บทที่ 1155 ตกตะลึงไปทั้งเหตุการณ์

ในเวลานี้ ผู้นำของหงเฉินไม่ได้สนใจ เรยยิงเลย ดวงตาบูดบึ้งคู่นั้น จ้องมองไปที่บนตัวหยางเฉิน

ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด เขาไม่สามารถมองหยางเฉินออก สถานการณ์เช่นนี้ มีเพียงสองประเภทเท่านั้น หนึ่งคือที่จริงหยางเฉินเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีพื้นฐานวิถีบู๊

ประเภทที่สอง นั่นก็คือของหยางเฉินแข็งแกร่งเกินไป เหนือกว่าหัวหน้าหงเฉิน

ไม่ว่าจะเป็นประเภทหนึ่งหรือประเภทที่สองก็ไม่สามารถทำให้หัวหน้าหงเฉินยอมรับได้

ถ้าหยางเฉินเป็นแค่คนธรรมดาจริงๆ แล้วเขาจะชี้แนะเรยยิงให้สู้ได้อย่างไร?

แต่ถ้าหยางเฉินมีวิถีบู๊ที่เหนือกว่าเขา มันก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ เพราะหยางเฉินอายุยังน้อยเกินไป

แม้แต่แดนเทพขั้นต้นผู้แข็งแกร่งที่อายุน้อยขนาดนี้ เขาก็ไม่เคยเห็น

เขาไม่เคยเห็นก็จริง แต่เขารู้มีคนคนหนึ่ง

ประเทศจิ่วโจว เมืองเยี่ยนตู หยางเฉิน!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ทันใดนั้นหัวหน้าหงเฉินก็ดูประหลาดใจ และในที่สุดเขาก็เข้าใจทุกอย่าง

ทำไมฐานที่มั่นของหงเฉินทั้งสิบสองแห่งถึงถูกทำลายติดต่อกัน เพราะทั้งหมดนี้ล้วนเป็นฝีมือของหยางเฉินกับเรยยิง!

เพราะเขาเป็นคนสั่งให้นักฆ่าหงเฉินนำคนสำคัญรอบตัวของหยางเฉินมาที่หงเฉิน จากนั้นเลยล่อหยางเฉินมาที่นี่

เพียงแต่ สิ่งที่เขาไม่เข้าใจก็คือ ทำไมหยางเฉินถึงรวดเร็วขนาดนี้ ก็หาที่นี่พบแล้ว?

“ที่แท้คือคุณนี่เอง!”

จู่ๆหัวหน้าหงเฉินก็มองไปที่หยางเฉิน น้ำเสียงของเขาเย็นชาถึงขีดสุด

หยางเฉินก็มองไปที่หัวหน้าหงเฉิน แต่ในดวงตาของเขา มีความสงบนิ่ง ราวกับแค่มองคนธรรมดาคนหนึ่ง

แววตาแบบนี้ ทำให้หัวหน้าหงเฉินรู้สึกอึดอัดมาก

มองไปที่หงเฉิน จะมีสักกี่คน ที่กล้าสบตาเขา?

บัดนี้ ชายหนุ่มที่ถูกเขาล่อมาถึงที่สำนักงานใหญ่ของหงเฉิน เตรียมตัวที่จะโดนฆ่า ถึงกลับกล้า!

ทั้งสองมองหน้ากันโดยเว้นระยะไว้ แต่ทั้งคู่ต่างก็ไม่ได้เคลื่อนไหวก่อน และดูเหมือนว่าบรรยากาศจะมีเจตนาในการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวกระจายอยู่

แต่สิ่งที่ทำให้คนสงสัยคือ บนตัวหยางเฉินไม่มีออร่าของวิถีบู๊แม้แต่น้อย เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไปไม่มีผิด

"ปัง!"

ในเวลานี้ ทันใดนั้นลูซิเฟอร์ก็เตะไปที่ร่างกายของเรยยิง และร่างของเรยยิงลอยห่างออกไปหลายเมตร กระแทกกับผนังคอนกรีตที่หุ้มเหล็กอย่างแรง

คราวนี้ เขาไม่มีแรงที่จะสู้ต่อไปแล้วจริงๆ ล้มลงกับพื้น พอพยายามจะลุกขึ้นก็พบว่าตัวเองทำไม่ได้เลย

เขามองไปที่หยางเฉินด้วยท่าทางขมขื่นและพูดว่า "นายท่านครับ ผมพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว!"

หยางเฉินพยักหน้า หยิบเม็ดยาสีดำออกมา ดีดนิ้ว ยาเม็ดนั้นก็เข้าไปในปากของเรยยิง

เม็ดยาละลายในปากและกลายเป็นกระแสน้ำอุ่นที่ไหลลึกเข้าไปในลำคอของเขา

แม้ว่าไม่รู้ ว่ายาที่หยางเฉินให้ตัวเองกินคือยาอะไร แต่เรยยิงก็รู้ว่ายาเม็ดนี้ต้องช่วยให้เขาฟื้นตัวได้ดีมากอย่างแน่นอน

“คุณพักฟื้นอย่างสบายใจเถอะ ที่เหลือเป็นหน้าที่ของผม!”

หยางเฉินลุกขึ้นและพูดว่า

"ครับ!"

เรยยิงตอบอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าหยางเฉินต้องการบังคับศักยภาพของเรยยิงออกมา แต่ก็รู้ด้วยว่าตอนนี้เขามาถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ

อีกอย่าง เดิมทีลูซิเฟอร์ก็เป็นผู้แข็งแกร่งของแดนเทพชั้นปลาย แต่เรยยิงเป็นเพียงแดนเทพชั้นกลางของแดนวิถีบู๊ ประการแรก ระหว่างแดน ก็มีช่องว่างที่แตกต่างกันอย่างมาก

เขาสามารถยืนหยัดอดทนได้จนถึงตอนนี้ ก็เกินความคาดหมายของหยางเฉินแล้ว

ไม่เพียงแค่หยางเฉินเท่านั้น แต่นักฆ่าชั้นยอดในหงเฉินก็ตกใจเช่นกัน

ในฐานะที่ลูซิเฟอร์เป็นหนึ่งในนักฆ่าชั้นยอดของหงเฉิน อีกอย่างลูซิเฟอร์ยังมีแดนวิถีบู๊ระดับที่สูงกว่าเรยยิงภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ทั้งสองสามารถต่อสู้กันเป็นเวลานานขนาดนี้ ถึงจะยุติการต่อสู้ลง

พูดในอีกแง่หนึ่ง ลูซิเฟอร์ถือว่าแพ้แล้ว