บทที่ 1120 หม่าชาวมาแล้ว

หากหยางเฉินเต็มใจที่จะเข้าร่วมราชวงศ์หลง เขาจะไม่ทำให้เขาลำบากใจ แต่จะผูกมิตรกับเขา แต่ถ้าเขาปฏิเสธ สิ่งที่หยางเฉินทำในวันนี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะฆ่าหยางเฉิน

หลงจ้านดูตกตะลึง“ชายหนุ่ม คุณรู้ไหมว่าราชวงศ์หลงอยู่ในจิ่วโจว หมายความว่าอย่างไร?”

หยางเฉินหัวเราะอย่างเย็นชา "คุณคิดว่าผมไม่รู้สถานะของราชวงศ์หลงในจิ่วโจวหรือ?"

สีหน้าของหลงจ้านแข็งในทันที ใช่ หยางเฉินเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพอยู่แล้ว แม้แต่ตัวเขาเอง เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากหยางเฉิน

อัจฉริยะศิลปะการต่อสู้เช่นนี้ ไม่รู้จักราชวงศ์หลงได้อย่างไร?

หลงเถิงรู้ว่า หยางเฉินจะไม่ยอมเข้าร่วมราชวงศ์หลงเพื่อตระกูลหลงในเยี่ยนตู แต่เขาคาดคิดไม่ถึงว่า เพื่อให้ราชวงศ์หลงยอมรับตระกูลหลง หยางเฉินจะเสนอว่ายอมเป็นเพื่อนกับราชวงศ์หลง

ในความเห็นของหลงเถิง หากราชวงศ์หลงสามารถเป็นเพื่อนกับหยางเฉินได้ มันก็คุ้มค่าแน่นอน ไม่เช่นนั้นเขาก็ไม่ตัดสินใจเป็นเพื่อนกับหยางเฉินหรก แม้แต่ความลับสุดยอดของตระกูลหลงในเยี่ยนตู สิบสองแม่ทัพแห่งสำนักประตูมังกร ถูกเปิดเผยในสายตาของหยางเฉิน

เพียงเพราะเขาเชื่อในหยางเฉิน แม้แต่ราชวงศ์หลง ก็ไม่สามารถปราบปรามหยางเฉินได้

เพียงแต่ว่า เขาคิดอย่างนั้น ไม่ได้หมายความว่าราชวงศ์หลงจะคิดอย่างนั้นด้วย

“คุณคิดว่าตนเองเป็นใคร? คุณคู่ควรเป็นเพื่อนกับราชวงศ์หลงของผม?”

หลงเทียนหยู่ตะโกนอย่างโกรธจัดและพูดด้วยสายตาอาฆาต"ตอนนี้ ผมจะให้โอกาสครั้งสุดท้ายแก่คุณ ไม่ก็ยอมจำนนต่อราชวงศ์หลง หรือไม่ก็ตาย!"

ครั้งนี้ แม้แต่หลงจ้านก็ไม่ได้พูดอะไรเพื่อหยุดเขา เมื่อเขามองไปที่หยางเฉิน ดวงตาของเขาก็เฉียบคมขึ้นเล็กน้อย

เพราะว่า หลงเทียนหยู่เป็นผู้รับผิดชอบการเดินทางมาเยี่ยนตูในครั้งนี้ เขาอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเหลือและปกป้องหลงเทียนหยู่เท่านั้น

ถ้าหลงเทียนหยู่ยืนกรานที่จะฆ่าหยางเฉิน เขาก็ทำได้เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น

ดวงตาของหยางเฉินก็กะพริบด้วยเจตนาฆ่า“งั้น ราชวงศ์หลงตัดสินใจเป็นศัตรูของผม?”

“ลุงจ้าน ฆ่าเขาซะ!”

หลงเทียนหยู่ตอบโต้หยางเฉินโดยตรงด้วยการกระทำของเขา

เท้าของหลงจ้านขยับ และเขาก็รีบวิ่งไปหาหยางเฉินในทันที

สีหน้าของหลงเถิงเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาอุทาน“คุณหยาง โปรดเมตตาด้วย!”

หยางเฉินได้สังหารผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเทพของราชวงศ์หลงแล้ว หากหยางเฉินฆ่าแม้แต่หลงจ้าน เช่นนั้น ความคับข้องใจระหว่างเขากับราชวงศ์หลงจะไม่สามารถแก้ได้แล้ว

เมื่อได้ยินว่าหลงเถิงขอร้องหยางเฉินแทนหลงจ้าน ผู้คนในราชวงศ์หลงก็เยาะเย้ยไปทั่วใบหน้า

พวกเขายอมรับว่าหยางเฉินแข็งแกร่งมาก แต่พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชายที่แข็งแกร่งแดนเทพในเยี่ยนตูที่อายุน้อยกว่า 30 ปี สามารถฆ่าหลงจ้านได้จริงๆ

ถ้าหลงจ้านไม่มีความแข็งแกร่งมากนัก ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ในราชวงศ์หลงเป็นเวลานาน เป็นไปได้อย่างไรที่หลงหวงจะให้นามสกุลแก่เขา?

“บูม!”

อย่างไรก็ตาม ขณะที่หลงจ้านกำลังจะโจมตีหยางเฉิน ร่างที่แข็งแกร่งก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าหยางเฉิน ราวกับเป็นทหารศักดิ์สิทธิ์จากฟากฟ้าและชกหมัดออกไป

ขณะที่ทุกคนตกตะลึง ร่างที่อายุน้อยกว่ายืนอยู่ข้างหน้าหยางเฉิน และต่อยหน้าอกของหลงจ้าน

เห็นเพียงหลงจ้านผู้ซึ่งก้าวเข้าสู่แดนเทพแล้ว แต่ร่างกายของเขาถอยกลับไปหลายก้าว

“คุณเนี่ยนะ ต้องการฆ่าพี่เฉินของผม?”

ชายร่างกำยำมีสีหน้าเฉยเมย และรูม่านตาเย็นเยียบของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าด้วยความเย็นชา

คนที่มา ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหม่าชาว เพื่อนที่แสนดีของหยางเฉิน

ตั้งแต่ครั้งที่แล้วที่เขาขอแก้แค้นแทนน้องสาวของเขาในเมืองคิงกวน และเกือบเสียชีวิตในราชวงศ์กวน เขาก็รักษาอาการบาดเจ็บตลอด ตอนนี้ ได้รับการรักษาจากเฝิงเสียววห่าน อาการบาดเจ็บของเขาหายเป็นปกติแล้ว

ในขณะนี้ ร่างกายของหม่าชาวเต็มไปด้วยรัศมีที่น่าสะพรึงกลัวของกึ่งแดนเทพ

แต่มีเพียงหยางเฉินเท่านั้นที่รู้ว่า แดนบูโดของหม่าชาวนั้นอยู่ในแดนราชาขั้นกลางเท่านั้น

นี่คือราชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเก้ากษัตริย์ในแดนเหนือ หลังจากปลดผนึกพลังต่อสู้ของเขา ความแข็งแกร่งของเขาก็จะพุ่งสูงขึ้น