บทที่ 1944 ผมสู้กับคุณ

เมื่อรู้สึกถึงออร่าที่พุ่งทะยานของตู้เค่อ จินฮุยขมวดคิ้วอย่างไร้ร่องรอย และบนใบหน้าของเขาก็ดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

จินฮุยและตู้เค่อ เป็นคู่แข่งกันตั้งแต่ยังเด็ก คนหนึ่งเป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนัก และอีกคนเป็นหลานชายคนโตของตู้ชี แต่จินฮุยจะเก่งกว่าตู้เค่อมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้ ตู้เค่อกำลังจะทะลวงไปยังแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้ว ในขณะที่จินฮุยยังคงอยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลาง ใครจะชนะหรือใครจะแพ้ ยังไม่รู้

"ฮ่าๆๆ ดีๆๆ!"

ตู้ชีซึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งผู้ชม บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย ขณะนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เขามีหลานชายหลายคน ถึงแม้ตู้เค่อไม่ใช่คนที่มีพรสวรรค์ด้านบูโดมากที่สุด แต่ก็เป็นหลานชายที่อยู่ระดับต้นๆในหลานชายทั้งหมด ตอนนี้ สามารถชนะจินฮุยจากแดนบูโดที่สูงกว่า ตู้ชีมีความสุขมาก

ตู้ป๋อซึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งหลัก กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า“คิดไม่ถึงว่า ตู้เค่อกำลังจะทะลุไปยังแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้ว เขากับจินฮุยแข่งขันมากันหลายปี ช่องว่างระหว่างทั้งสองก็เล็กลงเรื่อยๆเลยนะ"

รอยยิ้มบนใบหน้าของตู้ชีหายไปในทันใด และเขาพูดอย่างไม่พอใจว่า“อะไรคือช่องว่างระหว่างพวกเขาเล็กลงเรื่อยๆ?คุณไม่สึกรู้หรือว่า แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลาง แต่แดนบูโดของตู้เค่อนั้น เข้าใกล้แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายมากกว่า?”

ในฐานะอาจารย์ของจินฮุย ตู้ป๋อรู้ดีว่าความแข็งแกร่งของลูกศิษย์นั้นแข็งแกร่งแค่ไหน เขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า“พื้นฐานบูโดของจินฮุยนั้นแข็งแกร่งมาก อันที่จริงแล้ว เขาสามารถทะลุทะลวงไปถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายตั้งนานแล้ว แต่เขาเป็นคนที่ชอบความสมบูรณ์แบบ ต้องการให้แดนบูโดของตนเองมั่นคงกว่านี้ก่อน จึงค่อยทำการทะลุ"

“ถึงแม้แดนบูโดของตู้เค่อจะเข้าใกล้แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้ว แต่ในแง่ของการสะสมของทั้งสองในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลางนี้ จินฮุยเก่งกว่า ถ้าตู้เค่อต้องการเอาชนะจินฮุย พึ่งพาแค่ความได้เปรียบเพียงเล็กน้อยในแดนบูโดนั้น ความหวังริบหรี่"

เมื่อได้ยินตู้ป๋อพูดแบบนี้ ความไม่พอใจบนใบหน้าของตู้ชีก็เปลี่ยนเป็นความโกรธในทันที”ผัวะ”เอามือตบโต๊ะและพูดอย่างโกรธเคือง“คุณคิดว่ามีแต่ลูกศิษย์ของคุณเหรอที่มีการสะสมเยอะในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย?ผมขอบอกเลยนะ หลานชายของผมแข็งแกร่งกว่าศิษย์ของคุณ!”

“หลานชายของผมอายุเพิ่งสี่สิบ แดนบูโดก็ใกล้จะถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้ว ด้วยพรสวรรค์ด้านบูโดเช่นนี้ ทั้งสำนักบู๊ จะมีสักกี่คนที่เทียบเขาได้?”

“ถ้าหยางเฉินคนนั้นมา อยู่ในมือของตู้เค่อ เกรงว่าคงไม่สามารถรับได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว”

"เหอะๆ!"

ในขณะนี้ ตู้จ้งซึ่งนั่งอยู่อีกฟากหนึ่งของตู้ป๋อเยาะเย้ยและกล่าวว่า“สี่สิบแล้วยังไม่สามารถทะลุแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย ยังกล้ามาบอกว่าพรสวรรค์แดนบูโดโดดเด่นงั้นหรือ?ต่อหน้าคุณหยาง เขาเป็นขยะชัดๆ！แม้ว่าคุณหยางอายุยังไม่ถึงสามสิบปี แดนบูโดก็ไปถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลางแล้ว ความแข็งแกร่งเทียบได้กับผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด”

ตู้จ้งไม่ชอบขี้หน้าตู้ชีมานานแล้ว ก่อนหน้านี้เขายังทนได้ แต่เมื่อตู้ชีว่าร้ายหยางเฉิน เขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“บังอาด!”

ตู้ชีตะโกนอย่างโกรธจัด ยกมือขึ้นแล้วตบไปทางตู้จ้ง

"ปัง!"

ในชั่วพริบตา ตู้ป๋อก็ยกแขนขึ้นเพื่อป้องกันการโจมตีของตู้ชี

ออร่าบูโดที่รุนแรงได้กวาดออกไปในทุกทิศทาง และผู้แข็งแกร่งบางคนที่อยู่ใกล้ทั้งสองก็ถูกออร่าบูโดอันทรงพลังนี้ ทำให้กระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว

เดิมที ความสนใจของทุกคนอยู่ที่เวทีการแข่งขัน แต่ตอนนี้พวกเขาถูกการต่อสู้ของตู้ชีและตู้ป๋อดึงดูด

ทุกคนทำหน้างง ผู้แข็งแกร่งสองคนนี้ ถือเป็นตัวแทนของสำนักบู๊ที่แข็งแกร่งที่สุด ได้ต่อสู้กันจริงหรือ?เกิดอะไรขึ้น?

ในเวลานี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของตู้ป๋อหายไปอย่างสมบูรณ์ และมองดูตู้ชีด้วยใบหน้าที่มืดมน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา

ตู้จ้งเป็นเพียงผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดชั้นยอดเท่านั้น ส่วนตู้ชีเป็นถึงผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นอย่างแท้จริง ช่องว่างระหว่างทั้งสองนั้นใหญ่มาก

ถ้าเมื่อกี้ปล่อยให้ตู้ชีโจมตีตู้จ้ง ตู้จ้งคงจะถูกฆ่าตายในทันที

เหตุผลที่ตู้ป๋อโกรธ ก็เพราะเขารู้ว่าตู้ชีโจมตีสุดกำลัง ไม่เหลือทางรอดไว้เลย จงใจจะฆ่าตู้จ้งให้ตาย