บทที่ 1048 หลิวฟางถูกฆ่า

ขณะที่หลิวฟางกำลังจะตามเข้าไป ก็ถูกองครักษ์ขวางไว้ “คุณชายเฉาต้องการพบเพียงคุณเซี่ยเท่านั้น!”

หลิวฟางมีสายตาแปลกๆ ดูท่าทางเซี่ยเหอจะหนีไม่พ้นจากเงื้อมมือของเฉาจื้อในคืนนี้แล้ว

เธอย่อมรู้ดีว่า ที่คุณชายเฉาต้องการพบเซี่ยเหอนั้นมีจุดประสงค์อะไร

หลังจากเซี่ยเหอเข้าไปในห้องวีไอพี ก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะยาวทางด้านหนึ่ง ส่วนอีกด้านก็จัดเตรียมภาชนะสำหรับใช้บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว

ข้างโต๊ะมีนักดนตรีชาวตะวันตกกำลังเล่นไวโอลินอยู่

เสียงเพลงอันไพเราะดังขึ้น ทั่วทั้งห้องก็เต็มไปด้วยบรรยากาศคลุมเครือ

ทันทีที่เซี่ยเหอเข้ามาในห้องวีไอพี สายตาของเฉาจื้อก็ไม่ละไปจากตัวเธอเลย ในแววตามีประกายระยิบระยับ

“สมกับที่เธอถูกชาวเน็ตเรียกว่าสาวสวยในรอบพันปี ตัวจริงเธอสวยกว่าในทีวีมาก”

เฉาจื้อก็ไม่ได้เก็บซ่อนความชื่นชมของตัวเอง กิริยาวาจาสุภาพอ่อนโยน เขาชี้ไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้ามและพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณเซี่ย เชิญนั่งครับ!”

ดูเหมือนว่าเฉาจื้อจะมีความเป็นสุภาพบุรุษพอสมควร แต่เมื่อเขามองไปทางเซี่ยเหออีกครั้ง สายตาก็เต็มไปด้วยการคุกคาม ซึ่งทำให้เซี่ยเหอไม่สบายใจอย่างมาก

แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากนั่งลงตรงข้ามเฉาจื้อ และพูดอย่างเย็นชาว่า “คิดไม่ถึงเลยว่า คุณชายเฉาจะเอาแม่ของฉันมาขู่เพื่อที่จะได้พบฉัน ช่างไร้ยางอายจริงๆ!”

สีหน้าของเฉาจื้อชะงักงันในทันที เหมือนคิดไม่ถึงว่าเซี่ยเหอจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้

เซี่ยเหอจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง ไม่กลัวเฉาจื้อแม้แต่นิด ยังคงจ้องมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา

เฉาจื้อที่เมื่อครู่ยังโกรธนิดหน่อย จู่ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา “คุณเซี่ย ผมไม่ได้บอกให้หลิวฟางเอาแม่ของคุณมาข่มขู่นะ”

“พูดอีกอย่างก็คือ ด้วยสถานะของผมถ้าจะบังคับให้คุณทำอะไร คุณคิดว่าจำเป็นต้องข่มขู่ด้วยเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉาจื้อ สีหน้าของเซี่ยเหอก็อ่อนลงเล็กน้อย สำหรับเธอ ขอแค่ไม่เอาแม่มาข่มขู่เธอ ไม่ว่าเฉาจื้อจะทำอะไรนอกลู่นอกทาง เธอก็ยังอดทนได้

แต่เพราะเธอรู้ว่าเฉาจื้อได้แย่งชิงซินเฉินมีเดียที่เป็นของหยางเฉินไป เมื่อเผชิญหน้ากับเฉาจื้อ เธอจึงมีสีหน้าไม่ค่อยดีนักเช่นเคย

“ป๊อก!”

เฉาจื้อดีดนิ้วขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นประตูห้องวีไอพีก็ถูกเปิดออก องครักษ์ตระกูลคิงเฉาเข้ามา “คุณชายเฉา มีอะไรให้รับใช้ครับ?”

เฉาจื้อกล่าวว่า “พาหลิวฟางเข้ามาหาผม!”

“ครับท่าน!”

องครักษ์หันหลังเดินออกไป ไม่ถึงสิบวินาทีต่อมา หลิวฟางก็องครักษ์นำตัวเข้ามา

“คุณชายเฉา ต้องการพบฉันเหรอคะ?”

เมื่อหลิวฟางถูกเรียกเข้ามา เธอก็ตื่นเต้นและคิดว่าเฉาจื้อจะเชิญเธอไปรับประทานทานอาหารเย็น

ถ้าเธอรับประทานอาหารกับเฉาจื้อจริงๆ เอาไปคุยที่ไหนก็จะทำให้เธอได้หน้าได้ตา

“ผมให้คุณไปเชิญคุณเซี่ยมาที่นี่ คุณไปเชิญเธอมายังไง?”

เฉาจื้อถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย

หลิวฟางถึงกับอึ้งไป ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เฉาจิ้อถึงถามแบบนี้ เธอรีบยิ้มและพูดว่า “ก็ต้องไปเชิญเซี่ยเหอด้วยความจริงใจตามคำสั่งของคุณชายเฉาน่ะสิคะ!”

“จริงเหรอ?”

สีหน้าของเฉาจื้อเยือกเย็นลงทันใด “ทำไมคุณถึงเอาแม่ของคุณเซี่ยไปข่มขู่เธอในนามของผม บังคับให้เธอมาพบผมล่ะ?”

จนถึงขณะนี้หลิวฟางเพิ่งตระหนักว่าเหตุใด เฉาจื้อจึงเรียกเธอเข้ามา สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัวทันที

“พรึ่บ!”

หลิวฟางคุกเข่าลงอ้อนวอนอย่างลนลาน “คุณชายเฉา ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ควรใช้ชื่อของคุณมาข่มขู่เซี่ยเหอ”

“วันหลังฉันจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว คุณชายเฉาได้โปรดยกโทษให้ฉันสักครั้ง”

หลิวฟางกลัวมากจริงๆ เธอรู้ดีว่าเฉาจื้อเป็นคนแบบไหน ว่ากันว่าแม้แต่ซุนซวี่ซึ่งเป็นผู้นำของแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตูก็ถูกเขาฆ่า