บทที่ 1049 พบหยางเฉินอีกครั้ง

“ถึงยังไงผมก็ถือเป็นเจ้านายของคุณใช่ไหม?”

เฉาจื้อยังคงมีสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม “เจ้านายเชิญคุณรับประทานอาหารด้วยกัน คุณคงปฏิเสธไม่ได้ใช่ไหม? ถ้ารู้ไปถึงไหนมันคงจะไม่ดีเท่าไหร่? ถึงยังไงผมก็เป็นทายาทของบ้านที่สามแห่งตระกูลคิงเฉา จริงไหม?”

“ผมไม่สนใจว่าคุณจะไม่ไว้หน้าผม แต่ถ้าคนในตระกูลคิงเฉารู้เข้า เกรงว่าพวกเขาคงจะไม่พอใจ ถ้าตระกูลคิงเฉาไม่พอใจก็อาจจะทำอะไรออกมาก็ได้”

เฉาจื้อจุดซิการ์คิวบาให้ตัวเอง พ่นควันออกมาช้าๆ แล้วมองไปที่เซี่ยเหอด้วยรอยยิ้ม

“คุณขู่ฉันเหรอ?”

เซี่ยเหอไม่ใช่คนโง่ เธอย่อมเข้าใจความหมายของเฉาจื้อดี เธอโกรธจัดทันที แต่ในใจนั้นกลับหวาดกลัวมากกว่า

หลิวฟางแค่ใช้ชื่อของเฉาจื้อ เฉาจื้อก็ฆ่าหลิวฟางตายแล้ว

ไอ้สารเลวคนนี้เป็นคนบ้าอย่างแท้จริง เขาทำได้ทุกอย่าง

“ผมเกลียดการข่มขู่ที่สุด แล้วผมจะขู่คุณเซี่ยได้ยังไง? ผมแค่พูดความจริงเท่านั้นเอง”

เฉาจื้อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

องครักษ์ที่ขวางอยู่ที่ประตูจ้องมองเซี่ยเหออย่างดุดัน ราวกับเป็นการเตือนเซี่ยเหอว่า ถ้าเธอกล้าที่จะก้าวออกจากห้องวีไอพีไป จะฆ่าเซี่ยเหอให้ตาย

ในเวลานี้ เซี่ยเหอยืนอยู่ที่ประตูห้องวีไอพี ในใจเต็มไปด้วยความลังเล เธอไม่รู้ว่าควรจะออกไปจากที่นี่หรือไม่

ถ้าออกไปจริงๆ เฉาจื้อจะฆ่าเธอไหม?

แต่ถ้าเธอไม่ไป มันคงจะทรมานที่จะต้องมานั่งรับประทานอาหารกับไอ้สารเลวอย่างเฉาจื้อ

เธอคุ้นเคยกับผู้คนทุกประเภทตั้งแต่เธอได้เป็นดารา แน่นอนเธอรู้ว่าผู้ชายเลวๆ เหล่านี้คิดอะไรอยู่

ถ้ายังอยู่ต่อไป เกรงว่าจะกลายเป็นของเล่นของเฉาจื้อในอนาคต

“ขอเพียงคุณอยู่ ต่อไปซิงเฉินมีเดียจะทุ่มเทสนับสนุนคุณสุดแรง ไม่เกินหนึ่งเดือน คุณจะสามารถกลายเป็นดาราดังที่ยืนอยู่ในแถวหน้าได้”

เฉาจื้อเอ่ยปากขึ้นมาในทันใด

ในฐานะทายาทของบ้านที่สามของตระกูลคิงเฉา ดาราสาวสวยแบบไหนที่เขายังไม่เคยเห็นอีก?

วิธีการเช่นนี้ทดลองมาหลายครั้งก็ยังไม่พลาด

เขามั่นใจว่าไม่มีดาราหญิงคนไหนปฏิเสธเงื่อนไขนี้ของเขาได้

ในขณะนี้ เงาร่างของชายคนหนึ่งได้ปรากฏขึ้นในความคิดของเซี่ยเหอ

ทุกครั้งที่เธอมีปัญหา ผู้ชายคนนี้จะปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเธอราวกับเป็นพระเจ้า และช่วยเธอแก้ปัญหาทั้งหมด

แต่เธอก็รู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ที่เธอไม่มีวันได้ครอบครอง ได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์ร้ายแรงเมื่อสัปดาห์ก่อน แถมยังถูกหินกลิ้งลงมาทับทั้งคนทั้งรถเป็นจำนวนมาก

อุบัติเหตุร้ายแรงเช่นนี้ เกรงว่าผู้ชายคนนั้นต่อให้เป็นพระเจ้าก็คงตายอยู่ดีจริงไหม?

เมื่อคิดว่าชายคนนั้นอาจจะตายไปแล้ว ทันใดนั้นก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นในสมองของเซี่ยเหอ ในเมื่อชาตินี้เธอไม่มีทางอยู่กับผู้ชายคนนั้นได้ หากมีชาติหน้า เธอจะมีโอกาสไหม?

เมื่อคิดได้ดังนี้ความหวาดกลัวในดวงตาของเธอก็หายไปในทันที เหลือไว้เพียงความแน่วแน่ เธอมองเฉาจื้ออย่างไม่เกรงกลัว

เฉาจื้อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาย่อมรู้สึกได้ว่าในเวลานี้ไม่มีความหวาดกลัวอยู่ในสายตาของเซี่ยเหอเมื่อเธอเผชิญหน้ากับเขาแล้ว

ก่อนหน้านี้ที่เขาสั่งให้คนฆ่าหลิวฟางต่อหน้าเซี่ยเหอก็เพราะต้องการข่มขู่เธอ เพื่อที่เซี่ยเหอจะได้ยอมประนีประนอมง่ายๆ

แต่ตอนนี้ทำไมเซี่ยเหอถึงไม่กลัวแล้วนะ?

“ให้ฉันกินข้าวกับขยะสังคมอย่างคุณ ไม่มีทาง!”

เซี่ยเหอกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “ฉันไม่เคยคิดที่จะเป็นดาราดังที่มีอิทธิพลขนาดนั้น ดังนั้นผลประโยชน์ที่คุณเสนอให้จึงไม่มีค่าสำหรับฉัน”

พูดจบเธอก็หันหลังกลับและก้าวออกจากห้องวีไอพีอย่างเด็ดเดี่ยว

รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉาจื้อหายไปอย่างสมบูรณ์ เขาหรี่ตามองตามหลังเซี่ยเหอไป