บทที่ 1414 เป็นไปไม่ได้

ก่อนงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบ 100 ปีของเย่หลินหนึ่งวัน ในตอนบ่าย หยางเฉินได้รับโทรศัพท์ของอวี๋เหวินเกาหยาง

“หยางเฉิน พ่อไม่ไปจากเยี่ยนตูนะ ในสายตาของเหล่ามหาอำนาจในราชวงศ์ พ่อไม่ใช่อะไรเลย พวกเขาไม่น่าจะทำอะไรพ่อหรอก”

อวี๋เหวินเกาหยางกล่าว โดยไม่รอให้หยางเฉินพูด เขาพูดอีกครั้ง "แน่นอน ถ้าหาก พ่อบอกว่าถ้าหากราชวงศ์เย่จะใช้วิธีต่ำทรามในการใช้พ่อข่มขู่แก ไม่ต้องกังวล พ่อจะไม่ให้โอกาสนี้กับพวกเขาแน่นอน”

“เพราะว่า พ่อจะฆ่าตัวตายก่อนที่พวกเขาจะพยายามข่มขู่แก”

เหตุผลที่หยางเฉินต้องการอวี๋เหวินเกาหยางไปจากที่นี่ ก็เพียงเพื่อหลีกเลี่ยงราชวงศ์เย่ทำอะไรบ้าๆแบบนั้น แน่นอนว่าโอกาสที่สิ่งแบบนั้นจะเกิดขึ้นนั้นน้อยมาก

เพราะราชวงศ์ก็รู้จักอายอยู่ หากพวกเขาทำอย่างนั้นจริงๆ พวกเขาจะกลายเป็นเรื่องตลกในจิ่วโจว

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในตระกูลชั้นนำในจิ่วโจว ราชวงศ์เย่ไม่น่าจะทำเช่นนั้น

“พ่อครับ พ่อก็พูดเกินไป ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นจริงๆ ผมก็สามารถปกป้องพ่อให้ปลอดภัยได้”

หยางเฉินกล่าวอย่างเคร่งขรึม

ในใจอวี๋เหวินเกาหยางเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ แต่เขายังคงเตือนว่า "หยางเฉิน อย่าทำอะไรโง่ๆเลย พ่อเลือกที่จะอยู่ และพ่อจะแบกรับผลที่ตามมาทั้งหมดเอง ถ้าราชวงศ์เย่ไร้ยางอายจริงๆ แกก็ไม่จำเป็นต้องสนใจพ่อ หรือต่อให้พ่อรอดมาได้ พ่อก็จะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต และยอมตายดีกว่าเป็นภาระของแก”

หยางเฉินรู้ดีว่า ถ้าเขายังคงเถียงกันต่อไป มันจะไม่มีที่สิ้นสุด

ดังนั้นเขาจึงพูดว่า "โอเค ผมตอบตกลง!"

“หยางเฉิน ยังไงราชวงศ์เย่ก็เป็นตระกูลที่อยู่สูงสุดของจิ่วโจว ไม่ว่าอย่างไร แกต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเอง ถ้าแกเป็นอะไรไป พ่อก็ไม่มีหน้าไปพบหน้าของแม่แกที่ตายไปแล้วยังไง”

ทันใดนั้น อวี๋เหวินเกาหยางก็พูดอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงและกังวล

หยางเฉินพยักหน้า:“พ่อ ท่านไม่ต้องกังวล ผมจะเผชิญหน้ากับราชวงศ์เย่ ภายใต้การที่ตนเองปลอดภัยอย่างแน่นอน”

พ่อลูกคุยกันนานก่อนจะวางสาย

หลังจากวางสาย ดวงตาของหยางเฉินเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม จากนั้นเขาก็สั่งซาตานที่ข้างๆตัวเขาว่า “จัดผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดสองคน ดูแลความปลอดภัยของพ่อของผม”

“ครับ คุณหยาง!” ซาตานตอบอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าโอกาสที่ราชวงศ์เย่จะลงมือกับอวี๋เหวินเกาหยางนั้นจะมีน้อยมาก แต่ก็มีความเป็นไปได้ เนื่องจากมันมีความเป็นไปได้ หยางเฉินจึงต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่าอวี๋เหวินเกาหยางนั้นปลอดภัย

“พี่เฉิน เมื่อกี้หลงจิ้นราชวงศ์หลงโทรมาบอกว่า เขาได้นำผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์หลงมาที่เยี่ยนตูแล้ว และได้เชิญตระกูลระดับสูงของเมืองราชวงศ์หลงมาหารือเกี่ยวกับเรื่องของวันพรุ่งนี้กับคุณ”

ในเวลานี้ เฉียนเปียวพูดอีกครั้ง

หยางเฉินยกมือขึ้นและเหลือบมองดูเวลาบนนาฬิกา แล้วพูดว่า "ยังเหลืออีกสองชั่วโมง ถึงตอนนั้นผมจะไปที่นั่น"

งานเลี้ยงวันเกิดของเย่หลิน ได้เชิญตระกูลที่ร่ำรวยอันดับต้นๆในจิ่วโจว ราชวงศ์หลงก็ได้รับเชิญโดยธรรมชาติ และตระกูลชั้นนำในทุกเมืองของราชวงศ์ก็ได้รับเชิญเช่นกัน

หลงจิ้นเองก็เป็นผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเหนือมนุษย์ และสำหรับหยางเฉินแล้ว มันมีประโยชน์มากจริงๆ

สองชั่วโมงต่อมา รถVolkswagen Phaetonสีดำค่อยๆหยุดที่ประตูหอทรงศักดิ์

หอสายลมเป็นหนึ่งในโรงแรมชั้นนำในเยี่ยนตู หยางเฉินเดินตรงไปยังหอทรงศักดิ์ ที่ชั้นบนสุด ในเวลานี้ ห้องขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว

เมื่อเห็นหยางเฉินปรากฏตัว หลงจิ้นก็ลุกขึ้นทักทายเขาอย่างรวดเร็ว“คุณหยาง ท่านมาแล้วเหรอ!”

หยางเฉินพยักหน้าเล็กน้อย และหลังจากได้รับการต้อนรับจากหลงจิ้น เขาก็นั่งข้างหลงจิ้น

สมาชิกของราชวงศ์หลงทุกคนได้เห็นหยางเฉินแล้ว และเมื่อพวกเขาพบหยางเฉินอีกครั้ง ทุกคนก็เริ่มกล่าวทักทาย