลยหรือ?”

เมื่อรู้สึกถึงความโกรธของไป๋ชิ่ง สีหน้าของไป๋จวิ้นเหาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขารีบส่ายหน้าแล้วพูดว่า “อาสอง ผมขอโทษ ผมพูดมาก พูดผิดไป”

“ถ้ายังกล้าพูดจาเหลวไหลอีก ก็อย่าว่าฉันหยาบคายกับนาย!”

ไป๋ชิ่งพูดอย่างเฉยเมย

“ครับๆๆ ผมจะไม่พูดเหลวไหลอีก!”

ไป๋จวิ้นเหาพูดอย่างลนลาน

ไป๋ชิ่งพูดต่อ “อย่าว่าแต่ต่งจ้านกังที่เป็นผู้แข็งแกร่งแดนราชาสูงสุด แม้ว่าเขาเพิ่งก้าวเข้าสู่แดนราชา พวกเราก็ไม่สามารถฆ่าเขาได้”

“กองยุทธการจิ่วโจวเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในจิ่วโจว และเป็นกองกำลังที่ถือหางพวกเดียวกันมากที่สุด หากผู้บัญชาการสูงสุดของกองยุทธการตาย เกรงว่าจะสั่นสะทือนไปทั่วทั้งจิ่วโจว”

“ด้วยนิสัยการถือหางพวกเดียวกันของกองยุทธการจิ่วโจว จะต้องมีการสอบสวนอย่างเข้มงวด ถึงตอนนั้นไม่ต้องพูดถึงการหาหลักฐาน ต่อให้ไม่มี แค่สงสัยตระกูลคิงไป๋ ก็เกรงว่ากองยุทธการจะต้องให้ตระกูลคิงไป๋จ่ายชดใช้ในราคาที่สูง”

ด้วยเหตุนี้แม้ว่าไป๋ชิ่งจะได้เปรียบในตอนนี้ แต่เขาก็ไม่กล้าลงมือกับต่งจ้านกัง

“ถ้าเรื่องที่นายต้องการฆ่าต่งจ้านกังแพร่กระจายออกไปข้างนอก ทันทีที่เกิดอะไรขึ้นกับต่งจ้านกัง ตระกูลคิงไป๋ทั้งหมดจะต้องเผชิญกับความโกรธของกองยุทธการ”

ไป๋ชิ่งจ้องไปที่ไป๋จวิ้นเหาและพูดอย่างจริงจัง

“อาสอง ผมเข้าใจแล้ว วันหลังผมจะไม่พูดโง่ๆ แบบนี้อีก” ไป๋จวิ้นเหาพูดอย่างลนลาน

“ตูม!”

ในขณะนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างนอก ในเวลาเดียวกัน ลมปราณอันทรงพลังจนทำให้คนอื่นหายใจไม่ออกก็เข้าปกคลุมตระกูลหลิน

“ใครน่ะ?”

สีหน้าของไป๋ชิ่งเปลี่ยนไปอย่างมาก ลุกขึ้นยืนทันที

แม้แต่เขาก็ยังรู้สึกกดดันอย่างมากจากลมปราณอันทรงพลังนี้ เขามีลางสังหรณ์ว่าความแข็งแกร่งของชายผู้นี้น่ากลัวอย่างยิ่ง และอาจไปถึงระดับกึ่งแดนเทพ

ไป๋จวิ้นเหายิ่งรู้สึกหวาดกลัวเข้าไปใหญ่ ภายใต้แรงกดดันของลมปราณอันทรงพลังนี้ เขาตัวสั่นด้วยความตกใจ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เขารู้สึกว่าตัวเองตกเป็นเป้าหมายของยมบาล ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะพุ่งเป้ามาหาเขา

“ผมคือไป๋ชิ่ง เจ้าชายรองตระกูลคิงไป๋ ไม่ทราบว่าท่านอาวุโสมาที่นี่มีอะไรให้รับใช้หรือ?”

ไป๋ชิ่งเปิดประตูและเดินออกไป เมื่อมองไปที่รถเก๋งสีดำคันเล็กที่จอดอยู่ที่ประตู เขาก็พูดด้วยท่าทีเคารพ

เขาถูกห้อมล้อมด้วยผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดของตระกูลคิงไป๋ บางคนก็เป็นผู้แข็งแกร่งแดนราชาสูงสุด ในเวลานี้ทุกคนมีสีหน้าจริงจัง

ใครก็สามารถสัมผัสได้ว่า ภายในรถมีผู้แข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้นั่งอยู่ เป็นผู้แข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้ซึ่งสามารถฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้

สิ่งที่ทำให้ไป๋ชิ่งกลัวมากที่สุดก็คือ ต่อให้อยู่ต่อหน้ากษัตริย์ไป๋เขาก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน

ในฐานะผู้นำของตระกูลคิงไป๋ ตัวเขาได้ก้าวสู่ระดับกึ่งแดนเทพแล้ว ในฐานะโอรสของกษัตริย์ไป๋ เขารู้ดีว่าบิดาของตัวเองแข็งแกร่งเพียงใด

อย่างไรก็ตามในเวลานี้ ได้ปรากฏผู้แข็งแกร่งลึกลับที่น่ากลัวกว่าบิดาของเขาขึ้นในเมืองเยี่ยนตู ซึ่งทำให้เขาไม่สบายใจอย่างมาก

“แกร๊ก!”

ทันใดนั้นประตูรถก็เปิดออก

เมื่อไป๋ชิ่งมองไปที่ประตูรถที่เปิดออก ก็รู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่มากขึ้นกว่าเดิมกำลังพุ่งเข้ามาหา สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก

“อาสอง ช่วยด้วย เขาจะฆ่าผม ช่วยด้วย...”

ในขณะนั้นเอง เสียงร้องคร่ำครวญอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นมาจากภายในห้องทันที