บทที่ 1713 บ้านตระกูลติงอยากตาย

เจ้าเมืองมู่มองไปที่ นักดาบเงาเพชฌฆาตที่มีใบหน้าซับซ้อน และทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า "นายช่วยฉันมามากแล้ว นายเองก็ไม่ได้เป็นหนี้อะไรฉัน นายสามารถออกไปได้ทุกเมื่อตราบใดที่นายต้องการ"

“ครั้งนี้ นายสามารถชมการต่อสู้ระหว่างจวนมู่และจวนเมืองหวยเฉิง แม้ว่าจวนมู่จะแพ้ ฉันก็ไม่โทษนาย”

แต่นักดาบเงาเพชฌฆาตพูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "ถ้าไม่ช่วยผมในตอนนั้น ขาของท่านก็ไม่เป็นเช่นนี้ ตั้งแต่วินาทีที่ท่านช่วยผมตอนที่ขาท่านพิการ ชีวิตของผมก็เป็นของท่านไปแล้วครับ"

“ตอนนี้ จวนมู่กำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ และอาจถึงขั้นอันตรายถึงชีวิต ผมจะทำเป็นไม่รู้ได้อย่างไร?”

“ในสถานะปัจจุบันของท่าน จะสามารถสู้ผู้แข็งแกร่งของแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดได้หรือไม่ก็ยังพูดได้ยาก ด้วยความช่วยเหลือจากดาบอาถรรพ์ ก็พูดได้ยากเหมือนกันว่าผมจะสามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งของแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดหรือไม่?”

“สิ่งที่สามารถยืนยันได้ในตอนนี้ คือ ราชายาเองเป็นแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด ความแข็งแกร่งของเจ้าเมืองมู่แข็งแกร่งกว่า ผมว่าเขาก้าวสู่แดนนั้นได้ครึ่งก้าวแล้วครับ”

“ตอนนี้ ผมต้องทะลวงถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด และบวกกับพลังของ ดาบอาถรรพ์ ถึงจะมีที่จะเอาชนะ เจ้าเมืองหวยเฉิงได้

เมื่อได้ยินสิ่งที่ นักดาบเงาเพชฌฆาต พูด ดวงตาของ เจ้าเมืองมู่ก็เต็มไปด้วยคำขอบคุณ

หลังจากเวลาผ่านไปนาน เจ้าเมืองมู่พูดด้วยน้ำเสียงกระชับ: “เอาล่ะ ในเมื่อนายเลือกแล้ว ฉันเองก็จะไม่บังคับนาย มาเริ่มกันเลย!”

"ครับ!"

นักดาบเงาเพชฌฆาตนั่งคัสมาสทันที ดาบอาถรรพ์ก็ถูกแทงลงบนพื้นข้างๆ เขา

ทันใดนั้น ออร่าของศิลปะการต่อสู้อันทรงพลังก็เล็ดลอดออกมาจากร่างของ นักดาบเงาเพชฌฆาต

เจ้าเมืองมู่ปกป้องนักดาบเงาเพชฌฆาตเป็นการส่วนตัวอยู่ข้างๆ ความแข็งแกร่งได้ถึงระดับนี้ การทะลุผ่านทุกครั้งนั้นอันตรายมาก ความประมาทเล็กน้อยอาจนำไปสู่ความล้มเหลวของการฝ่าฟัน ส่งผลให้เกิดศิลปะการต่อสู้ล้มเลิกได้

ต่อให้ศิลปะการต่อสู้ไม่ล้มเลิก อย่างน้อยก็จะได้รับบาดเจ็บสาหัส หากไม่ถึง10เดือน อย่าคิดที่จะฟื้นเลย

ดังนั้น เมื่อความแข็งแกร่งของบุคคลเริ่มเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้า ทุกครั้งที่ทะลุ ต้องหาที่ที่ปลอดภัยมากและต้องการมีผู้แข็งแกร่งสองสามคนอยู่ข้างๆ จนกว่าจะทะลุทะลวงได้สำเร็จ

ด้วยเหตุนี้ ผู้คนจำนวนมากจึงแสวงหาการแก้แค้นเมื่อศัตรูทะลุศิลปะการต่อสู้

ในจวนมู่เป็นซ่านเฉิงของคฤหัสถ์เจ้าเมือง โดยมีเจ้าเมืองมู่อยู่ที่นี่ พูดได้ว่านักดาบเงาเพชฌฆาตนั้นปลอดภัยมาก เว้นแต่การทะลุจะล้มเหลว

เมื่อเวลาผ่านไป ออร่าของศิลปะการต่อสู้ของ นักดาบเงาเพชฌฆาต ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ และกำลังจะถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด

มีการบีบบังคับที่น่าสะพรึงกลัวต่อจวนมู่ขนาดใหญ่ราวกับจะฉีกท้องฟ้าออกจากกัน

เหนือท้องฟ้า เมฆดำปกคลุมท้องฟ้า และก็มีสายฟ้าแลบผ่านท้องฟ้าบ้าง

“ช่างเป็นโมเมนตัมการฝ่าฟันที่แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!”

บ้านพักของหยางเฉินพวกเขา เหล่าจิ่วยืนอยู่ที่ประตู แหงนมองท้องฟ้า และพูดด้วยความประหลาดใจว่า “การทะลุระดับนี้น่าจะเป็นการบุกทะลวงของผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด"

"ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด?"

หวยหลันตกใจ: "เป็นไปได้ไหมว่าคือนักดาบเงาเพชฌฆาต?"

เหล่าจิ่วพยักหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น: “เป็นเช่นนี้แน่ๆ นักดาบเงาเพชฌฆาตนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ โมเมนตัมที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขานั้นทรงพลังมาก ดูเหมือนว่าเดิมเขาเป็นความแข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด ครั้งนี้ เขาจะทะลวงผ่านแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด”

หวยหลัน พูด: "เป็นแบบนี้แน่นอน! ไม่น่าแปลกใจที่ เจ้าเมืองมู่ไม่ยอมให้เสียวหว่านฝังเข็มให้นักดาบเงาเพชฌฆาต ที่แท้ได้เตรียมการแต่แรกไว้แล้ว ให้นักดาบเงาเพชฌฆาตนั้นทะลวงผ่าน"