บทที่ 1119 ปฏิเสธที่จะเข้าร่วม

เขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพที่ราชวงศ์หลงส่งมาปกป้องหลงเทียนหยู่ แต่ในขณะนี้ เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ไม่มีใครเทียบได้จากร่างกายของหยางเฉิน

หลงเทียนหยู่ถูกจ้องมองโดยหยางเฉิน และเขารู้สึกไม่สบายใจ ราวกับว่าเขาถูกงูพิษจ้องมอง

ถึงอย่างนั้น ในฐานะหลานชายคนโตของราชวงศ์หลง เขามีความเย่อหยิ่งโดยธรรมชาติ และมองหยางเฉินอย่างเฉยเมย "กล้าทำร้ายคนในราชวงศ์หลงของผม คุณสำนึกผิดไหม?"

ซ่า!

ทันทีที่เสียงของหลงเทียนหยู่ลดลง ร่างของหยางเฉินก็สว่างวาบ และเขาก็ปรากฏตัวขึ้นทันทีตรงหน้าผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพซึ่งถูกฝ่ามือของเขากระเด็นออกไป

"ซ่า!"

หยางเฉินเหยียบเข่าของคู่ต่อสู้ และเสียงกระดูกหักที่ทะลุหูก็ดังขึ้น

"อ๊าก……"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงคร่ำครวญของผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพดังขึ้น

เสียงคร่ำครวญอย่างน่าสังเวชดังก้องไปทั่วตระกูลหลง

“ทำร้ายคนของราชวงศ์หลงของคุณ? ผมยังกล้าที่จะฆ่าคนในราชวงศ์หลงของคุณ คุณเชื่อไหม?”

หยางเฉินดูเฉยเมย เสียงของเขาลดลง และเขาก็เหยียบคอของผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพ

ทันใดนั้น การคร่ำครวญของผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพก็หยุดลงอย่างกะทันหัน ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าตะโกน แต่หยางเฉินเหยียบคอของเขาไว้ เขาหายใจไม่ออกด้วยซ้ำ เขาจะคร่ำครวญได้อย่างไร

คนในราชวงศ์หลงและตระกูลหลง เห็นเพียงผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพ ดิ้นรนอย่างรุนแรงในเวลานี้ แต่เท้าของหยางเฉินเช่นภูเขาห้านิ้ว กำลังกดทับเขาอย่างแน่นหนา และเขาก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้เลย

“คุณหาที่ตาย!”

หลงเทียนหยู่เกือบจะกัดฟันของเขาและพูดคำสามคำนี้ และเจตนาฆ่าที่รุนแรงก็ฉายประกายในดวงตาของเขา

ในฐานะหลานชายคนโตของราชวงศ์หลง เขาเคยได้รับความอับอายเช่นนี้ได้ไง?

ลูกน้องของเขา ถูกบดขยี้ต่อหน้า และชีวิตและความตายของเขาถูกควบคุมโดยผู้อื่น

สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นความอัปยศอย่างยิ่ง

"ซ่า!"

ทันใดนั้น หยางเฉินก็ออกแรงกดทับ เพียงได้ยินเสียงกระดูกคอหัก ผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพที่ต้องดิ้นรน หยุดดิ้นรนทันที รูม่านตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและเหลือเชื่อ

ในฐานะที่เป็นผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพของราชวงศ์หลง แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุด แต่ในราชวงศ์หลง เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่ได้รับความสำคัญ

บูม!

ความโกรธอันมหึมาปะทุออกมาจากร่างของหลงเทียนหยู่ เขาลุกขึ้นยืนทันที นัยน์ตาสีดำของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างแรงกล้า

สมาชิกคนอื่นๆของราชวงศ์หลงก็แสดงความโกรธและจ้องไปที่หยางเฉิน

สำหรับคนในตระกูลหลง พวกเขาเคยถูกคนของราชวงศ์หลงกดขี่รังแก เดิมทีพวกเขาก็อัดอั้นใจมามาก คราวนี้ เมื่อพวกเขาเห็นชายผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์หลงถูกหยางเฉินฆ่า พวกเขารู้สึกเพียงว่าความแค้นในใจของพวกเขาหายไปในทันที และใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

หลงเถิงก็ตกตะลึง เดิมที เขาต้องการที่จะรักษาความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างราชวงศ์หลงและหยางเฉิน แต่เขาไม่ได้คาดคิดว่า ทันทีที่พวกเขาพบกัน หยางเฉินก็ได้สังหารผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพของราชวงศ์หลง

ตอนนี้คนตายแล้ว เกรงว่าความคับข้องใจระหว่างหยางเฉินและราชวงศ์หลง จะคืนดีกันไม่ได้อีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม หยางเฉินดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากฆ่าผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพเสร็จ เขาพูดด้วยท่าทางดูถูกและเย็นชาว่า "ผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์หลง มีความสามารถแค่นี้เองเหรอ!"

เขากวาดสายตาไปที่ราชวงศ์หลง และในที่สุดก็ตกอยู่ที่หลงเทียนหยู่ที่กำลังโกรธ และถามด้วยความประชดเล็กน้อย"ราชวงศ์หลง มีใครอีกไหมที่อยากจะลองดู?"

หลงเทียนหยู่รู้สึกขุ่นเคืองอย่างมากที่ไม่มีใครเทียบได้ อัดแน่นอยู่ในหัวใจของเขา และไม่สามารถปลดปล่อยได้เลย

“ไปฆ่ามันซะ!”

หลงเทียนหยู่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และสั่งผู้แข็งแกร่งแดนเทพที่อยู่รอบตัวเขา

อย่างไรก็ตาม ผู้แข็งแกร่งแดนเทพไม่ได้ลงมือ แต่เกลี้ยกล่อมว่า “องค์ชาย ศัตรูควรแก้ไม่ควรผูก ตระกูลหลงเป็นสาขาของราชวงศ์หลง และเราไม่จำเป็นต้องฆ่ากันเองกับตระกูลหลง”