บทที่ 1193 ถึงตาคุณแล้ว

“เรื่องมันยาว ถ้ามีโอกาส คราวหน้าผมจะบอกคุณ”

หยางเฉินมองไปที่หลิวเหล่าก้วยที่อยู่ในการต่อสู้ที่ดุเดือด และพูดอย่างเคร่งขรึม"ตอนนี้ อาจถึงเวลาที่จะคิดหาวิธีจัดการไอ้สารเลวนี้แล้ว"

ซ่านกวนหรัวก็มองไปที่หลิวเหล่าก้วย และกล่าวอย่างเคร่งขรึม "ถ้าฉันเดาไม่ผิด คนนี้คือหลิวเหล่าก้วยที่มีชื่อเสียงมากในเมืองเหมียว แม้แต่ในเมืองเหมียว เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับต้นๆ"

“ไม่เพียงเท่านั้น เขายังมีลูกศิษย์สี่คน ซึ่งในจำนวนนั้นศิษย์คนโตของเขาซึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพ ได้สืบทอดวิชากู่ของเขาไป”

"สิ่งที่เขาเก่งที่สุดก็คือวิชาพิษกู่ ด้วยแดนบูโดของเขา มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถทนต่อวิชากู่ที่เขาใช้"

หยางเฉินขมวดคิ้ว “ลูกศิษย์คนโตของเขา เหมียวหยุนกว่าง?”

"คุณรู้จักเหรอ?"

ซ่านกวนหรัวมองไปที่หยางเฉินด้วยความประหลาดใจ

เรื่องที่เกี่ยวกับเมืองเหมียว เป็นความลับ ส่วนเรื่องของหลิวเหล่าก้วย เป็นความลับยิ่งกว่า เว้นแต่จะเป็นคนสำคัญในราชวงศ์ จึงจะรู้สิ่งเหล่านี้

โดยไม่คาดคิด หยางเฉินกลับรู้เรื่องนี้ และรู้ด้วยว่าศิษย์คนโตของหลิวเหล่าก้วยชื่อเหมียวหยุนกว่าง

"แบบนี้นี่เอง!"

เจตนาฆ่าแวบวาบในดวงตาของหยางเฉิน

เดิมที เขายังสงสัยว่าความสัมพันธ์ระหว่างหลิวเหล่าก้วยและเหมียวหยุนกว่าง ถ้าไม่ใช่ครูกับศิษย์ก็น่าจะเป็นเครือญาติ ที่แท้ ตามที่เขาคาดไว้ไม่ผิด เหมียวหยุนกว่างเป็นศิษย์คนโตของหลิวเหล่าก้วยจริงด้วย

“เหมียวหยุนกว่าง ศิษย์คนโตของหลิวเหล่าก้วย อายุห้าสิบสามปี ความแข็งแกร่งคือแดนเทพชั้นกลาง”

ซ่านกวนหรัวพูดอย่างเคร่งขรึม “แม้แต่ในเมืองเหมียว พรสวรรค์ศิลปะการต่อสู้ของเหมียวหยุนกว่าง ก็แข็งแกร่งมาก”

“มีข่าวลือว่า หลังจากที่เหมียวหยุนกว่างใช้วิชาพิษกู่ สามารถระเบิดความแข็งแกร่งของเขา พลังการต่อสู้ของเขาก็เทียบได้กับแดนเทพชั้นยอด”

เห็นได้ชัดว่า ซ่านกวนหรัวรู้สถานการณ์ของเมืองเหมียวเป็นอย่างดี

หยางเฉินพยักหน้า “แม้ว่าทักษะการต่อสู้ของเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขาก็ตายไปแล้ว!”

“อะไรนะ? คุณบอกว่าเขาตายแล้ว?”

ซ่านกวนหรัวดูประหลาดใจ “เขาเป็นผู้แข็งแกร่งที่เทียบได้กับแดนเทพชั้นยอด เขาจะตายได้อย่างไร?”

ทันใดนั้น เธอคิดอะไรได้บางอย่าง และมองหยางเฉินด้วยความตกใจ “หรือว่า การตายของเขาเกี่ยวข้องกับคุณ?”

หยางเฉินมองไปที่ซ่านกวนหรัว ไม่ตอบสนอง แต่กล่าวว่า “โลกนี้ช่างใหญ่โต!”

คำพูดที่ดูเหมือนไร้สาระ ทำให้หัวใจของซ่านกวนหรัวเต้นแรง

เธอไม่รู้ว่า เหมียวหยุนกว่างถูกหยางเฉินฆ่าจริงๆหรือไม่ แต่เธอเข้าใจความหมายของหยางเฉิน โดยบอกว่า มีคนมากมายในโลกนี้ที่สามารถฆ่าเหมียวหยุนกว่างได้

ทุกคนมีความลับของตัวเอง และซ่านกวนหรัวก็จะไม่กดดันหยางเฉิน

“ราชวงศ์ทั้งสี่ สมาคมบูโด มาร่วมมือกันเถอะ!”

หยางเฉินกล่าวอย่างกะทันหัน “มิฉะนั้น จะไม่มีใครสามารถสู้หลิวเหล่าก้วยได้”

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพสองคนของราชวงศ์ซ่านกวนพ่ายแพ้ทีละคน หากไม่ใช่เพราะพวกเขามียาลับที่สามารถระงับพิษได้ พวกเขาจะไม่สามารถต่อสู้ได้นานขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม หลังจากต่อสู้กันมานาน พวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย ในทางกลับกัน หลิวเหล่าก้วยยังคงอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดของเขา นอกจากจะดูยุ่งเหยินเล็กน้อยแล้ว ออร่าของบูโดบนร่างของเขายังคงเป็นแดนเทพชั้นยอด

แม้ว่าหยางเฉินจะระเบิดออกด้วยพละกำลังทั้งหมดของเขา แต่เขาก็อาจไม่สามารถฆ่าหลิวเหล่าก้วยได้อย่างง่ายดาย

ถึงแดนเทพชั้นยอด คนไหนบ้างที่ไม่มีวิธีช่วยชีวิต?

ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับหยางเฉินที่จะฆ่าหลิวเหล่าก้วย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้ เขาไม่สามารถต่อสู้ได้ ไม่เช่นนั้น เมื่อผนึกบนจุดฝังเข็มถูกปลดปล่อย ออร่าที่รุนแรงในร่างกายของเขามักจะทำให้เขาเสียสติไปโดยสิ้นเชิง

“ทุกคน พวกคุณจะดูไปถึงตอนไหน?”

ซ่านกวนหรัวก้าวไปข้างหน้า เหลือบมองเหล่าผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์และสมาคมบูโดแล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ตอนนี้ มีเพียงร่วมมือกัน รวบรวมพลังทั้งหมดของผู้แข็งแกร่งแดนเทพ และโจมตีหลิวเหล่าก้วยด้วยกัน จึงจะมีโอกาส มิฉะนั้นจะไม่มีใครมีโอกาสเอาชนะเขา”

หลังจากที่ซ่านกวนหรัวพูดคำเหล่านี้ บรรดาผู้แข็งแกร่งอื่นๆของราชวงศ์และสมาคมบูโดนิ่งเงียบ