บทที่ 1600 ปลดผนึก

คำพูของผู้ไร้นามทำให้หยางเฉินรู้สึกกังวลขึ้นเล็กน้อย ในเมื่ออาจารย์พูดอย่างนั้น เขาย่อมมีเหตุผลของเขา

แต่ว่า สิ่งที่หยางเฉินงงงวยมากคือการที่อาจารย์บอกให้เขารอผู้แข็งแกร่งของตี้ชุนแต่แล้วเขาก็บอกด้วยว่าสิ่งต่าง ๆ อาจไม่เป็นไปตามที่เขาต้องการ

“อาจารย์ครับ ท่านหมายความว่าผู้คนในตี้ชุนแตกต่างจากในตำนานหรือเปล่าครับ แม้ว่าผมจะได้เป็นราชาแห่งเยี่ยนตู พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมผม??”

หยางเฉินถาม

ผู้ไร้นามพูด: "ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับตี้ชุน หลายๆ เรื่องนายต้องค่อย ๆ ไขความลึกลับของมัน โอเค แค่นี้ก่อน"

หลังจากพูดจบ ผู้ไร้นามก็วางสายไป

หยางเฉินมีสีหน้าเคร่งขรึม คำพูดของอาจารย์ทำให้เขารู้สึกถึงวิกฤตอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เมื่อตี้ชุนไม่สามารถควบคุมได้ กลัวว่าจะสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อโลกทั้งใบ

และจุดที่สำคัญที่สุด เขาต้องการหาไม้เท้าตี้เพื่อช่วยหม่าชาว

ตอนนี้ก็ผ่านมาสามวันแล้ว อย่างมากที่สุดเหลือคี่วันแล้ว ปิดผนึกในร่างกายของหม่าชาวจะหายไป ถึงตอนนั้นหม่าชาวจะตกอยู่ในอันตราย

"ว่าไง?"

เฝิงเจียหยีถาม

หยางเฉินส่ายหัวและพูดอย่างเคร่งขรึม “รอ!”

สามวันต่อมา หยางเฉินตามที่ผู้ไร้นามพูด เฝ้ารอผู้แข็งแกร่งของตี้ชุนปรากฏ แต่จนถึงคืนที่สาม ก็ไม่มีใครปรากฏตัวเช่นเคย

คืนนั้น เฝิงเจียหยีมองไปที่ หยางเฉินและพูดด้วยสีหน้ากังวลว่า: "เหลือแค่วันเดียวแล้ว ถ้ายังไม่พบไม้เท้าตี้ พี่ก็จะตกอยู่ในอันตราย"

เธฮไม่เข้าใจจริงๆ หยางเฉินเป็นคนรอบคอบละเอียดอ่อนคนหนึ่ง พี่ชายที่ดีของเขาต้องใช้ไม้เท้าตี้เพื่อช่วยชีวิต แต่หยางเฉินรออยู่ที่ยอดเมฆา เธอไม่เห็นเขากระทำอย่างอื่นเลย

ไม่กลัวหรือว่าถ้าหาไม้เท้าตี้ ไม่ได้ผนึกหม่าชาวจะถูกปลด?

หยางเฉินจะไม่กังวลได้อย่างไรล่ะ?

แค่ว่า เรื่องเกี่ยวกับตี้ชุน เขาเคยได้ยินเพียงตำนานว่าผู้ที่ชนะตี้ชุนจะชนะโลก ถ้าได้เป็นราชาแห่งเยี่ยนตู ถึงจะมีคุณสมบัติในการสืบทอดตี้ชุน

ตี้ชุนอยู่ที่ไหน? สถานการณ์ในตี้ชุนเป็นอย่างไร? ผู้แข็งแกร่งของตี้ชุนมีมากขนาดไหน? ทั้งหมดนั้น หยางเฉินไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับมัน

แม้ว่าจะค้นหาตี้ชุน จะเริ่มหาอย่างไร?

แม้แต่อาจารย์ยังบอกว่า ปล่อยให้เขารอ เขาจะทำอะไรได้อีก?

เมื่อมองไปที่ เฝิงเจียหยีที่เต็มไปด้วยท่าทางกังวล หยางเฉินก็ส่ายหัว: "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันหวังว่าในวันสุดท้าย ฉันจะรอผู้แข็งแกร่งขอตี้ชุนให้ได้!"

เช้านี้ หยางเฉินซึ่งไม่ได้นอนทั้งคืนก็รู้สึกถึงออร่าของศิลปะการต่อสู้ที่รุนแรงซึ่งปะทุออกมาจากร่างกายของหม่าชาว

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขารีบพุ่งไปข้างๆ ของ หม่าชาว

“เกิดอะไรขึ้นคะพี่ชาย?”

เฝิงเจียหยีมีสีหน้าประหม่าและรีบวิ่งมาถาม

หยางเฉินไม่ได้พูด เขาสัมผัสได้ถึงที่มาของรัศมีที่รุนแรงนี้ และตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วว่ารัศมีที่รุนแรงนี้ปะทุออกมาจากหัวใจของหม่าชาว หยางเฉินยังคงรู้สึกได้ชัดเจนว่าในหัวใจของหม่าชาว มีบางอย่างที่แปลกปลอม

เห็นได้ชัดว่า วัตถุแปลกปลอมนี้คือลูกแก้วดูดเลือด และตอนนี้มันกำลังส่งผลกระทบอย่างบ้าคลั่งกับผนึก ราวกับว่ากำลังบังคับให้ทะลุออกจากร่างกายของหม่าชาว

พวกเขาสามารถเห็นได้ชัดเจนว่าวัตถุทรงกลมจะนูนขึ้นเป็นครั้งคราวในหัวใจของหม่าชาว ซึ่งเป็นลูกแก้วดูดเลือด

ในหัวใจของหม่าชาว มีรูปแบบวงกลมที่ซับซ้อนมากซึ่งมีแรงผนึกอันทรงพลังรั่วไหลออกมา เห็นได้ชัดว่า นี่คือผนึกที่ผู้แข็งแกร่งชุดดำลึกลับกำหนดให้หม่าชาว

แค่ว่า เมื่อสองสามวันก่อนสีของผนึกยังมืดมาก แต่ตอนนี้สีของผนึกจางลงมาก และอาจแตกได้ทุกเมื่อ