บทที่ 1188 เกม

หยางเฉินเหลือบมองเย่ชงจางๆ แม้ว่าเขาจะไม่รู้เจตนาของอีกฝ่าย แต่เขาก็ยังยื่นมือออกมาและทักทายอีกฝ่าย

“ไม่ทราบว่าองค์ชายเย่ตามหาผม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

หยางเฉินถามอย่างเฉยเมย

เมื่อกี้ หวางจ้านได้แนะนำให้เขารู้จักบุคคลสำคัญทุกคนในราชวงศ์ทั้งสี่

เย่ชงเป็นรุ่นที่สามของราชวงศ์เย่ ซึ่งเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านบูโดที่แข็งแกร่งที่สุด และพ่อของเย่ชง มีพรสวรรค์ด้านบูโดมากกว่านั้ นอายุเพียงห้าสิบปี ก็มีความแข็งแกร่งแดนเทพชั้นปลายแล้ว และได้รับการสถาปนาเป็นทายาทที่จะสืบทอดคนต่อไปของราชวงศ์เย่

รู้ได้เลยว่า สถานะของเย่ชงในราชวงศ์เย่นั้นสูงแค่ไหน

เขาอายุยี่สิบแปดปี อายุเท่ากับหยางเฉิน และมีความแข็งแกร่งกึ่งแดนเทพ

ก่อนอายุ 30 ปี เขามีความแข็งแกร่งกึ่งแดนเทพ แม้แต่หยางเฉิน ก็ไม่ได้เห็นแบบนี้มากนัก

“เชื่อว่าคุณหยางน่าจะรู้สึกได้แล้วว่า การแข่งขันชิงตำแหน่งในวันนี้นั้นผิดปกติมาก”

เย่ชงกล่าวอย่างสงบ "ผมมีความรู้สึกว่า นี่เป็นเหมือนการแข่งขันเพื่อให้คนอื่นเลือกผู้แข็งแกร่ง"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชง หยางเฉินรู้สึกประหลาดใจมาก แต่สีหน้าของเขายังคงสงบและถามว่า "ให้คนอื่นเลือก?ความหมายขององค์ชายเย่คือ มีคนใช้ข้ออ้างในการแข่งขันชิงตำแหน่งคิงแห่งเยี่ยนตู อันที่จริง พยายามรวมผู้แข็งแกร่งทั้งหมดมารวมกันที่นี่ เพื่อคัดเลือกผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านบูโดที่โดดเด่นที่สุด?”

เย่ชงพยักหน้า สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมมาก มองไปที่หยางเฉินและกล่าว "แน่นอน นี่เป็นเพียงการเดาของผม ผมก็ไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร"

“ไม่ทราบว่าคุณหยาง คุณรู้อะไรบ้างไหม?”

เย่ชงคนนี้ เป็นถึงลูกหลานรุ่นที่สามของราชวงศ์เย่นั้น เป็นคนเข้าถึงง่าย อ่อนน้อม ทำให้ผู้อื่นรู้สึกว่าคุ้นเคยกับเขา

หยางเฉินกล่าว “ผมได้ยินคนอื่นบอกมาว่า นี่คือเกม”

“เกม?”

เย่ชงขมวดคิ้ว "ดูเหมือนว่านี่เป็นเกมจริงๆ แต่ใครล่ะที่กล้าหลอกใช้คนของราชวงศ์เพื่อเข้าสู่เกม"

เห็นได้ชัดว่า เขาก็ไม่รู้อะไรมากนัก แค่เดาว่า มีคนต้องการเลือกผู้มีพรสวรรค์ด้านบูโดที่แข็งแกร่งผ่านการแข่งขันในครั้งนี้

แต่การเดานี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หยางเฉินตกใจ

ในเวลานี้ เขารู้สึกว่าเหมือนกับที่เย่ชงกล่าว มีคนต้องการเลือกคนที่มีพรสวรรค์ด้านบูโดที่โดดเด่นในจิ่วโจว

เช่นเดียวกับเย่ชง หยางเฉินก็สงสัยมากเช่นกัน ใครหรือกองกำลังแบบไหนกันที่กล้าใช้ผู้แข็งแกร่งของทั้งจิ่วโจวจึงสร้างเกมแบบนี้มา?

“ไม่ทราวว่า คุณหยางสนใจร่วมเล่นเกมด้วยกันไหม?”

เย่ชงจ้องไปที่หยางเฉินด้วยรอยยิ้มและถาม

“โอ้? องค์ชายเย่หมายความว่า จะเข้าเกมตอนนี้หรือ?”

หยางเฉินหัวเราะ

เย่ชงพยักหน้า "มีทั้งหมด 10 เวที ผมวางแผนที่จะร่วมมือกับอีกสามราชวงศ์ แต่ละราชวงศ์ ครองเวทีการต่อสู้ไว้หนึ่งเวที รวมทั้งสมาคมบูโดและคุณหยาง ทั้งหมดก็คือหกเวที"

“ขอเพียงผู้แข็งแกร่งที่สุดในกองกำลังทั้งเก้าของเรา เข้าสู่เกมด้วยกัน เราน่าจะสามารถล่อผู้ที่อยู่เบื้องหลังงานนี้ออกมาได้ใช่ไหม?”

หลังจากที่หยางเฉินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยักหน้าและกล่าวว่า “ขอเพียงองค์ชายเย่สามารถโน้มน้าวให้กองกำลังอื่นๆเข้าสู่เกม ผมก็ยินดีที่จะเข้าสู่เกมเช่นกัน”

“โอเค งั้นก็ตามนี้นะ ผมจะติดต่อกับกองกำลังอื่นๆดู”

หลังจากที่เย่ชงพูดจบ เขาก็หันหลังออกไป

หลังจากที่เขาจากไป หวางจ้านก็พูดอย่างเคร่งขรึมว่า “คุณหยาง เย่ชงคนนี้ ไม่ธรรมดาเลย”

หยางเฉินพยักหน้า "ไม่ธรรมดาจริงๆ การที่จะคาดเดาอย่างกล้าหาญเช่นนี้นั้น ไม่ใช่คนธรรมดา และการที่ต้องการร่วมมือกับกองกำลังระดับสูงในจิ่วโจวพื่อเข้าสู่เกม ความกล้าหาญนี้ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน"

“ถ้าทั้งหมดนี้ เป็นกับดักของราชวงศ์เย่ล่ะ?”

หวางจ้านก็ถามอย่างกังวล

หยางเฉินส่ายหัว “ไม่น่าใช่ หากเป็นเกมที่สร้างโดยราชวงศ์เย่จริงๆ เว้นแต่พวกเขาจะแน่ใจว่าจะสามารถรับมือกับความโกรธของผู้แข็งแกร่งบูโดของทั้งจิ่วโจวในเวลาเดียวกัน ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่สร้างเกมนี้ขึ้นมา"