บทที่ 1125 โปรดทบทวนใหม่

หยางเฉินไม่ได้พูด เขาเข้าใจโดยธรรมชาติว่าหลงจ้านไม่ได้ใช้กำลังใดๆ และเขาก็รู้จุดประสงค์ของการกระทำของหลงจ้านด้วย

“ลุงจ้าน!”

หลงเทียนหยู่ก็ฟื้นจากอาการช็อคในเวลานี้ และรีบวิ่งไปที่ด้านข้างของหลงจ้าน แต่อาการบาดเจ็บของหลงจ้านนั้นรุนแรงมาก จนเขาไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้น

เขามองไปที่หลงเทียนหยู่และพูดว่า “องค์ชาย เรากลับไปกันเถอะ!”

ในเวลานี้ หลงเจ้านอ่อนแอมาก สีหน้าของเขาซีดอย่างมาก และรัศมีของบูโดบนร่างกายของเขาหายไปอย่างสมบูรณ์

เห็นได้ชัดว่า บูโดของเขาถูกทำลายโดยสิ้นเชิง!

หลงเถิงก็ตกตะลึง แต่เขารู้ว่า หลงจ้านเป็นหนึ่งในห้าผู้แข็งแกร่งในราชวงศ์หลง สำหรับราชวงศ์หนึ่ง ผู้แข็งแกร่งแดนเทพ มีความสำคัญมาก

ตอนนี้ บูโดของหลงจ้านถูกทำลายแล้ว แค่คิดก็รู้ว่า เหตุการณ์นี้จะสร้างความเสียหายให้กับราชวงศ์หลงมากเพียงใด?

นึกภาพออกเลยว่า หลงหวงจะโกรธแค่ไหนเมื่อเขารู้เรื่องนี้

ดวงตาที่ดุร้ายของหลงเทียนหยู่ก็ตกลงมาบนร่างของหยางเฉิน และเจตนาฆ่าที่รุนแรงก็ส่องประกายในดวงตาที่มืดมิด

หยางเฉินไม่ต้องการทำลายบูโดของหลงจ้านจริงๆ แต่เพราะเห็นหลงจ้านแอบโจมตีหม่าชาว ดังนั้นภายใต้ความโกรธของเขา เขาจึงโจมตีหลงจ้านด้วยการโจมตีอันทรงพลัง

“เรื่องนี้ คุณต้องให้คำอธิบายแก่ราชวงศ์หลงของเรา!”

หลงเทียนหยู่กัดฟันและพูด

“องค์ชาย!”

หลงจ้านพยายามยืนขึ้นและพยายามหยุดหลงเทียนหยู่ที่หาเรื่องหยางเฉิน

“ไอ้ขี้แพ้ คุณยังกล้าขอให้พี่เฉินให้คำอธิบายงั้นหรือ?”

หม่าชาวมองไปที่หลงเทียนหยู่อย่างเย็นชาและกล่าว

หลงเถิงก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วและเกลี้ยกล่อม “องค์ชาย คุณหยาง ได้โปรดสงบความโกรธของพวกคุณเถอะ! ผู้อาวุโสหลงจ้านเสียสละตัวเองเพื่อยุติเรื่องนี้ ทุกคนถอยคนละก้าว ตกลงไหม?”

"ไสหัวไป!"

หลงเทียนหยู่ตะโกนโดยตรง จ้องไปที่หยางเฉิน และพูดด้วยสีหน้าน่ากเลียด “ไอ้หนู่ ถ้าคุณมีความกล้า คุณควรฆ่าผมในวันนี้ มิฉะนั้น ผมจะทำให้คุณเสียใจอย่างแน่นอนที่มาในโลกนี้ !"

“อำนาจของราชวงศ์หลง ไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างคุณมีคุณสมบัติที่จะยั่วยุ!”

ทันใดนั้น ความเย็นชาก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของหยางเฉิน และเขาหรี่ตาลงและพูดว่า “คุณวางแผนที่จะระรานผมไม่หยุดใช่ไหม?”

“จากสิ่งที่คุณทำในวันนี้ คุณคิดว่ามีพื้นที่สำหรับคลี่คลายความสัมพันธ์ของคุณกับราชวงศ์หลงหรือ?” หลงเทียนหยู่ถามกลับ

“ไอ้ขี้แพ้ กล้าที่จะหยิ่งผยองอย่างนี้ได้ไง?”

หม่าชาวพูดอย่างประชดประชัน และร่างกายของเขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ "ถูกต้อง การต่อสู้ตอนนี้ยังไม่จบ เราปต่อกันเถอะ!"

“องค์ชาย!”

หลงจ้างขัดขวางอีกครั้งและยังคงมีความไม่เต็มใจอยู่บนใบหน้าของเขา

ในเวลานี้ เขาได้แน่ใจแล้วว่า หยางเฉินเป็นผู้รักษาแดนเหนือ ไม่เช่นนั้นเขาจะทำลายบูโดของเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวได้อย่างไร?

แม้ว่าหยางเฉินจะไม่ต่อสู้ เพียงแค่ดูจากการต่อสู้ระหว่างหลงเทียนหยู่และหม่าชาวในเมื่อกี้ ก็ดูออกว่า หากทั้งสองยังคงต่อสู้ต่อไป คนที่ตายจะต้องหลงเทียนหยู่

หลงเทียนหยู่ในตอนนี้ เพียงเพราะความไม่พอใจของเขาในใจไ ม่ยอมรับว่ามีผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ด้านบูโดโดดเด่นกว่าเขา

"หุบปาก!"

สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ หลงเทียนหยู่คำรามใส่หลงจ้าน

“เมื่อกี้ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ผมจะฆ่าเด็กคนนั้น เป็นคุณที่ทำลายเรื่องดีๆของผมไป”

หลงเทียนหยู่ไม่ได้รู้สึกขอบคุณที่หลงจ้านได้ช่วยชีวิตเขาเลย แต่กลับหยิ่งผยองอย่างมาก กัดฟันของเขาและพูดว่า"คุณควรรู้ว่าตัวตนของคุณเป็นใคร แม้ว่าคุณจะได้รับนามสกุลหลงจากหลงหวงก็ตาม แต่ก็ไม่ใช่สายเลือดของราชวงศ์หลง ”

“ส่วนผม เป็นหลานชายคนโตของราชวงศ์หลง และตำแหน่งหลงหวงในอนาคต ต้องเป็นของผม!”