บทที่ 1860 ถึงวาระสุดท้ายแล้ว

ทิคาโนะ ทาเคชิในตอนนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดสด ๆ กระแสพลังระเบิดขึ้นทั้งตัว เพียงชั่วแวบเดียว ก็ขึ้นไปถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นสุดยอด

หยางเฉินหวั่นผวาขึ้นมาในใจ หมัดที่ซัดออกไปเมื่อครู่นี้ใช้หมดเต็มกำลังของเขา แต่กลับแค่ทำให้ฝ่ายตรงข้ามรับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ไม่เพียงแต่ไม่ได้ทำให้พลังฝ่ายตรงข้ามถูกบั่นทอนลง กลับเป็นการไปกระตุ้นความโกรธอย่างที่สุดของทิคาโนะ ทาเคชิ ตอนนี้น่ากลัวว่าทิคาโนะ ทาเคชิจะต้องใช้สถานะที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาแน่

“ข้าจะจัดการกับกระดูกแต่ละชิ้นทุกชิ้นในตัวของแก บดขยี้ทีละชิ้นทีละชิ้น ให้แกลิ้มรสการบาดเจ็บที่ไม่มีทางพลิกฟื้น ให้แกนอนติดเตียงไปตลอดชีวิต ฝืนลากยาวไปด้วยลมหายใจจนเฮือกสุดท้าย！”

ทิคาโนะ ทาเคชิขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูดไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม คำพูดที่ออกมา ก็ล้วนทำให้ขนลุกในความรู้สึกสยดสยอง

นักบูโดในค่ายจิ่วโจวที่ยังอยู่ในบริเวณหลายคนนั้น ต่างมีสีหน้าหนักอึ้งอย่างหาใดเทียบได้ ความเก่งกาจของทิคาโนะ ทาเคชิ เหนือชั้นกว่าที่พวกเขาคิดได้ จากความกดดันที่แข็งกร้าวที่เปล่งออกมาจากตัวทิคาโนะ ทาเคชิ ทำเอาพวกเขาเหมือนจะหายใจกันไม่ทั่วท้อง

“คุณหยาง ระวังตัว！”

ตู้จ้งตะโกนเตือนไปด้วยเสียงอันดัง กว่าจะเห็นความหวังที่มีได้มาจากหยางเฉินที่จะชนะทิคาโนะ ทาเคชิได้อย่างแสนยากเย็น แต่ความแข็งแกร่งของทิคาโนะ ทาเคชิ ก็กลับทำให้ความหวังนั้นกลายเป็นริบหรี่ลง

ตาทั้งคู่ของหยางเฉินจ้องอย่างเอาเป็นเอาตายที่ทิคาโนะ ทาเคชิ ในสมองก็ปั่นวุ่นอย่างบ้าคลั่ง เดิมได้คิดไว้อยู่จะจ้องตอนเผลอ ซัดทิคาโนะ ทาเคชิตรงจุดสำคัญถึงชีวิต เพียงขอให้ฝ่ายตรงข้ามบาดเจ็บสาหัส เขาก็จะมีหวังในการเอาชนะได้

แต่ทว่า การจู่โจมหมายเอาชีวิตเมื่อครู่นี้ ไม่ได้ทำให้ทิคาโนะ ทาเคชิบาดเจ็บถึงขั้นเป็นผลกับชีวิต เพียงแต่ทำให้ทิคาโนะ ทาเคชิดูมีสภาพที่ย่ำแย่เท่านั้น

การคิดจะใช้วิธีเดิมมาถล่มทิคาโนะ ทาเคชิอีกครั้ง คงไม่มีทางสำเร็จอย่างแน่นอน

ดูแล้วมันหมดทางจริง ๆ เลย！

ความต่างระดับในแดนบูโดทั้งสอง ไม่มีทางที่จะปาดไปให้ทัดเทียมกันได้ง่าย ๆ

“ปัง！”

ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นลั่น พื้นบริเวณใต้ขาของทิคาโนะ ทาเคชิแตกกระจุย ส่วนตัวร่างของทิคาโนะ ทาเคชิหายไปจากที่เดิม

หยางเฉินไม่กล้าที่จะประมาท กระบวนวิชาจากตำราเทพสงครามขับเคลื่อนอย่างบ้าคลั่ง สายเลือดคลั่งก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาถึงขีดสุดที่เขาจะทานรับได้ เวลานี้มีแต่จะต้องระดมใช้พลังเท่าที่มี จึงจะมีความหวังต้านรับการถล่มโจมตีของฝ่ายตรงข้ามได้

“ปัง！”

หยางเฉินให้แม้แต่จะหลบให้พ้นก็ยังไม่มีโอกาสเอาเลย การถล่มใส่ของทิคาโนะ ทาเคชิก็ลงมาถึงตัวเขาแล้ว การจู่โจมที่น่าสะพรึงกลัว ยังพามาด้วยพลังทำลายล้าง โหมเข้าใส่ตัวหยางเฉินอย่างบ้าคลั่ง มุ่งบดขยี้ตัวร่างหยางเฉินให้แหลกไปเลย

แต่ที่ทิคาโนะ ทาเคชิยังไม่รู้ก็คือ หยางเฉินในเวลานี้ ได้รับรู้ถึงตัวคู่ปรับของ พลังทำลายล้างแล้ว คือพลังปกป้อง

พลังทำลายล้างถึงแม้จะเก่งกาจมาก แต่สำหรับหยางเฉินที่รับรู้ถึงพลังปกป้องแล้ว การจู่โจมรูปแบบนี้ มีแต่เฉพาะแรงกำลังที่หนักหน่วง ส่วนพลังทำลายล้าง ล้วนแต่จะถูกพลังปกป้องสลายไปหมด

พูดให้ชัดเจน พลังปกป้องคอยปกป้องตัวเขาอยู่ตลอดเวลา พลังทำลายล้างไม่มีทางที่จะเข้าไปถึงภายในตัวหยางเฉินได้

ในชั่ววูบเดียวที่หยางเฉินถูกทิคาโนะ ทาเคชิอัดใส่เต็มที่นั้น ตัวร่างก็เหมือนว่าวขาดจากสายป่าน ปลิวลอยไปในอากาศ

แต่ทว่า ทิคาโนะ ทาเคชิหมดสิ้นความคิดที่จะให้โอกาสใด ๆ กับหยางเฉินแล้ว หยางเฉินที่ถูกอัดกระเด็นลอยออกไปนั้นยังไม่ทันตกลงพื้น ตัวทิคาโนะ ทาเคชิก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของหยางเฉินแล้ว

“ปึง ปึง ปึง！”

การจู่โจมอย่างต่อเนื่อง ทำให้หยางเฉินไม่ทันตั้งตัวได้ในการที่จะตอบโต้กลับได้แม้แต่น้อย

ถึงแม้เขาจะรับรู้แล้วถึงพลังปกป้อง สามารถปกป้องไม่ให้ตัวเขาต้องถูกทำร้ายจากพลังทำลายล้าง แต่ถึงยังไงฝ่ายตรงข้ามนั้นเป็นถึงผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย การโจมตีอย่างรุนแรงใส่มาทุกครั้ง ล้วนแต่ไม่สามารถทานรับไหวทั้งสิ้น

“คุณหยาง！”

ตู้จ้งกับบรรดานักบูโดหลายคน มองเห็นหยางเฉินที่เป็นเหมือนลูกหนัง ปล่อยให้ทิคาโนะ ทาเคชิถล่มตีอย่างบ้าคลั่ง ต่างก็ร้อนใจกันเต็มใบหน้า แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่มองกันตาปาว ๆ ดูหยางเฉินถูกทรมานเล่น

“ฮา ๆ มันดีจัง！”

ใบหน้าอาโอกิ ยามาโตะเต็มไปด้วยความสะใจ หัวเราะพลางพูดว่า “สมแล้วที่เป็นท่านนายกทิคาโนะ ที่เก่งกาจสามารถมากขนาดนี้ เดี๋ยวจะดูอีกที คราวนี้ หยางเฉินจะพลิกฟื้นขึ้นมาได้ยังไงอีก”