บทที่ 1945 การยืนหยัดของเขา

ตู้ชีหัวเราะอย่างเย็นชา และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา“คุณมันก็แค่อยากได้ยาเม็ดทะลายกรรมวิบัตินั่นของผมไม่ใช่เหรอ?”

พูดจบ เขาก็หยิบขวดหยกที่สวยงามออกมา

ขวดหยกบรรจุยาเม็ดทะลายกรรมวิบัติไว้

ตู้ชีกล่าวต่อ“ผมเอายาเม็ดทะลายกรรมวิบัตินี้มาเดิมพันกับคุณ คู่ควรแล้วไหม?”

สีหน้าของตู้ป๋อนิ่งสงบ และไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเพราะอีกฝ่ายหยิบยาเม็ดทะลายกรรมวิบัติออกมาแม้แต่น้อย

เขาเปิดปากและพูดว่า“ไม่ว่าผู้แข็งแกร่งคนไหน ที่ทะลุสู่แดนนภาจากแดนเหนือมนุษย์ ล้วนต้องประสบกับลิขิตสวรรค์ และยาเม็ดทะลายกรรมวิบัติ สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของตนได้อย่างมากในการต้านทานลิขิตสวรรค์ และสำหรับใครก็ตามที่กำลังจะบุกเข้าไปแดนนภา สำหรับผู้แข็งแกร่ง ล้วนเป็นยาเม็ดที่ล้ำค่ามาก"

นักบูโดที่ความแข็งแกร่งอ่อนหน่อย ไม่รู้ผลของยาเม็ดทะลายกรรมวิบัติ แต่พวกเขารู้ดีว่า เมื่อผู้แข็งแกร่งต้องการบุกทะลวงเข้าสู่ดินแดนนภา ล้วนต้องประสบกับลิขิตสวรรค์

เฉพาะผู้ที่ผ่านลิขิตสวรรค์เท่านั้น ที่สามารถเรียกว่าผู้แข็งแกร่งแดนนภา แต่มีผู้แข็งแกร่งมากมายที่จะตายในตอนที่ประสบกับลิขิตสวรรค์

การมียาเม็ดทะลายกรรมวิบัติ ในตอนที่ทำการทะลุแดนนภา ก็เท่ากับว่าได้เพิ่มเกาะช่วยป้องกันชีวิต

รู้ได้เลยว่ายาเม็ดทะลายกรรมวิบัตินี้ล้ำค่าขนาดไหน

แต่ตอนนี้ ตู้ชีกลับใช้ยาเม็ดทะลายกรรมวิบัติอันล้ำค่านี้มาเดิมพันกับตำแหน่งเจ้าสำนักของตู้ป๋อ

เมื่อทุกคนมองไปที่ตู้ป๋อด้วยความประหลาดใจ ขณะที่รอให้ดูป๋อรับเดิมพัน ในที่สุดตู้ป๋อก็พูดว่า“ยาเม็ดทะลายกรรมวิบัตินี้ล้ำค่ามาก แต่สำหรับผม มันไม่มีประโยชน์”

ตู้ชีขมวดคิ้ว“คุณไม่กล้าเดิมพันหรือ?”

ตู้ป๋อหัวเราะเบาๆ"ในเมื่อคุณต้องให้ยาเม็ดทะลายกรรมวิบัติแก่ผม ถ้าผมไม่เอา มันก็ดูไร้เหตุผลจริงๆ ในเมื่อคุณต้องการเดิมพัน ผมก็จะเล่นกับคุณให้ถึงที่สุด!"

"โอเค!"

ทั้งสองเดิมพันกันทันที

ทุกคนในที่เกิดเหตุ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง ตั้งตารอการปรากฏตัวของหยางเฉิน

สำหรับการต่อสู้กันระหว่างผู้แข็งแกร่งชั้นยอดของสำนักบู๊ ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรแล้ว

จินฮุยและตู้เค่อยืนอยู่กลางเวที ทั้งคู่มองหน้ากันด้วยความเกลียดชัง

คนหนึ่งเป็นศิษย์ของตู้ป๋อ และอีกคนหนึ่งเป็นหลานชายของตู้ชี ทั้งสองคนมีสถานะสูงกันทั้งคู่ในสำนักบู๊

ตอนนี้ พวกเขาต่างเห็นอีกฝ่ายเป็นศัตรูกันเพราะความแค้นระหว่างอาจารย์กับปู่ของพวกเขา

“จินฮุย ครั้งนี้ ผมจะเอาชนะคุณแน่นอน!ให้ทุกคนในสำนักบู๊รู้ว่า ใครกันแน่ที่แข็งแกร่งกว่ากัน!”

ดวงตาทั้งคู่ของตู้เค่อจ้องไปที่จินฮุย

ทันทีที่เสียงหายไป ออร่าบูโดที่รุนแรงก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา แต่ยังไม่จบ ออร่าบูโดบนตัวของตู้เค่อยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ และในเวลาเพียงชั่วพริบตา เขาก็มาถึงจุดสูงสุดของแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลางแล้ว

“กำลังจะทะลุทะลวงแล้ว!”

มีคนพูดด้วยสีหน้าตกใจ

“ตู้เค่อเพิ่งอายุสี่สิบปี เขากำลังจะทะลุเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้วหรือ?”

“ถ้าผมจำไม่ผิด ผู้แข็งแกร่งคนสุดท้ายที่ทะลุเข้าไปสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายเมื่ออายุได้สี่สิบปี คือคุณชายน้อยตู้หมิงหยวนใช่ไหม?”

...

ตู้ป๋อซึ่งนั่งอยู่ที่นั่งหลักก็ขมวดคิ้ว

ไม่ใช่เพราะตู้เค่อกำลังจะทะลุทะลวง ที่เขาไม่มีความสุข ก็เพราะเขารู้สึกถึงออร่าที่แตกต่างจากร่างกายของตู้เค่อ และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ออร่าที่ฝึกฝนจากสำนักบู๊

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ตู้เค่อยังห่างไกลจากการทะลุอยู่มาก จู่ๆก็จะทะลุทะลวง มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ

จินฮุยที่อยู่บนเวทีแข่งขันก็ขมวดคิ้วเช่นกัน ถ้าตู้เค่อทะลุไปสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายจริงๆ ถ้าเขาต้องการเอาชนะตู้เค่อ เขาก็ต้องทะลุเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายด้วย

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่พร้อมที่จะบุกทะลุ

ในบรรดาศิษย์ของตู้ป๋อ เขาเป็นคนที่ฝึกฝนช้าที่สุด

ความแข็งแกร่งของศิษย์น้องนั้น เหนือกว่าเขาตั้งนานแล้ว บางคนได้เข้าไปในหอบรรพบุรุษเทพบู๊แล้ว