บทที่ 1400 หมดทางถอย สู้ให้สุด

ในเมืองราชวงศ์ซ่านกวน มีหมู่บ้านที่เรียกว่าหมู่บ้านซ่างเหลียงรถอาวดี้สีดำจอดอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ข้างถนนสายหลักที่นำไปสู่เมืองราชวงศ์

อู่จื่ออี้เดินออกจากรถ คนขับที่เป็นแดนเทพชั้นต้น เต็มไปด้วยความระแวดระวังในขณะนี้

แม้ว่าพวกเขาจะหนีออกจากเมืองราชวงศ์ซ่านกวนแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังเป็นเมืองราชวงศ์ และสถานการณ์ก็ยังไม่ได้ดีมากนัก

“เหล่าหวัง คุณแน่ใจหรือว่าที่นี่ปลอดภัย?”

อู่จื่ออี้ถามด้วยน้ำเสียงที่กระชับ

เหล่าหวังเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นต้นที่ขับรถเมื่อกี้นี้ และเหล่าหวังเป็นคนพาอู่จื่ออี้มาที่หมู่บ้านซ่างเหลียงเอง

เหล่าหวังพูดอย่างรวดเร็วว่า “ไม่ต้องกังวลองค์ชาย หมู่บ้านซ่างเหลียงเป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลจากเมืองราชวงศ์มากที่สุด ขอเพียงเราสามารถข้ามแม่น้ำซ่างเหลียง เราสามารถออกจากเมืองราชวงศ์ซ่านกวนได้”

ในหมู่บ้านซ่างเหลียงมีแม่น้ำขนาดใหญ่กว้างหลายร้อยเมตร แม่น้ำไหลแรง ข้ามไม่ง่ายนัก

อย่างไรก็ตาม ทั้ง เหล่าหวังและอู่จื่ออี้ต่างก็เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพ ขอเพียงพวกเขาพบเรือที่เหมาะสมก็สามารถข้ามแม่น้ำซ่างเหลียง ได้

แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของอู่จื่ออี้ เขากัดฟันของเขาและกล่าวว่า "เมื่อผมออกจากเมืองราชวงศ์ซ่านกวน ราชวงศ์ซ่านกวนก็จะเข้าสู่การนับถอยหลังสู่การถูกทำลายล้าง รวมถึงหยางเฉินด้วย ผมจะทำให้เขาตายทั้งเป็น!"

สำหรับเขา นี่เป็นเรื่องที่อัปยศอดสูมาก เพราะเขาเป็นถึงหลานชายของราชวงศ์แท้ๆ กลับถูกบีบบังคับจนถึงขั้นนี้

ในไม่ช้า ทั้งสองก็มาถึงแม่น้ำซ่างเหลียง และมีเรือลำใหญ่จอดอยู่ที่ฝั่ง

“ในที่สุดก็สามารถออกจากที่นี่ได้แล้ว”อู่จื่ออี้ยืนอยู่ริมแม่น้ำ มองไปยังฝั่งตรงข้ามห่างออกไปหลายร้อยเมตร ใบหน้าของเขายังคงมีความตื่นเต้นเล็กน้อย

แต่ในเวลานี้ บุคคลที่แข็งแกร่งหลายคนของราชวงศ์ก็ปรากฏขึ้น ล้อมอู่จื่ออี้และเหล่าหวังอยู่ตรงกลางทันที

เมื่อเห็นผู้แข็งแกร่งปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน สีหน้าของอู่จื่ออี้ก็แข็งทื่อทันที อีกนิดเดียวเขาก็สามารถออกจากเมืองราชวงศ์ซ่านกวนได้ทันที ขอเพียงเรือไปถึงอีกฝั่ง เขาก็จะปลอดภัย

แต่ตอนนี้ เขาถูกล้อมโดยชายฉกรรจ์สี่คนของราชวงศ์ และเป็นการยากที่จะจากไปอย่างปลอดภัย

“องค์ชายรีบไปเร็วเข้า ผมจะขัดขวางพวกเขาเอง!” เหล่าหวังตะโกนโดยไม่รีรอ รีบวิ่งเข้าไปหาผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์

“พวกคุณหนีไม่พ้นหรอก!”

ผู้นำของราชวงศ์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นโมเมนตัมบูโดของแดนเทพชั้นยอดก็ปะทุออกจากร่างกายของเขาและตรงไปที่อู่จื่ออี้

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพอีกสามคนก็รีบวิ่งเข้าหาเหล่าหวัง

ความแข็งแกร่งของเหล่าหวังเป็นเพียงแดนเทพชั้นต้นเท่านั้น จะสู้ผู้แข็งแกร่งแดนเทพสามคนร่วมมือกันได้อย่างไร? แทบจะในทันทีเขาก็ถูกปราบ

ส่วนอู่จื่ออี้ เมื่อตอนที่เหล่าหวังตะโกนให้เขารีบไป เขาก็ได้รีบไปที่เรือแล้ว ขอเพียงเขาสามารถขึ้นเรือได้ เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถไปจากที่นี่ได้

แม้ว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็เดินบนน้ำไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เท้าของเขาเพิ่งขึ้นเรือได้แค่ข้างเดียว ก็มีมือหนึ่งมาจับที่ไหล่ของเขา

“กลับมาซะ!”

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดของราชวงศ์ตะโกนด้วยความโกรธ ใช้แรงกระชากและอู่จื่ออี้ก็ถูกดึงกลับมาโดยตรง

ในเวลาเดียวกัน เขาเตะเรือใหญ่ด้วยกำลังที่น่าสะพรึงกลัว และเตะเรือออกไปหลายเมตร กระแสแม่น้ำแรงมาก หลังจากที่เรือถูกเตะออกไปหลายเมตร เรือก็แล่นตรงไปตามแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว

อู่จื่ออี้มองดูอย่างช่วยไม่ได้และเรือลำเดียวที่สามารถพาเขาออกไปได้ก็ลอยตามแม่น้ำไป ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวทันที และเขามองไปที่ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดของราชวงศ์ด้วยใบหน้าที่น่าเกลียดและกัดฟัน "มึงมันสมควรตาย!"

เสียงนั้นหายไป และออร่าของบูโดที่แข็งแกร่งก็เล็ดลอดออกมาจากร่างกายของเขา

อู่จื่ออี้ซึ่งแต่เดิมบูโดของเขาเป็นเพียงแดนเทพชั้นปลายเท่านั้น ทันใดนั้น ออร่าบูโดบนร่างกายของเขาพุ่งตรงไปยังแดนเทพชั้นยอด

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดคนนั้นของราชวงศ์ ก็รู้สึกกดดันเล็กน้อยในขณะนี้

“ร่วมกันปราบปราม!”

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดของราชวงศ์ก็ไม่กล้าประมาท ออกคำสั่ง ผู้แข็งแกร่งแดนเทพอีก 3 คนก็รีบพุ่งเข้าไปข้างหน้าและล้อมอู่จื่ออี้ไว้

“แค่พวกคุณก็อยากจะมาขัดขวางผมงั้นเหรอ? ”

อู่จื่ออี้คำรามด้วยความโกรธและทันใดนั้นก็ขว้างหมัดออกไป

ในขณะนี้ ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวควบแน่นจากหมัดของเขา และโจมตีผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดของราชวงศ์โดยตรง

"ลงมือ!"

ผู้แข็งแกร่งทั้งสี่ย่อมไม่ปล่อยให้อู่จื่ออี้ได้ลงมือ ผู้แข็งแกร่งทั้งสี่ลงมือพร้อมกัน