บทที่ 1416 หลงจิ้นเกลี้ยวโกรธ

หลงจิ้นมีเจตนาฆ่าจริงๆ เรื่องพรุ่งนี้สำคัญมาก เกือบจะแน่ใจได้ว่า ราชวงศ์เย่นั้นมาเพราะตี้ชุน

เขารู้ดีว่าหยางเฉินจะไม่มีวันยอมให้ตี้ชุนออกมายังโลก กล่าวคือ พรุ่งนี้ หยางเฉินจะยืนหยัดต่อสู้กับราชวงศ์เย่อย่างแน่นอน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ราชวงศ์หลงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องยืนหยัดอย่างมั่นคงกับหยางเฉิน

เมื่อสิ่งที่พวกเขากำลังพูดถึงของคืนนี้ถูกเปิดเผย ราชวงศ์เย่จะลงมือกับราชวงศ์หลงก่อนอย่างแน่นอน

เมื่อรู้สึกถึงเจตนาฆ่าที่เพิ่มขึ้นของหลงจิ้น ผู้นำของทั้งสี่ตระกูลในเมืองราชวงศ์หลงต่างก็เปลี่ยนสีหน้าของพวกเขา

“หลงหวง ใจเย็น!”

อวี๋สุ่ยพูดอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เหลือบไปที่ผู้นำอีกสามคนและพูดว่า"ในเมื่อหลงหวงต้องเลือกยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่ ดังนั้น พวกเราที่อยู่ในเมืองราชวงศ์หลงจึงต้องสนับสนุนหลงหวง ทุกคน ผมพูดถูกไหม?"

เจียงเหวินซานก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว "เนื่องจากหลงหวงต้องการเลือกที่จะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่ งั้นตระกูลเจียงของเรา ก็จะสนับสนุนแน่นอน"

หลินฮุยก็กล่าวอีกว่า "ตระกูลหลินของผม ก็สนับสนุนหลงหวงด้วย"

ในตอนนั้น มีเพียงตระกูลฟางเพียงตระกูลเดียวที่ยังไม่ได้แสดงความเห็น และสายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ฟางหรู

ฟางหรูสูดหายใจเข้าลึกๆ มองไปที่หลงจิ้นแล้วพูดว่า"หลงหวง ผมยังคงยืนยันในความคิดของตัวเอง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสถานการณ์ เพราะตอนนี้เรายังไม่รู้ท่าทีของเมืองราชวงศ์อื่นๆ ถ้าเราไปยืนอยู่ฝ่างตรงข้ามกับราชวงศ์เย่แบบนี้ ผมกลัวว่าพวกเขาจะเชือกไก่ให้ลิงดู”

“ผมคิดว่า ถ้าพรุ่งนี้ ตระกูลชั้นนำในเมืองราชวงศ์อื่นๆก็จะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่ ถ้าหลงหวงบอกว่าต้องการเปิดศึก ผมฟางหรูจะออกรบโดยไม่พูดสักคำ”

“นอกจากนี้ ผมมีคำถามจะถามหลงหวง ที่ท่านยืนกรานที่จะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่ เพราะเขาใช่ไหม?”

ขณะพูด ฟางหรูเอานิ้วชี้ขวาชี้ไปที่หยางเฉิน

หยางเฉินขมวดคิ้วอย่างกะทันหัน และเมื่อเขามองไปที่ฟางหรู มีเจตนาฆ่าเล็กน้อยในดวงตาของเขา

ฟางหรูคนนี้ ตั้งแต่แรกก็มีความไม่เป็นมิตรต่อเขามาก

ดวงตาของหลงจิ้นเย็นชา หรี่ตาลงและกล่าวว่า “ผมจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย อย่าไร้มารยาทกับคุณหยาง ไม่เช่นนั้น คุณจะต้องชดใช้ค่าเสียหายอย่างหนักสำหรับความโง่เขลาของคุณ”

ใบหน้าของฟางหรูไร้อารมณ์ เขาไม่ได้แม้แต่จะมองไปที่หยางเฉินด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่เก็บนิ้วชี้ที่ชี้ไปที่หยางเฉินในเมื่อกี้กลับมา มองไปที่หลงจิ้นและกล่าวว่า "ราชวงศ์เย่ได้ประกาศแล้วว่าพวกเขาจะกำจัดเยี่ยนเฉินกรุ๊ป ประธานคือไอ้เด็กคนนี้ แน่นอนว่าเด็กคนนี้จะต้องยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่อย่างแน่นอน "

“ตอนนี้ หลงหวง ท่านยืนกรานที่จะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่ และท่านยังได้ประกาศต่อสาธารณชนว่าราชวงศ์หลงจะร่วมมือกับเยี่ยนเฉินกรุ๊ป”

“ดังนั้น ที่ท่านต้องการที่จะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของราชวงศ์เย่ เพียงเพื่อเด็กคนนี้ใช่ไหม?”

ณ ตรงนั้น ในห้องขนาดใหญ่ก็เงียบกริบ

สมาชิกของสามตระกูลที่เหลือต่างประหลาดใจ ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าฟางหรูจะกล้าขนาดนี้ กล้าคำหลงจิ้นในที่สาธารณะแบบนี้

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่า เหตุผลที่หลงจิ้นต้องการเป็นศัตรูของราชวงศ์เย่ก็เพราะหยางเฉิน แต่พวกเขาก็ไม่กล้าพูดในที่สาธารณะ

แต่ฟางหรูกลับกล้าพูดมันออกมา และคำพูดนั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจต่อหยางเฉิน

เมื่อเห็นว่าหลงจิ้นกำลังจะระเบิด หยางเฉินก็พูดขึ้นในเวลานี้ว่า “ไม่ว่าราชวงศ์เย่จะมาเพราะตี้ชุนหรือเพื่อแสดงกล้ามเนื้อต่อกองกำลังระดับสูงในจิ่วโจว หรือเพื่อกดขี่ทุกตระกูล ผู้นำฟางคิดว่า ถ้าเมืองราชวงศ์หลงเลือกที่จะจำนนต่อราชวงศ์เย่ เขาจะได้รับความเคารพจากราชวงศ์เย่หรือไม่?” "หึ!"

ฟางหรูส่งเสียงอย่างเย็นชา “ผมไม่ขอให้ราชวงศ์เย่ปฏิบัติต่อกันด้วยความสุภาพ ผมแค่ต้องการให้ตระกุลฟางของผมปลอดภัย”

“หากหลงหวงทำเพื่อคุณ และไม่สนใจความปลอดภัยของทั้งเมืองราชวงศ์หลง นั่นจะเป็นความน่าเศร้าของทุกตระกูลในเมืองราชวงศ์หลงของเรา!”

“บังอาจ!” หลงจิ้นตะโกนอย่างโกรธจัด ตบโต๊ะแล้วยืนขึ้นด้วยความโกรธ "ฟางหรู คุณคิดว่าผมไม่กล้าทำอะไรคุณจริงๆหรือ?"