บทที่ 1478 หยางเฉินอาการกำเริบ

หยางเฉินอยากรู้มากเกี่ยวกับตัวตนของท่านต่ง เหตุผลที่เขาถามเกี่ยวกับตัวตนของท่านต่ง ก็เพื่อตอบแทนพระคุณที่ช่วยชีวิตในอนาคต

หลังจากที่สองพี่น้องตระกูลซ่งมองหน้ากัน ซ่งจั่วกล่าวว่า “เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่อยู่อย่างสันโดดที่เราพบโดยบังเอิญ เมื่อประมาณสิบปีที่แล้วเราเคยพบกัน ในเวลานั้นเขามีเพียงความแข็งแกร่งของแดนเหนือมนุษย์ขั้นหก คิดไม่ถึงว่าเพียงสิบปีเขาจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้”

เมื่อได้ยินคำพูดของซ่งจั่ว หยางเฉินก็ตกตะลึง หลังจากที่ความแข็งแกร่งเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ ทุก ครั้งที่จะทะลุผ่านอีกแดนนั้นยากมาก ยิ่งความแข็งแกร่งของเขามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งยากที่จะฝ่าเข้าไปได้

และมีผู้แข็งแกร่งมากมายที่เข้าสู่แดนเหนือมนุษย์แล้ว และพวกเขาก็มีเพียงความแข็งแกร่งของแดนเหนือมนุษย์ขั้นหนึ่งตลอดชีวิตของพวกเขา

ท่านต่งสามารถทะลุทะลวงจากแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกไปสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดได้ภายในสิบปี ซึ่งเร็วมากจริงๆ

“บางที แดนบูโดของเขาอาจเป็นแดนเหนือมนุษย์ชั้นยอดขั้นเจ็ด”

ซ่งจั่วก็พูดขึ้นอีกครั้ง

หยางเฉินพยักหน้า มีความเป็นไปได้เช่นนั้นจริงๆ ผู้พิทักษ์ราชวงศ์เย่คือแดนเหนือมนุษย์ขั้นเจ็ด แต่เป็นเพียงประเภทที่เพิ่งทะลุผ่านมาได้

ท่านต่งสามารถทำให้ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่รู้สึกถูกบีบบังคับ ซึ่งหมายความว่าแดนบูโดของเขาแข็งแกร่งกว่าเท่านั้น และเขาอาจยังไม่ได้ทะลวงไปแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปด

ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปด แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในตระกูลบู๊โบราณที่ซ่อนตัวจากโลก เกรงว่าพวกเขาจะเป็นยักษ์ใหญ่ชั้นนำเช่นกัน

“เรารีบไปกันเถอะ หากผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่มาโจมตีเรากะทันหัน เราตายแน่” ซ่งโย่วเตือนขึ้นมาทันใด

"ใช่ๆ!"

พวกเขาได้ตรงไปยังสนามบินนานาชาติของเมืองราชวงศ์เย่โดยไม่ลังเล และมีผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่ไปด้วย

สามชั่วโมงต่อมา เครื่องบินค่อยๆจอดลงที่เมืองราชวงศ์ซ่านกวน

“คุณหยาง ร่างกายคุณเป็นยังไงบ้าง?”

หลี่จ้งพาหยางเฉินไปที่ตระกูลหลี่ และให้พักอยู่ในคฤหาสน์ หลี่จ้งมองไปที่อาการบาดเจ็บของหยางเฉินและถามด้วยสีหน้ากังวล

หยางเฉินส่ายหัวและกล่าวขอโทษ“ผมขอโทษจริงๆ ตอนแรกผมตั้งใจจะให้ตระกูลหลี่เข้าไปแทนที่ราชวงศ์เย่ แต่คิดไม่ถึงว่าผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่จะแข็งแกร่งขนาดนี้ "

หลี่จ้งรีบส่ายหัว "คุณหยางก็พูดเกินไป เรารู้สึกขอบคุณมากแล้วที่ท่านนำเราไปต่อสู้กับราชวงศ์เย่ เราจะโทษท่านได้อย่างไร?"

คราวนี้ หลี่จ้งตั้งใจจริงๆที่จะให้ตระกูลหลี่ติดตามหยางเฉินตลอดไป เขาได้เห็นกับตาว่าหยางเฉินแข็งแกร่งแค่ไหนที่ยอดเขาหวงซานในเมืองราชวงศ์เย่

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ ตระกูลหลี่ก็คงได้เข้ามาแทนที่ราชวงศ์เย่แล้ว หลี่จ้งเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวหยางเฉิน สิ่งสำคัญคือหยางเฉินยังเด็กขนาดนี้ และเขาก็สามารถระเบิดความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหก ให้เวลาเขาอีกสองสามปีและผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่จะพ่ายแพ้เขาแน่นอน

แม้ว่าหลี่จ้งจะไม่โทษหยางเฉิน แต่หยางเฉินก็ยังรู้สึกผิดมาก คราวนี้เป็นความรับผิดชอบของเขา ถ้าไม่ใช่เพราะความมั่นใจในตัวเองมากเกินไป และตอนที่ยังไม่ทราบความแข็งแกร่งของผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ให้แน่ชัด ก็นำผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่ไปที่ราชวงศ์เย่ สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร

โชคดีที่ไม่มีผู้แข็งแกร่งในตระกูลหลี่ถูกฆ่าตาย

“คุณหยาง คุณเฝิงและคุณอ้ายมาแล้ว และต้องการพบคุณ!” ในขณะนั้น คนใช้ของตระกูลหลี่ก็เข้ามา

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หยางเฉินกล่าวว่า “ให้พวกเธอเข้ามา!”

เดิมที เขาคิดว่าจะไม่พบ อย่างไรก็ตาม อาการบาดเจ็บของเขารุนแรงเกินไป โดยเฉพาะบาดแผล ภายนอกของร่างกายของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือดซึ่งดูน่ากลัว

เขาไม่ต้องการให้เฝิงเสียวหว่านและอ้ายหลินเป็นกังวล แต่ตอนนี้เขาเป็นแบบนี้ เขาทำได้แค่พึ่งพาเฝิงเสียวหว่านรักษา

ดูแล้วสาหัสจริงๆ แต่เป็นบาดแผลภายนอกเท่านั้น อันที่จริงแล้วไม่มีอะไรมาก สิ่งที่ร้ายแรงจริงๆ คืออวัยวะภายในของเขา เนื่องจากการบังคับให้เข้าสู่สภาวะบ้าคลั่ง เขาจึงทำให้อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บอย่างมาก และการฟื้นตัวของเขาก็ช้ามาก

ตามความเร็วในการฟื้นตัวของหยางเฉิน แม้ว่าจะใช้เวลาหนึ่งปี เขาก็อาจจะไม่สามารถฟื้นตัวกลับมาได้