บทที่ 1149 ทำลายฐานที่มั่นไปกว่าครึ่ง

เหลือชายร่างใหญ่ชาวตะวันตกเพียงคนเดียว และก็เป็นฐานที่มั่นนักฆ่าที่ทรงพลังที่สุด ผู้แข็งแกร่งของขุมพลังของอาณาจักรกึ่งแดนเทพ

ในขณะนี้ ใบหน้าของเขาเฉื่อยชา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง นักฆ่าที่ต่อสู้เคียงข้างเขาเมื่อวาน เดี๋ยวนี้ได้ตายหมดแล้ว

“คุณ...คุณเป็นใครกันแน่”

ชายร่างใหญ่ตัวสั่น และถามด้วยสีหน้าหวาดกลัว

แม้กระทั่งในสนามรบนอกอาณาเขต เขาก็ไม่เคยเห็นชายหนุ่มที่แข็งแกร่งเช่นหยางเฉิน

ตัวเขาเองเป็นนักฆ่ากึ่งแดนเทพ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหยางเฉิน เขาไม่มีอะไรนอกจากความสิ้นหวัง

“ดูเหมือน นายก็ไม่รู้เหมือนกัน!”

แววเจตนาสังหารฉายในดวงตาของหยางเฉิน สะบัดนิ้วดีดเศษหินไปยังคู่ต่อสู้

"พรึ่บ!"

ฐานที่มั่นแห่งแรกของหงเฉิน นักฆ่าหลายสิบคน เสียชีวิตทั้งหมด

หยางเฉินไม่แสดงความเมตตาใดๆทั้งสิ้น คนเหล่านี้บางทีอาจไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ในเมื่อพวกเขาเป็นนักฆ่าของหงเฉิน มีเพียงทางเดียวเท่านั้นก็คือตาย

เมื่อหยางเฉินกลับมาที่รถรบ ชายร่างใหญ่ของกองยุทธการนอกเขตของจิ่วโจว ตกตะลึงไปตั้งนานแล้ว

เมื่อกี้นี้ เขาได้เห็นการเผชิญหน้าระหว่างหยางเฉินและนักฆ่าหงเฉินจากระยะไกล ทั้งหมดนี้เป็นการกระทำเพียงฝ่ายเดียว

เริ่มจากหยางเฉินลงจากรถ และกลับมาที่รถ เพียงแค่สองนาที ฐานที่มั่นหงเฉินก็ถูกทำลายจนหมดสิ้นแล้ว?

ในนอกอาณาเขตของกองยุทธการ แม้ว่าหงเฉินจะไม่ใช่กองกำลังสูงสุด แต่ในโลกของนักฆ่า ก็เป็นหนึ่งในองค์กรนักฆ่าชั้นนำเช่นกัน

หงเฉินมีฐานที่มั่นเพียงสิบสามแห่ง แต่ภายในสองนาที ฐานที่มั่นหนึ่งแห่งก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น เกรงว่าอีกสิบสองฐานที่มั่นก็คงจบลงด้วยความพินาศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ละมั้ง?

“ฐานที่มั่นต่อไป!”

หยางเฉินสั่ง

"ครับ!"

ชายร่างใหญ่รีบขับรถ มุ่งตรงไปที่ฐานที่มั่นต่อไปของหงเฉิน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ก็มาถึงฐานที่มั่นจุดที่สองของหงเฉิน

เหมือนกับก่อนหน้านี้ หยางเฉินยังคงทิ้งชายร่างใหญ่ไว้ที่กองยุทธการจิ่วโจว เขาบุกเดี่ยวไปที่ฐานที่มั่นเพียงลำพัง และเริ่มสังหาร

สองนาทีเช่นเคย การต่อสู้จบลง

ชายร่างใหญ่มึนงง จนถึงขณะนี้ เขาถึงรู้ว่าหยางเฉินให้เขารอในรถรบ เพราะกังวลว่าเขาจะกลายเป็นภาระของหยางเฉิน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ชายร่างใหญ่สีหน้าขมขื่น

จะว่าไปแล้ว เขาก็เป็นกึ่งแดนเทพผู้แข็งแกร่ง แม้แต่นอกอาณาเขตของกองยุทธการจิ่วโจว เขาก็ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งชั้นยอด

แต่พอมาถึงที่หยางเฉิน เขากลับกลายเป็นภาระ

ในเวลาเดียวกัน ในสำนักงานใหญ่ของหงเฉิน ในฐานใต้ดิน บนจอขนาดใหญ่ เห็นเพียงจุดสีแดงสลายหายไปทีละจุด

จุดแดงเหล่านี้ เป็นฐานที่มั่นสิบสามแห่งของหงเฉิน ตราบใดที่จุดสีแดงยังสว่างแสดงว่าฐานที่มั่นนี้ยังคงอยู่

แต่ภายในเวลาไม่ถึงสามชั่วโมง จุดสีแดงก็สลายหายไปตั้งหกจุดแล้ว

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมฐานที่มั่นหงเฉินของเราถึงถูกทำลายไปติดต่อกัน?”

ฐานบัญชาการของหงเฉิน โต๊ะประชุมที่หน้าจอ นักฆ่าหงเฉินพูดด้วยสีหน้าที่โกรธจัด

คนอื่นๆเงียบเหมือนจั๊กจั่น และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เห็นเพียงที่มั่นของหงเฉินหายไปติดต่อกันทีละแห่ง พวกเขาอยากจะไปสนับสนุน แต่ไม่รู้ว่าที่มั่นต่อไปของคู่ต่อสู้จะไปทางไหน?

ประเด็นคือ ทุกๆฐานที่มั่นสองแห่งอยู่ห่างกันประมาณครึ่งชั่วโมงในการขับรถ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าเป้าหมายต่อไปของอีกฝ่ายคือจุดไหน ก็แทบจะไปไม่ทันด้วยซ้ำ

เนื่องจากฐานที่มั่นแต่ละแห่งสลายหายไปเร็วเกินไป โดยพื้นฐานแล้ว ทุกๆสองฐานที่มั่นในระหว่างขับรถจะมีฐานที่มั่นหนึ่งจุดที่สลายหายไป

“หรือว่าเป็นหยางเฉิน?”